maandag 11 december 2017

licht



Vanochtend vroeg zag ik hem weer staan met de lichtjes aan. De grote kerstboom in het dorp. Betoverend in de stille donkerte. Ik kan me goed voorstellen, dat in vroeger tijden de terugkeer van het licht gevierd werd. Wat moet dat donker geweest zijn, zonder elektriciteit.
Over ons kunstlicht en de gevaren daarvan voor onze gezondheid was een boeiende documentaire op RTLZ.Al eerder had ik daar iets over gelezen. Bij één wetenschapper begon zijn belangstelling voor kunstlicht door een fout in de aan/uit knop van  de verlichting bij proefmuizen. Die hadden een paar weken 24 uur licht gehad en waren flink aangekomen. Zo startte het onderzoek.
Wat nu duidelijk begint te worden is dat al die verlichting ons circadiaans ritme verstoort. Met alle gevolgen van dien. Minder aanmaak van melatonine, slechter slapen, zwaarder worden en zelfs meer kans op bepaalde kankersoorten. Naar de invloed op hart en vaten wordt nog onderzoek gedaan. Een bril, die bepaalde delen van het lichtspectrum weg filtert schijnt te helpen bij mensen met nachtdiensten.
Hier hebben we in de avond weinig licht aan. Vaak zit ik een half uur voor het slapen gaan gewoon te schemeren. Ook in de ochtend word ik langzaam wakker met een klein lampje en een kaarsje. Eerst een kort fietsrondje door de donkere straten met de hond en dan de warme keuken met zijn gedempte licht. Om mijn ziel helemaal te laten ontwaken.
Terug naar de tijd voor de gloeilamp zou voor mij met mijn nachtblindheid een ramp zijn. Maar waarschijnlijk is er voor bepaalde mensen te veel en te langdurig licht.

zondag 10 december 2017

snelle sneeuw

In het zuidwesten hadden we maar een beetje sneeuw. Het viel uren lang, soms horizontaal door de wind. Maar het was vanmiddag snel weg gedooid.
Vanochtend was het nog droog, toen ik fietste. Even dacht ik, dat er hagel op de straten lag. maar de strooiwagen was al langs geweest. Gelukkig kon ik Merle wat beweging geven.
Maar later op de ochtend was er een papperige wit/grijze laag. Ik kleedde me op het weer en liep maar een kwartiertje. De hond geeft niet om regen of sneeuw en had al snel een witte vacht. Toch was die frisse neus wel prettig.
Verder werd het een luierdag. Ik had gisteren de eerste twee delen van de detective serie "safe house"gezien. En keek nu lekker lui de laatste delen. Dit is van dat 'gezellig binnen zitten en iets lekkers eten"weertje. We hielden het bij een stukje warme appeltaart.
De buurvrouw kwam langs, de fles wijn werd open gemaakt en buiten bleef het regenen. Nu is mijn man aan de beurt om naar buiten te gaan.



vrijdag 8 december 2017

lezen

Toen ik deze week naar Middelburg fietste, lukte het me niet ook nog naar de bibliotheek te gaan. Ik had zoveel boodschappen in mijn tas zitten, dat ik de fiets niet onbeheerd in de rekken wilde zetten. Een fietstas is snel leeggehaald.
Dus ging ik later maar naar het uitleenpunt in het dorp. Had ik eerder aangename detectives gevonden, deze keer gokte ik mis. Beide boeken konden me niet boeien.
Gelukkig is er nog een manier  om aan leesvoer te komen. De overbuurvrouw heeft een boekenstalletje voor het huis. Met meest detectives of thrillers. Best goede boeken. De opbrengst is voor een goed doel.Daar vond ik wel een spannend boek.
Ik had nog een kookboek en iets over tuinieren, waar ik niets mee deed. Die heb ik maar bij de boeken gelegd. Dat vind de buurvrouw prima, Als de buurvrouw mijn boeken niet kent. leest zij ze eerst zelf.
Zo heb ik vlak bij huis altijd wel iets om te lezen. Het goede doel steun ik graag.




dinsdag 5 december 2017

verslaafd

Er is één merk taaitaai waar ik wel verslaafd aan lijk. Ik eet er echt teveel van. Waarschijnlijk het heerlijke kruidenmengsel. Nu had ik me weten te beperken tot één pop. Gisteren wilde ik er nog eentje kopen. Maar de kleine poppen waren op, er was alleen nog een grote zak taai.
Die ging mee naar huis. Ik pakte er een paar stukjes uit en vroeg mijn man "Wil jij de zak verstoppen?" Want als ik het snoepgoed niet zie en ook niet weet waar het is ,dan heb ik geen neiging om te eten.




Zo gebeurde het. In de middag pakte mijn man de zak en nam ik nog wat bij de thee. Met de bedoeling de rest aan de buren te geven. Helaas, die waren niet thuis. Nu heeft de overbuurvrouw een boekenstalletje voor haar tuin. Ik dacht "Ik leg het tussen de boeken, als verassing voor hen."
Maar wat gebeurde? Mijn man vond dat stom en pakte de zak weer terug. Ik weet niet, waar die nu is en ik wil geen taai meer eten. Ik ben blij, dat er niet het hele jaar door taaitaai te koop is.

maandag 4 december 2017

boeiend



Toevallig zag ik in de tv-gids de aankondiging van een programma van Stine Jensen. "Dus ik ben...er nog", op zondagmiddag. Met veel plezier en herkenning zat ik gisterenavond te kijken. Ze sprak o.a.met een Australische filosoof Roman Krnzaric. Wat een boeiend verhaal had die man. Ik ga meteen een boek van hem reserveren.
Het gesprek ging over "carpe diem". Dat de dag plukken helemaal niet in grootse dingen hoeft te zitten. Maar juist dat genieten van het kleine het leven zo aangenaam maakt. Waarna we even later heel bewust zaten te genieten van koffie en thee.
Ook kwam de dood voorbij. En hoe die in onze maatschappij  voor veel mensen is weggestopt. Misschien komt het door onze leeftijd of de zieke mensen om ons heen. Maar het feit, dat we sterfelijk zijn, komt regelmatig langs. In de herinnering aan mensen, die (soms kort geleden) overleden zijn. Maar ook als "mocht ik eerder gaan, dan liggen daar alle papieren" en dat soort gesprekken.
Ik ben meteen gaan googelen. Er komen nog drie afleveringen van dat boeiende programma.

vrijdag 1 december 2017

vroege Sint



Vanochtend kwam ik beneden en vond daar pakjes in mijn schoen(en).Sint was letterlijk en figuurlijk vroeg.Nu had ik zelf ook nog een pakje voor mijn man. Bedoeld om morgen in zijn schoen te doen. Snel deed ik er een zakje om. Wij zijn toch van het kringloop-inpakken.
Merle moest het doen met een kleine wandeling. Het was mistig. Dan zie ik de gladde plekken op straat niet. Met de voet voel je dat meteen. Als het straks licht is, loop ik nog wel een rondje.
Eenmaal thuis haalde ik mijn man uit bed. Maakte een kopje thee en koffie. Om vervolgens gedichtjes te lezen en pakjes uit te pakken. Het waren favoriete lekkernijen. Ik had ontdekt, dat een winkel hier op bestelling kaasletters maakte. Weer eens iets anders dan een chocoladeletter. Zelf kreeg ik ook een stuk heerlijke Loverendale kaas.
Nu is de rust weergekeerd en ben ik de enige, die nog wakker is.

woensdag 29 november 2017

af en toe regen.





Vanochtend was het regenpakken-weer. Tegenwoordig heb ik voor de hond een felle lichtgevende halsband. Dan zie ik haar ondanks beregende bril toch goed lopen.
Eenmaal thuis is daar de warme kachel. Ik kom op temperatuur en Merle droogt. Ik vind het een heerlijk moment zo in die vroege stilte. Kaarsje aan, een lekker ontbijt en de dag nog niet ingevuld.
We maakten een ritje met de auto. Eerst naar een kringloopwinkel. Ik vond nog twee broeken. Daarna naar Leen B. De kussens van de eettafelstoelen waren vuil en ingezakt. Met de nieuwe exemplaren zit ik weer lekker.
Omdat Merle als pup wagenziek was, hebben we de gewoonte om naar strand te gaan laten vallen. Nu reden we door mooie binnenweggentjes naar de Westerschelde. Om daar tijdens een opklaring een frisse neus te halen. Het was heerlijk. Dan gaan we toch weer vaker doen.

maandag 27 november 2017

gas en licht

Vanmiddag kwam de meteropnemer. We hadden 900kub gas gebruikt. Dat is minder dan andere jaren. De winter was hier ook niet echt koud. De zonnepanelen brachten 80 kwh minder op. Het was vaak bewolkt. Met de 220 kwh ,die we moeten bijbetalen , kwam het verbruik op 1370. Dat valt mee, ik gebruik vrij vaak de oven.
Ik probeer zuinig te zijn met energie. Maar wel met behoud van comfort. Als koukleum zit ik vaak dicht bij de kachel.
Toch levert zuinig zijn alleen iets op voor het milieu en niet voor je portemonnee. Ik las een stuk over die extra energiebelasting (ode). De regering wil daar jaarlijks een bepaald bedrag mee binnenslepen. Hoe zuiniger de mensen zijn, hoe hoger de belasting gaat worden om dat bedrag te halen. Het meest gedupeerd zijn mensen in een slecht geïsoleerde huurwoning. Een hoge energierekening en steeds meer energiebelasting. Wat is het toch oneerlijk verdeeld.
De meteropnemer vertelde ook dat omstreeks 2020 de salderingsregeling voor de opgewekte energie van de panelen veranderd. Nu wil ik best iets betalen voor het gebruik van het elektriciteitsnet. Maar ik hoop niet, dat mensen met zonnepanelen als een citroen worden uitgeknepen. Daarvoor heb ik niet geinvesteerd.

zaterdag 25 november 2017

Sint wordt oud

In het dorp kwam de Sint aan. Wij wonen hemelsbreed zo'n 500m van de kade en konden meegenieten van de mevrouw achter de microfoon en de zingende kinderen. Op een bepaald moment zei de mevrouw "het lijkt wel pepernoten te regenen". Helaas het waren grote hagelkorrels.
In de middag vierden de buren Sinterklaasfeest met de kleinkinderen. De oudste kleinzoon gelooft niet meer en wilde uitzoeken, wie de pakjes bracht. Ze zaten met hun neuzen op het raam geplakt.
Gelukkig kun je van onze deur ongezien hun deur bereiken. Dus zette mijn man stilletjes de zakken met pakjes op de stoep. Bonsde op de deur en glipte snel naar binnen. Later bleek. dat de oudste toch wel door had, hoe alles werkte. Maar hij hield het geheim voor zijn kleine broer en zusje.
Altijd koop ik nog een kleinigheidje voor mijn man en leg het in zijn schoen. Maar toen ik vorige week terugkwam van de winkel, was hij in het schuurtje bezig. En kon ik niet bij de normale verstopplek. Vlug legde ik het pakje in het bijhuis tussen de aardappels.
Maar toen gisteren. Ik wist niet meer, waar ik het pakje gelegd had. Ik zocht overal in de schuur. En herinnerde me ineens, dat ik een ander plek had. Tja,Sinterklaas wordt oud.

donderdag 23 november 2017

afwas

Over het algemeen heb ik geen hekel aan afwassen. Maar soms met een kookdag wordt het wel erg veel "Waar haal je die vuile vaat toch vandaan?" zucht mijn man dan. Maar helaas bij het maken van lekkere dingen is die afwas een minpuntje.
Zo ook gisteren. Ontbijten met gebakken eitje. Later nog een smoothie. Een pan met kipkarkas op het fornuis. Daar haalde ik met de lunch vast wat bouillon uit voor een klein pannetje champignonsoep. Een restje tomatenchutney, een bordje voor de notencracker. Dat met de koffie- en theekopjes gaf een aanrecht vol. Het bakje groentenknabbels voor mijn man. Dat was de eerste afwas.
Later maakte ik de groentenresten klaar voor een quiche. De kefir werd geoogst. Het kipkarkas geplukt op wel drie bordjes. Eentje voor vlees,de botjes en natuurlijk de velletjes voor Merle.
Terwijl de groententaart in de oven stond, heb ik nog een keer afgewassen.
Toch heb ik geen behoefte aan een afwasmachine. Want de meeste dagen valt de vuile vaat wel mee. En wast mijn man ook af. Voor lekker eten moet ik iets over hebben.



dinsdag 21 november 2017

facebook



Eén van de leukste dingen van Facebook, is het contact met familie en soms heel oude vrienden. Je weet iets van hun huidige leven en omgekeerd.
Zo kwam er gisteren een vriendschapsverzoek van een 85-jarige tante. De enige nog van moeders kant.Een vitale vrouw, die dus ook  op Facebook zit.
Meteen borrelden de herinneringen omhoog. Zij woonden vroeger vlak naast de Nieuwe Waterweg. Ik logeerde in de zomervakantie bij hen.En hield dan mijn jongere nichtjes bezig. Vaak zaten we uren aan het water. Kijken en zwaaien naar grote zeeschepen, die vlak langs de oever voorbijkwamen. Soms groetten bemanningsleden terug.
Onder de vrienden van die tante bevonden zich haar kinderen. Leuk om de gezichten van die nichtjes te zien. Ook dat gaf herinneringen. Eentje is als 6-jarige een half jaar bij ons in huis geweest.
Zelf deed ik ook een vriendschapsverzoek. Ik zag een foto van een ander nichtje en herkende haar meteen. In mijn jeugd logeerden we vaak bij elkaar. Toen zij op haar 18-de verkering kreeg en ik ging studeren liepen onze wegen uit elkaar. Ook letterlijk was de afstand te groot om even langs te gaan. Een enkele ontmoeting bij een begrafenis was het enige contact.
Ik besef, dat ik niet zo'n familiemens ben. Want een telefoontje of brief was een kleine moeite geweest. Maar nu op Facebook en met voldoende tijd vind ik het leuk om iets van die familieleden te horen.

zondag 19 november 2017

vloedgolf

Misschien heeft het met de herfst te maken. Het naar binnen keren. Ik merk, dat "het nieuws" me steeds minder boeit. Praatprogramma's met meningen van anderen kijk ik al lang niet meer.
Een kort journaal en de hoofdpunten van een nieuwssite geven me voldoende informatie, om niet helemaal wereldvreemd te worden. Maar bij een item als "busongeluk in Nigeria"of "trein ontspoort in India"is naast een kort medeleven met de slachtoffers mijn reactie "waarom moet dat in Nederland vermeld worden? "
Er zijn maar weinig sites, die positieve ontwikkelingen vermelden. Dorpen in Afrika, die dankzij zonnepanelen stroom hebben. Of mensvriendelijke fabrieken in Bangladesh. Dat zou ik graag even vaak vermeld zien als alle grote en kleine wereld-ellende.
Wat was het dan vroeger veel rustiger. Lief en leed uit de omgeving werd bekend. Maar wat er verder in de wereld gebeurde ,bereikte veel mensen niet of veel later. Ooit zag ik een programma over de uitbarsting van de Krakatau  begin vorige eeuw. Pas maanden later wist met er hier van. Zelfs de watersnoodramp hier werd pas dagen later in volle omvang zichtbaar voor de rest van Nederland.
Ik ken mensen, die helemaal geen nieuws meer kijken. Om zich te beschermen tegen de vloedgolf van bewust gekozen negativiteit. Zo ver ga ik niet. Maar ik word steeds selectiever in het opnemen van de berichten, waarmee de media iedereen overvoert.


donderdag 16 november 2017

de tijd vliegt

Wat gaat een week snel voorbij. Woensdag was mijn zus een dagje op bezoek. Elkaar echt zien en spreken is toch anders dan de wekelijkse telefoontje. De dag vloog voorbij.
Gisteren was het knipbeurt bij de kapper. Dat is fijn, bellen en meteen dezelfde ochtend een afspraak maken. Ik vind het altijd getuigen van vakmanschap, dat die kapsters nog iets van mijn dunne slappe haar kunnen maken.
Ook was het uitleenpunt van de bibliotheek geopend. In een zaaltje van een verzorgingshuis staan kasten met zo'n 1500 boeken. Dat is niet veel. Er zijn vrijwilligsters aanwezig, om te helpen de boeken te registreren via een apparaat.
Ik zal er wel eens een enkele keer lenen. Maar vaker de boeken uit Middelburg terugbrengen. Dat kan gelukkig. Helaas is reserveren en in het dorp ophalen niet mogelijk. Ik ga nog maar eens een smeek-mail naar de bieb-organisatie sturen.
Straks komt de hulp-in-nood. Zo lang ze geen ander werk heeft, wil ze helpen. Heerlijk,zo'n tornado door het huis en daarna alles blinkend schoon.
Ook heb ik een afspraak met de praktijkondersteunster. Mijn cholesterolwaarden waren een halve punt lager door de rode gistrijst. Nog steeds te hoog voor de huidige normen. Maar dat baart me geen zorgen. Ik vraag me af, wat ik bij die mevrouw moet doen. Gelukkig kan ik goed mezelf op de vlakte houden,als ze volgens mijn visie verouderde en onjuiste informatie vertelt. Maar dan moet ze niet mijn bloeddruk meten. Die verraadt dan ergernis.
En vanmiddag wacht de dijk. heerlijk weer en uitwaaien.

maandag 13 november 2017

nieuws

Een dag of tien geleden verscheen er in de media een bericht over de vele verschillende resten pesticiden op aardbeien. Daarna volgde nog een bericht over bestrijdingsmiddelen op groenten en fruit. Met name over de effecten van stapeling. Die zijn nog niet goed onderzocht. Zou men de geadviseerde hoeveelheid groenten en fruit van het voedingscentrum eten, dan at men met alle gezonde stoffen ook die resten .
Gelijk kwamen er tegen-artikelen. Met als strekking "voldoende onderzoek naar die heel kleine hoeveelheid pesticiden op groenten en fruit. Het is volkomen veilig". En "biologisch voedsel is niet gezonden dan de gewone variant".
Een beetje egocentrisch was ik blij met dat tegengas. Want zou half Nederland ineens biologisch willen gaan eten, dan waren de schappen bij supermarkt en natuurvoedingswinkel snel leeg. Er wordt voldoende geproduceerd voor de gebruikers en een gestage groei. Maar niet voor een plotselinge ommezwaai.
Ieder mens kiest zijn eigen voedsel. Soms op basis van argumenten, maar ook gedicteerd door de financiën. Ik ben blij, dat ik me biologische voeding kan veroorloven. Maar er zijn "magere tijden"geweest, dat ik niet alles eko kon kopen.
Er is onderzoek toegezegd naar de stapeling van resten bestrijdingsmiddelen. Ik vermoed dat de uitkomst zal zijn "de restanten zijn zo klein, het is helemaal gezond".

zondag 12 november 2017

groen gif




Al eerder had ik groene smoothies geprobeerd. Maar een koud ontbijt valt niet goed. Ik heb,zeker in de winter iets warm nodig. Eitje, restje van de vorige avond, havermout ,geroosterd brood. Nu kwam een vriendin met een site,die kant en klaar groen spul verkocht. Ze schrok van de prijs.
"Zelf maken"zei ik. Dat is wel wat werk, maar goedkoper. Al dat praten over recepten van groene smoothies en de hoeveelheid groente deed me besluiten, om ze ook weer eens te gaan drinken. Maar dan rond koffietijd.En dat doe ik sinds een paar dagen. Gewoon een waterglas vol.Vanochtend had ik nog wat restjes groenvoer uit de tuin.
"Wat is dat groene gif? "vroeg mijn man. Hij proefde en het smaakte beter, dan het er uit zag.Meedoen is te veel. Hij houdt het bij zijn groentenknabbels tijdens de lunch. Zelfs Merle vond het lekker












vrijdag 10 november 2017

genieten

Vanmiddag kwam een pakje. Ik had het boek over levensmiddelen van Juglen Zwaan besteld. Wat een heerlijke hoeveelheid weetjes. Op een prettige manier beschreven en mooi geïllustreerd. Dat wordt echt een naslagwerk voor me.
Het nieuwe papier ruikt zo lekker. Ik zat diep te ademen tijdens het lezen. Veel zaken weet ik al. Maar ik lees ook nieuwe feiten. Ik kreeg ooit van mijn man "de dikke van Dam". Daar pak ik nog steeds naar, als ik iets speciaals wil weten. Dit boek wordt ook zoiets.
Toen ik zonet mijn nieuwe bestelling bij de internetboer deed, flitste er al net gelezen weetjes door me heen bij het aanklikken van bepaalde groenten. Ik weet, dat ik moet opletten. Want door mijn enthousiasme ben ik net mevrouw Google en spui bij elke associatie mijn opgeslagen kennis.
Voorlopig ben ik het hele weekend onder de pannen. Lekker in mijn hoekje met dat hele dikke boek.






dinsdag 7 november 2017

kroketten

Het kookprogramma van Yvette van Boven met de bitterballen deed me denken aan mijn schoonmoeder. Vele jaarwisselingen maakte zij kroketten. De lekkerste, die ik ooit proefde. Meestal kregen we er een paar ongebakken mee naar huis. Al kijkend realiseerde ik me, hoeveel werk dat voor ma geweest was.
Ook bij haar proefde ik voor het eerst zelfgebakken brood. Met oud en nieuw was er een wit brood en een rozijnenbrood. Maar dan echt met veel rozijnen en sukade. Heerlijk. Ik was  meteen verkocht en wilde het ook proberen.
Ze gaf me het recept en elke vakantie bakte ik broden. Eerst nog in een klein elektrisch oventje. Later kreeg ik haar gasfornuis en ging het gemakkelijker. In de periode van de broodbakmachine had ik dagelijks zelfgebakken brood .Maar als ik tijd had, liet ik de machine alleen kneden en bakte het brood af in de oven.
De herinneringen maken, dat ik dit weekend weer eens een klein rozijnenbrood ga bakken. Ik weet al, wat mijn man gaat zeggen. "Dit smaakt als het brood van ma".

zondag 5 november 2017

mens en milieu



Op mijn manier probeerde ik altijd milieuvriendelijk te leven. Helaas komt daar de klad in. De mens gaat voor het milieu.
Het water in de regenput is van goede kwaliteit. Ik putte altijd emmers vol. Voor de tuin, het toilet,soms de wasmachine en niet te vergeten lekker drinkwater voor de hond. Helaas, dat sjouwen met volle emmers gaat niet meer. Ik heb de meesten in de schuur gezet.
Ook met was drogen ga ik soms tegen mijn principes in. Onder het afdak droogt het in de winter half.Daarna wordt opnieuw ophangen binnen te veel en stopt mijn man de was in de droger. Een enkele keer is de was bijna droog en bieden de kachels uitkomst.
Gelukkig kan ik nog wel warm water van de kachel gebruiken voor b.v de afwas. Gewoon de ketels half vullen. En ook onze consumptie behoeft niet te worden aangepast.
Waar ik wel op moet letten is het zwerfvuil. Ik probeer al jaren elke dag een stuk vuil van straat in een prullenmand te doen. Zie ik een blikje liggen, dan in mijn reflex bukken "Niet doen" zeg ik tegen mezelf. Het is al moeilijk genoeg om de bolussen van Merle op te ruimen.
Jammer, dat mijn bijdrage vermindert. De jongere generatie moet het maar overnemen.

donderdag 2 november 2017

vogelenmarkt

Vroeger gingen we af en toe op zondagochtend naar de vogelenmarkt in Antwerpen. Het was de tijd, dat mijn man nog shag rookte en het prijsverschil bij tabak groot was. Twee sloffen mee naar huis maakte het uitje gratis.
Altijd aten we een broodje zuurkool en worst. Dat hoorde bij een bezoek aan die markt. Ook kocht ik daar kruiden, lekker brood en noga voor mijn schoonmoeder. We hebben er ooit staan twijfelen over de aanschaf van een broodbakmachine. Gelukkig dat ik het niet aandurfde. Een later aangeschaft goedkoop exemplaar was na een jaar kapot. Pas een Panasonic BBM was goed voor wekelijkse broden en gebruik ik nu nog een enkele keer
In die tijd stonden de hondjes nog buiten. Hoe zielig ook, ik kon het niet nalaten die pups aan te halen. Het was maar goed, dat er een hond thuis zat. Ik had zó een scharminkel meegenomen.
Nu is donderdag de restjes-dag. Ik had nog wat zuurkool, een enkele biet, een restje yogurt en worstjes in de vriezer. We deden weer net als toen op de vogelenmarkt en aten een broodje zuurkool

woensdag 1 november 2017

leven

Terwijl ik keek naar een opname van "het geheime leven van Hendrik Groen"werd er gebeld. Een groep als spoken verklede kinderen "lieten me schrikken" Stralende gezichtjes, een paar bedremmelde hele kleintjes en graaien in de snoepbak. Ik switchte van de ouderdom naar de jeugd. Wat een verschil.
Bij het lezen van het boek van Hendrik Groen kon ik al een triest gevoel krijgen. Aanpassen aan minder kunnen hoort bij die leeftijdsperiode. Maar waarom er dan ook nog betutteling bij moet. Dat maakt acceptatie moeilijker. Al kijkend naar de aflevering hoopte ik de rest van mijn leven in mijn eigen huis te kunnen blijven wonen.
Thuis,maar ook bij een vriendin ging het gesprek over zieke mensen in je omgeving. Het lijken er zoveel te zijn. Valt dat op, omdat het leeftijdsgenoten zijn? 30 jaar geleden ging dat waarschijnlijk aan me voorbij. En was het meeleven veel minder.
Nu is de vraag aan de één, of de uitslag van de scan goed is. Een ander vertelt, dat de chemo aanslaat. Weer een ander is uitbehandeld. Bij de vraag "hoe gaat het met je" weet ik, dat ik tijd nodig heb voor het antwoord.
Dan ben ik blij, dat we samen zijn. Met als enige klacht PHPD. (pijntje hier,pijntje daar).En er nog zoveel dingen zijn, om van te genieten

maandag 30 oktober 2017

tijd

Was ik gisteren al redelijk richting wintertijd opgeschoven, vanochtend werd ik op zomertijd wakker.Mijn man was ook vroeg en ging al met Merle uit. Zodoende is de was klaar, staat er een pan stoofvlees op het gas en is de afwas van gisteren gedaan. Ik moet nog even wachten tot ik zelf een frisse neus kan halen met de hond.
Op zondag is er minder verkeer. Ik besloot naar de dijk te gaan. Dan moet ik een klein stuk drukke straat door. En dat met een "losse hond". Ik gebruikte de wandelstok om Merle terug te duwen, als ze niet netjes aan de voet bleef. Ze is dat niet gewend. Ik ga  meer trainen. Mocht het deze winter glad worden,dan kan ze los aan de voet meelopen.
Het was heerlijk uitwaaien aan het water. Ik merk, dat ik dat stukje natuur mis, als ik er een tijdje niet kan lopen. Het is echt "mijn plek". Het leuke is, dat ik er mensen ontmoet, die datzelfde gevoel hebben. Het is "onze dijk",maar jammer genoeg blijft men er niet af. De bomen gaan weg, verdeeld over jaren. En in de toekomst volgt het moutainbikepad. Dus nog genieten van zoals het nu is

zaterdag 28 oktober 2017

blogs

Neeltje van https://golveninzee.nl/ gaf me een Liebster Award. Net als zij heb ik een aantal blogs, die ik graag lees. En waar ik ook weer van leer. De boektitels, recepten, de visie op bepaalde zaken. De Award doorgeven is dan ook geen makkelijke keuze. Ik kan me trouwens voorstellen, dat iemand uit mijn "lijstje"voor de zoveelste keer genomineerd wordt en denkt "laat maar".

Dagelijks vraag ik me af "hoe zou het met Vlasje zijn"http://vlasleeuwenbekje.blogspot.nl/. Ik geniet van haar kijk op het leven en leer daar van.
Valhalla van https://inhethogenoorden.wordpress.com/  doet me glimlachen. Jonge mensen zoals zij geven me hoop voor de toekomst.
Anja van http://www.eenregelperdag.nl/ gebruikt zulk mooi Nederlands. Haar blogs proeven als een heerlijk kopje thee.
De avonturen van Marin van http://www.groeneavonturen.nl/ daar kijk ik naar uit. Als mensen om me heen mopperen over "jongeren en de wereld die naar de klote gaat", weet ik dat er jongeren zijn, die juist de wereld mooier maken.
Angeniet van https://altijdmooiweer.wordpress.com/ laat me vaak met open mond zitten "Oh wat mooi" denk ik bij het genieten van haar foto's.
Mijn vragen aan deze bloggers zijn:
Wat is je favoriete boek?
Wat eet je graag?
Wat is je mensbeeld?
Waar kun je om lachen?

Mijn antwoord op Neeltjes vragen is kort. Het leuke aan bloggen is voor mij het onder woorden brengen van gedachten en gevoelens en vertellen van belevenissen. Ook het contact met andere bloggers en vaak gelijkgestemde zielen is prettig.
Aan anderen wil ik doorgeven "accepteer en geniet".
Mezelf beschrijven . Houd van mens en natuur. Kan luisteren. Heb geduld. Goed humeur. Ochtendmens.
Mijn droom voor de toekomst is een wereld waar mensen elkaar accepteren. En zorg dragen voor alles,wat leeft.



donderdag 26 oktober 2017

uien

Wat jammer,dat een tv geen geur geeft bij een uitzending. Ik zat te genieten van Yvette van Boven met de aflevering over uien. Het zag er zo smakelijk uit. Ik realiseerde me, dat ik meestal te haastig ben met uien bakken. En dat ze met geduld nog smakelijker worden.
Wij eten regelmatig uien en bijna dagelijks knoflook. Het smaakt bij zoveel gerechten. De uientaart uit het kookprogramma moet nog even wachten. Er ligt nog prei, die op moet. Dus wordt het vanavond preitaart.
Al die uien op de tv deden me denken aan vroeger. Ik was ongeveer 12 jaar oud en mocht stiekem meedoen met uientrekken. Want eigenlijk was ik nog te jong ,om te werken. Het was zwaar werk. Ik zat de hele dag op mijn knieën met de schrepel in de grond te wroeten. Je mocht de uien niet beschadigen. En dat voor twee gulden. Maar op die leeftijd was ik trots op mijn zelf verdiende geld.
Nieuw voor mij waren de vele buitenlandse uien in de supermarkt. En dat, terwijl Nederland de grootste uienexporteur is . Doordat ik de meeste levensmiddelen bij een internet-boer koop, dacht ik, dat alle uien uit eigen land kwamen. Nee dus, een wonderlijke wereld.
Als ik morgen mijn bestelling doe, koop ik zeker een kilo uien.



maandag 23 oktober 2017

ingewikkeld eerlijk

Bij de bolle webwinkel had ik o.a. hondenkoekjes besteld. Die komen  van een externe verkoper. De levering verliep wat vreemd, maar ze liggen nu in de kast.
Vanochtend is er een mailtje, dat de koekjes niet geleverd kunnen worden en ik mijn geld terugkrijg. Het gaat maar om 8 euro. Maar ik vind het niet eerlijk en koekjes en geld te ontvangen.
Dus was er mailcontact met de klantenservicecomputer. Een ramp. Mijn probleem zat niet in zijn programma en op mijn vragen volgden de stomste antwoorden.
Toen belde ik de klantenservice. Het duurde even voor de mevrouw begreep, wat ik bedoelde. Er volgde een ingewikkeld verhaal over "niet in de gegevens kunnen komen, inlichten van de externe verkoper". Moeilijk allemaal.
"Mevrouw ,ik wilde gewoon eerlijk zijn. Zullen we alles maar op zijn beloop laten? Het gaat tenslotte om een klein bedrag" vroeg ik. Maar dat gaat ook niet meer. Ik krijg bericht van de externe verkoper en zie wel, hoe dat contact afloopt.
Ik had naar mijn man moeten luisteren, toen hij zei "Gewoon laten zitten, dat is veel te ingewikkeld". Maar mijn eerste reactie is bij zoiets "rechtzetten en geen onnodig geld ontvangen"

 
Komt er van de externe verkoper een mailtje binnen.
 
Door een technische storing van onze kant is er helaas het een en ander misgegaan en heeft u geen track and trace ontvangen.

U mag het artikel, de Biofood Schapenvet Bonbons houden. U hoeft niks te betalen of terug te sturen.

Mijn excuses voor eventueel ongemak.

Hopende u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Met diervriendelijke groeten,
Ze hebben het nog niet begrepen. Maar het is afgehandeld.

zondag 22 oktober 2017

netflix

Al vele malen hoorde en las ik goede berichten over netflix. Lang twijfelde ik, of ik er voldoende profijt van zou hebben. Ik hoopte een alternatief te vinden voor het gebrek aan "één verhaal-detectives"op de tv.
Er was een site met alle detectives op netflix. Al lezend kwam ik er achter, hoeveel ik gezien heb. "ken ik al", "heb ik gezien"," oh ja van heel vroeger". Ik kwam maar  weinig onbekends tegen. Wel in de langere series, maar dat wil ik juist niet.
Toch zit het nu op de tv. En kijk ik opnieuw de oude serie "Lie to me". Mijn man is blij met allerlei films. Zelf vond ik boeiende documentaires. Zo keek ik vanmiddag een aflevering van "cooked" van Michael Pollan. Het boek had ik al met veel plezier gelezen. In dit geval is de film extra genieten.
Zeker nu het buiten zitten over is , zal ik wel eens een uurtje achter de tv duiken overdag.

zaterdag 21 oktober 2017

hulp

Sinds dit voorjaar mijn rug opspeelde, dacht ik steeds vaker met huishoudelijke klusjes "Dat komt wel een keer". Zeker met schoonmaken van hoeken en gaatjes met bukken en rekken. Langzamerhand zag ik steeds meer vuil.
De afgelopen weken kon ik helemaal niets meer. En besloot hulp te zoeken. Een jonge vrouw, die ik kende van de honden had al aangeboden om ev Merle mee te nemen naar de dijk. Ik wist,dat ze nu geen werk had en vroeg of ze elke week een paar uur wilde helpen. Dat voelt vertrouwder dan een vreemde van de organisatie "zeeuws schoon".
Gisteren kwam ze. Wat een heerlijkheid. Als een tornado vloog ze door het huis. Aan haar tempo merkte ik, hoe langzaam ik geworden ben de laatste jaren. Merle sprong kwispelstaartend tegen haar op van blijdschap, toen ze kwam. Zo uit ik het niet. Maar mijn gevoel van "wat heerlijk, dat je komt" leek veel op het hondengedrag.




donderdag 19 oktober 2017

bleekneusjes



Laatst kwam het gesprek op het verschijnsel vakantiekolonie. De huizen, waar vorige eeuw bleekneusjes voor 6 weken buitenlucht en goede voeding kregen. Mijn zwager was er als kind geweest. Eén ding was hij nooit vergeten. Als kinderen hun eten uitspuugden, moesten ze die kots weer opeten.
Zelf heb ik heel vroeger stage gelopen in de vakantiekolonie. Zo erg was het daar niet. Als ontbijt kon je kiezen tussen brood en pap met vellen en klonten. De warme maaltijd was stukgekookte groenten,aardappels en goedkoop vlees. Ik begreep toen al.dat de gezonde invloed alleen van de buitenlucht kwam.
Het dagprogramma was wel leuk. Veel naar buiten. De duinen in, naar het strand. Sport en spel. Als stagiaire was mijn taak om op dat gebied leuke dingen te organiseren.
Maar sommige kinderen hadden heimwee. Je zult maar voor zo lange tijd weggehaald worden uit je vertrouwde omgeving. Moeten functioneren in een grote groep onder een streng regiem. Er waren kwetsbare kinderen, waar ik medelijden mee had.
Toen ik googelde naar het vroegere stageadres, kwam ik een pagina tegen, waar ik van schrok. Iemand met traumatische ervaringen in zo'n vakantiekolonie vroeg anderen naar hun ervaringen. Hij werd overstelpt met verhalen Ik denk nu, dat veel kinderen  van buiten gezond en van binnen "gewond" weer naar huis gingen

 

dinsdag 17 oktober 2017

informatie

Een bezoek aan de manueel therapeut gaf nieuwe informatie. Voorlopig niet bukken en tillen en kleine eindjes lopen. Nu had mijn man al een grijpstok gekocht vorige week. En Merle zal alleen maar blij zijn met een paar keer een blokje lopen.
Het advies was ook een ontstekingsremmer slikken. Daar ben ik huiverig voor. Nu heb ik eindelijk mijn spijsvertering in orde en dat wil ik graag zo houden. Mijn man had jaren geleden een stuk gevonden over een natuurlijk alternatief voor ibuprofen. We hadden die informatie opgeslagen tot de computercrash van deze winter. Ook uit mijn geheugen was de naam van dat spul verdwenen.
Bij een telefoontje met de homeopaat kwam de vraag "ken jij PEA?" Dat was de verdwenen informatie. Vanmiddag komt mijn pijnstiller met de post en nog wat druppeltjes. Nu is het wachten op de werking

zaterdag 14 oktober 2017

ouderen

Er kwam een mail over de minimale bibliotheek voorziening in het dorp. Gelukkig is iets beter dan niets.Er komt een klein uitleenpunt met zo'n 1500 boeken, gericht op de oudere lezer. Ik weet niet of ik er veel zal lenen. Maar ik kan wel mijn boeken uit Middelburg in het dorp terugbrengen. Dat scheelt weer.
Alleen moet ik deze week mijn man vragen, om boeken terug te brengen. Ik kom niet verder ,dan een blokje lopen. Merle is  dolblij, ook met zo'n klein rondje.
Het valt vies tegen.om weer "afhankelijk" te zijn. Van alles niet kunnen en dan hulp vragen. Ooit jaren geleden was dat ook het geval. Toen heb ik geleerd om de dingen aan een ander over te laten. Maar het was al lang weer vanzelfsprekend om mijn eigen zaakjes te regelen en allerlei leuke dingen te doen. Daar zal ik nu even geduld voor moeten hebben.

woensdag 11 oktober 2017

gewone Nederlander

Elke gewone Nederlander gaat er met de plannen van de nieuwe regering op vooruit, hoor ik steeds. Maar ik begin me af te vragen of ik wel gewoon ben.
Bij de verlaging van de belastingtarieven lees ik niets over de schijven van gepensioneerden. Blijven die hetzelfde? De ouderenaftrek gaat wel iets omhoog. Maar het opnieuw ingevoerde ( nog gedeeltelijke)forfait op een afbetaalde woning gaat me meer kosten.
De belasting in box 3 gaat wel iets omlaag. Toch weegt dat niet op tegen alles ,wat duurder wordt bij 9% btw.
Uiteindelijk mag ik niet klagen. Ook met de nieuwe plannen hebben we het goed. Alleen bekruipen me deze gedachten als ik al die opgewekte politieke prietpraat hoor.En vraag me af "Waar blijven de ouderen?"
Vandaag heb ik een stille verjaardag. Gisteren stond ik op en het voelde, alsof er een rotje ontplofte in mijn rug. Het duurde lang voor ik naar de stoel geschuifeld was. Ik heb de visite afgezegd en houd me heel rustig. Af en toe een rondje kamer of tuin  lopen in een meditatie tempo.Verder stil zitten in de stoel in de enige pijnvrije houding. En geduldig wachten, tot het weer goed gaat. Merle keek me vragend aan. Maar moet nog een tijdje wachten op haar rondje met mij.



zondag 8 oktober 2017

waar zijn ze gebleven?

De detective series met één verhaal in elke aflevering. Ik kom ze zelden meer tegen op tv. Het zijn meestal series met minstens 6 afleveringen. Ik heb een hekel aan een serie. Wachten tot later voor het vervolg van het op een heel spannend moment afgebroken verhaal. Ik neem wel eens een serie op, om ze dan in drie dagen te kijken.
Keek ik vroeger Frost, Morse, Lynley en later Banks, Midsomer, Vera, Hinterland of Dalziel en Pascoe en nog veel anderen, een deel van deze films wordt niet meer geproduceerd. En oude afleveringen oneindig herhaald.
Ook de Scandinavische detectives met een afgerond verhaal per aflevering komen minder op de tv. Net als de bij Engelsen zijn er crime-series met een doorlopend verhaal. Een enkele keer is er nog iets uit Frankrijk.
Zo af en toe neem ik nog een onbekende "death in paradise" op.Verder is het op BBC-first één en al herhaling. Ik mis ze echt, die ouderwetse detectives. Nu moet ik het doen met "Allah in Europa", "de kennis van nu",af en toe boeiende programma's op RTL-Z en aangename kookafleveringen op 24 kitchen of van Boven.Boeiend en leerzaam, maar geen spanning.

vrijdag 6 oktober 2017

najaar

Echt najaar de laatste dagen. Het stuur van de fiets stevig vasthouden met die windvlagen. Heerlijk uitwaaien aan de dijk. En op tijd thuis zijn voor de kletterbui.
Ook de wintergroenten voor stampotten of stoofschotels heb ik gekocht. Vanavond at mijn man spruiten. Voor mij een gruwel. Maar ik was de lievelingsgroenten uit mijn jeugd tegengekomen. Toen ik noten kocht op een boerderij. "Is dat de zoete armgaard"vroeg ik. De mevrouw was verbaasd, dat ik die ouderwetse stoofappel kende.
Dus hing er ook een heerlijke geur in de keuken. En niet alleen de spruitenlucht.

 
Zo langzamerhand was de enkele druif, die nog hing aan het rotten. De vogels genoten er van. Het gaf een rommel op het plaatsje, we liepen de platte druiven mee naar binnen. Dus heb ik vanmiddag de druif al voor een deel gesnoeid. Misschien niet de juiste tijd, maar gewoon vanwege de rotzooi. Het is nu een stuk lichter in de keuken.
 
 
Over 3 weken is het al wintertijd. Dat wordt avondeten met kaarsen aan. Maar ook de hond uitlaten in het donker. Ach ook de herfst is een fijn seizoen.
 

donderdag 5 oktober 2017

ongezonder

"Klanten van de voedselbank eten ongezonder" kopte het nieuws. Wat lijkt me dat moeilijk. Weten,dat je minder gezonde voedingsmiddelen eet, omdat je geen geld hebt voor groenten, fruit, noten,zuivel of vis.Ik las daar een hele tijd geleden een boek over. Van een journaliste, die door een samenloop van narigheid een tijd van de voedselbank at. Het verschil met wat ze gewend waren was groot.
Hier op het platteland kun je wildplukken, bramen,bessen,soms appeltjes en noten. Ook mag men na het oogsten wel uien rapen. Maar dan moet je wel gezond zijn. Trouwens ook voor het ophalen van het voedselpakket moeten sommige mensen een eind fietsen hier.
De titel van een ander blog is "wat doe jij voor de voedselbank? ". Ik bedacht,dat ik alleen af en toe geld doneerde. Voor de brandstof en het onderhoud van de auto's. Want ook ophalen hoort bij de werkzaamheden van de voedselbank.
Helaas kan ik me niet aanbieden als vrijwilligster. Ook die zijn er  niet altijd genoeg. Ik sprak eens een boerin. Zij hadden regelmatig wat groenten, die niet geschikt waren voor de veiling. Maar de voedselbank had geen mankracht om het op te halen. Jammer, want dat is juist gezonde kost."
Als ik op vrijdag in mijn kist met bezorgde boodschappen kijk, ben ik dankbaar, dat ik al dat gezonde lekkers kan kopen.


zondag 1 oktober 2017

smaak

Nu de dorpsbieb gesloten is, kom ik af en toe bij "de grote bieb". Dat heeft een onverwacht voordeel. Zoekend naar een bepaald boek, kom ik soms onbekende titels tegen. Die me ook boeiend lijken. Zo nam ik vorige week het boek "smaak"mee.
Wat een heerlijk boek. De vijf smaken worden beschreven. Maar niet wetenschappelijk droog. De eigen ervaringen van de schrijfster, herinneringen aan voedsel uit haar jeugd zijn vermengd met allerlei weetjes. Soms ook van heel vroeger. Ik kreeg trek, toen ik aan het lezen was.
Wat zijn er dan veel mensen helemaal gek van voeding,smaken en koken. Daar ben ik een "kleintje"bij. Bovendien noem ik mijn keuken-resultaten altijd "simpel-hap" Lekker, maar eenvoudig.
Zo keek ik gisteren ook naar de eerste afleveringen van Jamie Oliver, die met vijf ingrediënten kookt. Hij had een heel simpel en snel platbrood uit de koekenpan. Ik heb nog een restje kippensoep en ga als lunch er zo'n broodje bij bakken.
Soms is het gewoon jammer, dat ik een kleine eter ben. Ik zou wel zo veel meer willen proberen.


donderdag 28 september 2017

zwammen



Er stond een mooie grote vlier in de tuin. Helaas is die dood gegaan. Eerst wilde mijn man hem afzagen "Laten staan, als het nog niet gevaarlijk is" stelde ik voor. De grote kale takken zijn uitkijkpunt voor kauwen en duiven. De merel zingt er zijn lied. Een vroegere studievriendin stond bewonderend voor zijn bast "een kunstwerk" zuchtte ze.
In de herfst groeien er zwammen. Van Vlasje hoorde ik, dat het de zadelzwam was. Dit jaar zijn er een heel stel en ook van flink formaat. Googelen leerde me, dat de jonge exemplaren eetbaar zijn.
Toch durf ik dat niet. Ooit at ik cantharellen en eekhoorntjesbrood. Maar geplukt door een kenner. En ik weet niet veel van paddenstoelen. Uiteindelijk hangen ze daar mooi aan die boom. En deed ik het met kastanjechampignons vanavond.




woensdag 27 september 2017

huishouden

Vroeger kon ik wel eens met tegenzin huishoudelijke klussen doen. Na het werk waren er nog zoveel andere leuke dingen te bedenken. Toen werd ik lang ziek en kon helemaal niets meer. Dat veranderde mijn visie. En leerde me "dank je'te zeggen tegen iedereen, die hielp.
Tegenwoordig vallen veel huishoudzaken voor mijn gevoel onder "de leuke dingen". Brood of iets lekkers bakken, daar heb ik nu de tijd voor. Stofzuigen  is weer een fluitje van een cent. Zelfs afwassen betekent prettig warm water voor mijn handen.


Helaas is mijn hoeveelheid energie niet helemaal genoeg voor mijn gevoel van netheid. Maar ik heb langzaam aan geleerd niet te vaak meer te denken "Dat moet ook nog gebeuren". En er verder overheen te kijken.
Zo staat er vanochtend een bak brooddeeg klaar. Voor de tweede rijs en het afbakken. De was is in de machine en gaat straks naar buiten. De afwas van gisterenavond was de moeite van het sop maken niet waard. Dat heb ik opgespaard tot nu. Er moeten nog wat boodschappen komen.


En dan is Merle aan de beurt voor een wandeling. Vlak voor de lunch wil ik nog even stofzuigen. Nu Merle veel met het buurhondje speelt, slepen acht hondenpootjes meer vuil mee naar binnen. Dat is echt iets, waar ik soms even van wegkijk. Want die twee honden samen is veel te leuk om bezig te zien.
Ik hoop nog lang mijn huis zelf te kunnen schoonhouden.

zondag 24 september 2017

vondsten



Met de buurvrouw en de twee honden liepen we aan de dijk. Er kwamen ons mensen tegemoet met de hond aan de lijn. Een eind verder lag een dood konijn, waarschuwden ze ons.
Dan is het verschil te zien tussen een jachthond en een straatfik. Merle moest ik echt bij me houden.
Gelukkig heb ik altijd een plastic zak bij me. En kon het al aangevreten beestje meenemen naar een vuilnisbak. Want anders worden de ontbindende resten overal verspreid door vogels en honden.
De buurvrouw had ook een vondst. Dagen geleden zag  ze een damesfiets en herenfiets staan, zomaar in de holte tussen dijk en spoorlijn. Een eind van het hek weg.Een prachtige fiets was het. Ze heeft hem meegesleept naar huis. Al eerder had ze de vondst op een Zeeuwse site gemeld.
Nu is het een kwestie van de gevonden fiets aangeven. Dan een jaar wachten, of er iemand komt. In dat geval is er iemand blij. Is er geen reactie ,dan heeft ze een prachtige fiets.
Ik ben dan altijd nieuwsgierig ,waarom die fietsen er staan. Naar alle waarschijnlijkheid heeft een groepje anderen willen pesten. Anders ga je niet met een fiets over de dijk door het hoge gras sjouwen.
Ik ben benieuwd, of er een reactie op de fiets komt.

vrijdag 22 september 2017

leerzaam



Regelmatig neem ik programma's op van RTLZ. Prettig, stukjes van 50 min. Ik zag de wandeltochten langs de Nijl, door de Himalaya en midden Amerika.
De laatste week was er een serie "de waarheid over...dementie, slaap, stress en alcohol". Echt leerzaam. Die titel met het woord "waarheid" neem ik met een korrel zout. Maar er worden wel vrij nieuwe onderzoeken in vermeld op een onderhoudende manier.
Zo besefte ik niet, dat er zoveel mensen zijn met slaapproblemen. Wat een gevaar op de weg is en soms op het werk. En weet ik nu, dat het voordeel van een glas rode wijn voor het hart alleen opgaat voor 55+-vrouwen.
Bij het stress-programma hadden de proefpersonen de meeste baat bij hun mindfulness  training. Maar ook meer bewegen en gezonder eten hielp hen.
Met een kop thee zit ik comfortabel  in mijn privé collegezaal. Zo had ik vroeger wel meer kennis willen opdoen.

woensdag 20 september 2017

dankbaar



Vaak zeg ik 's avonds "he,wat heb ik weer heerlijk gegeten". Dankbaar, dat ik kan kopen, wat ik lekker vind. Beseffend, dat het niet voor iedereen vanzelfsprekend is, om goed te eten. Het christelijk dankgebed uit mijn jeugd is als gewoonte ooit verdwenen. Maar het gevoel bleef, op een andere manier verwoord.
Trouwens in mijn jeugd leefde dat dankgebed niet echt. Als variatie op de woorden van Bartje had ik kunnen zeggen: "Ik bid niet voor spruiten, koolraapjes, witlof, bloemkool en andere sterk smakende groenten". Helaas ik moest ze eten.
Ineens schoot gisterenavond het dankgebed van mijn opa in gedachten. Ik wist de woorden nog. Wat wordt zoiets dan in je geheugen gebeiteld. Als klein kind snapte ik het woord "nooddruft" niet. Maar het moest erg zijn. Want ook kabouter Piggelmee had er mee te maken, voor hij het tovervisje ontmoette.
Aten wij vroeger bij elke broodmaaltijd een boterham met "tevredenheid", nu smaakt een snee zelf gebakken brood als een koekje. Alleen wel met een lik roomboter . Want de margarine op de tevredenheids-boterham heb ik nooit lekker gevonden. Ik ging regelmatig naar mijn oma bedelen om een kapje brood met roomboter.
Wat kan smaak een heel leven lang gelijk blijven.

maandag 18 september 2017

tussendagje

Gisterenochtend was het heerlijk koud en zowaar droog.. Dikke trui aan en muts op. Ik fietste een grote ronde onder een sterrenhemel met klein maansikkeltje. Heerlijk was het. Het bleef zonnig weer. Wat voelt dat dan meteen anders. Ik wordt niet snel somber van grijs weer. Maar bij een zonnige ochtend begin ik wel vanzelf te glimlachen.
's Middags ging de telefoon "Zijn jullie thuis en is het lekker in de tuin.?". De rolstoel kan zo moeilijk het huis in, maar de tuin in gaat prima. Zo zat ik onverwacht een tijd buiten in het zonnetje. Mijn wangen gloeiden er van.
Helaas vergat ik het restantje bramen te plukken. Ik ga nu snel oogsten, want er komt opnieuw een heleboel regen aan.

zaterdag 16 september 2017

drup,drup

De regen gooit roet in het eten/ de plannen. Mijn man is nog even terug naar bed en niet op de motor gestapt. Ik hoop op nog een droog half uurtje. Misschien dat er enthousiaste mensen met rommel in de tuin staan. Want het is rommelroute vandaag.
Viel vorige week de rommelmarkt in het water, helaas werkt het weer ook bij de rommelroute niet mee. Jammer voor alle voorbereidingen van de mensen.
Van dit weer krijg ik zin ,om iets lekkers te bakken. En natuurlijk op te eten. Maar ik bedwing me. en houd het bij een notencracker en een extra kopje thee.
Vanochtend zette ik even de kachel aan. Om mijn natte muts en jas te drogen en het behaaglijk te maken in de keuken. Een kaarsje aan bij het ontbijt. Naar de radio luisteren en horen, dat het langdurige regen wordt bij een temperatuur van 15 graden.. Een wonderlijke maand september dit jaar.

 
Ik zag uit het raam, dat de overbuurvrouw boeken verkocht vanuit hun garage. Misschien, dat er meer overdekte verkoop zou zijn. Ik trok mijn regenpak aan en besloot toch een ronde te doen. Inderdaad, hier en daar stonden mensen te kleumen in garages, onder partytenten of zeilen aan de gevel. Maar er was nog niet de helft van het aantal adressen van vorig jaar. Als het straks droog wordt, misschien nog even kijken
 
 

donderdag 14 september 2017

nieuwe gewoonte

Het is een nieuwe gewoonte geworden van Merle en het buurhondje. Spelen om een uur of half tien. Soms loopt Merle naar hiernaast, om haar maatje te halen. Dan stormen ze samen naar binnen, om hier te gaan donderjagen. Of we horen een zacht piepen achter de keukendeur. Kyra wil naar binnen. Eerst krijgen ze iets lekkers en dan gaan ze los.

 
Na het avondeten is het precies zo. Het is een verjongingskuur voor onze oudere hond.
Het wonderlijke is, hiernaast spelen ze niet. Daar ligt zoveel speelgoed van Kyra, dat ze wil bewaken. Daardoor is er de rust niet om te spelen. Bewaken is nodig. Want Merle loopt soms stiekem  de tuin van Kyra in ,om met een speeltje naar hier te komen. Ze gedraagt zich schuldig en weet, dat het niet mag. Het is een stelletje, die twee

maandag 11 september 2017

overvloed



Het is nog moeilijk om hier de overvloed aan druiven en tomaten weg te geven. De ene buurvrouw eet mee van mijn druif. De ander heeft twee broers met moestuin. En geeft regelmatig mij iets.
Aan de overkant hebben de buren zelf ook druiven en vooral veel tomaten. Zonet kwam een mevrouw van een paar huizen verder langs. Met tomaten. Ik bedankte ,maar deed haar met een recept wel een idee aan de hand. Haar druiven waren niet goed dit jaar. Dus nam ze een zak van mij mee.
Gelukkig waren er nog twee vriendinnen, die druiven lekker vinden. Weer twee zakken kwijt.
Want door de vele regen is de kwaliteit van de druiven achteruit aan het gaan. En komt er echt windkracht 8 de komende dagen, dan ben ik bang, dat het één en ander op de grond ligt. Dus dat wordt veel eten en delen.

zondag 10 september 2017

geuren

Vanochtend wisselden de etensgeuren elkaar af. Ik was met een kookochtendje bezig. Na een onbijt van kaaspannenkoekjes  kwam de kokosgeur. Ik maakte een gelatinepudding van fruit en kokosmelk.
Toen overheerste de lucht van kikkererwten. Ik vind ze heerlijk,als ze gekookt zijn. Maar tijdens het garen stinkt het voor mij naar zeemleer.
Daarna maakte ik stukjes kip voor mijn man. Een signaal voor het buurhondje om even langs te komen. Dan krijgt ze een stukje brood, gedoopt in jus. Merle was wandelen en Kyra nam de kans waar om beleefd te wachten, of er nog iets te halen viel


Als laatste waren de reuzentomaten aan de beurt ,om verwerkt te worden tot tomato relish. Het recept las ik op een blog. Het inkoken geeft een azijnige geur. Kyra moest niezen en verdween weer naar huis.
Het kokkerellen vind ik leuk. De enorme afwas minder. Maar die is ook gedaan. Nog even roeren en dan de potjes vullen. Intussen is het al weer lunchtijd geworden.