zaterdag 21 oktober 2017

hulp

Sinds dit voorjaar mijn rug opspeelde, dacht ik steeds vaker met huishoudelijke klusjes "Dat komt wel een keer". Zeker met schoonmaken van hoeken en gaatjes met bukken en rekken. Langzamerhand zag ik steeds meer vuil.
De afgelopen weken kon ik helemaal niets meer. En besloot hulp te zoeken. Een jonge vrouw, die ik kende van de honden had al aangeboden om ev Merle mee te nemen naar de dijk. Ik wist,dat ze nu geen werk had en vroeg of ze elke week een paar uur wilde helpen. Dat voelt vertrouwder dan een vreemde van de organisatie "zeeuws schoon".
Gisteren kwam ze. Wat een heerlijkheid. Als een tornado vloog ze door het huis. Aan haar tempo merkte ik, hoe langzaam ik geworden ben de laatste jaren. Merle sprong kwispelstaartend tegen haar op van blijdschap, toen ze kwam. Zo uit ik het niet. Maar mijn gevoel van "wat heerlijk, dat je komt" leek veel op het hondengedrag.




donderdag 19 oktober 2017

bleekneusjes



Laatst kwam het gesprek op het verschijnsel vakantiekolonie. De huizen, waar vorige eeuw bleekneusjes voor 6 weken buitenlucht en goede voeding kregen. Mijn zwager was er als kind geweest. Eén ding was hij nooit vergeten. Als kinderen hun eten uitspuugden, moesten ze die kots weer opeten.
Zelf heb ik heel vroeger stage gelopen in de vakantiekolonie. Zo erg was het daar niet. Als ontbijt kon je kiezen tussen brood en pap met vellen en klonten. De warme maaltijd was stukgekookte groenten,aardappels en goedkoop vlees. Ik begreep toen al.dat de gezonde invloed alleen van de buitenlucht kwam.
Het dagprogramma was wel leuk. Veel naar buiten. De duinen in, naar het strand. Sport en spel. Als stagiaire was mijn taak om op dat gebied leuke dingen te organiseren.
Maar sommige kinderen hadden heimwee. Je zult maar voor zo lange tijd weggehaald worden uit je vertrouwde omgeving. Moeten functioneren in een grote groep onder een streng regiem. Er waren kwetsbare kinderen, waar ik medelijden mee had.
Toen ik googelde naar het vroegere stageadres, kwam ik een pagina tegen, waar ik van schrok. Iemand met traumatische ervaringen in zo'n vakantiekolonie vroeg anderen naar hun ervaringen. Hij werd overstelpt met verhalen Ik denk nu, dat veel kinderen  van buiten gezond en van binnen "gewond" weer naar huis gingen

 

dinsdag 17 oktober 2017

informatie

Een bezoek aan de manueel therapeut gaf nieuwe informatie. Voorlopig niet bukken en tillen en kleine eindjes lopen. Nu had mijn man al een grijpstok gekocht vorige week. En Merle zal alleen maar blij zijn met een paar keer een blokje lopen.
Het advies was ook een ontstekingsremmer slikken. Daar ben ik huiverig voor. Nu heb ik eindelijk mijn spijsvertering in orde en dat wil ik graag zo houden. Mijn man had jaren geleden een stuk gevonden over een natuurlijk alternatief voor ibuprofen. We hadden die informatie opgeslagen tot de computercrash van deze winter. Ook uit mijn geheugen was de naam van dat spul verdwenen.
Bij een telefoontje met de homeopaat kwam de vraag "ken jij PEA?" Dat was de verdwenen informatie. Vanmiddag komt mijn pijnstiller met de post en nog wat druppeltjes. Nu is het wachten op de werking

zaterdag 14 oktober 2017

ouderen

Er kwam een mail over de minimale bibliotheek voorziening in het dorp. Gelukkig is iets beter dan niets.Er komt een klein uitleenpunt met zo'n 1500 boeken, gericht op de oudere lezer. Ik weet niet of ik er veel zal lenen. Maar ik kan wel mijn boeken uit Middelburg in het dorp terugbrengen. Dat scheelt weer.
Alleen moet ik deze week mijn man vragen, om boeken terug te brengen. Ik kom niet verder ,dan een blokje lopen. Merle is  dolblij, ook met zo'n klein rondje.
Het valt vies tegen.om weer "afhankelijk" te zijn. Van alles niet kunnen en dan hulp vragen. Ooit jaren geleden was dat ook het geval. Toen heb ik geleerd om de dingen aan een ander over te laten. Maar het was al lang weer vanzelfsprekend om mijn eigen zaakjes te regelen en allerlei leuke dingen te doen. Daar zal ik nu even geduld voor moeten hebben.

woensdag 11 oktober 2017

gewone Nederlander

Elke gewone Nederlander gaat er met de plannen van de nieuwe regering op vooruit, hoor ik steeds. Maar ik begin me af te vragen of ik wel gewoon ben.
Bij de verlaging van de belastingtarieven lees ik niets over de schijven van gepensioneerden. Blijven die hetzelfde? De ouderenaftrek gaat wel iets omhoog. Maar het opnieuw ingevoerde ( nog gedeeltelijke)forfait op een afbetaalde woning gaat me meer kosten.
De belasting in box 3 gaat wel iets omlaag. Toch weegt dat niet op tegen alles ,wat duurder wordt bij 9% btw.
Uiteindelijk mag ik niet klagen. Ook met de nieuwe plannen hebben we het goed. Alleen bekruipen me deze gedachten als ik al die opgewekte politieke prietpraat hoor.En vraag me af "Waar blijven de ouderen?"
Vandaag heb ik een stille verjaardag. Gisteren stond ik op en het voelde, alsof er een rotje ontplofte in mijn rug. Het duurde lang voor ik naar de stoel geschuifeld was. Ik heb de visite afgezegd en houd me heel rustig. Af en toe een rondje kamer of tuin  lopen in een meditatie tempo.Verder stil zitten in de stoel in de enige pijnvrije houding. En geduldig wachten, tot het weer goed gaat. Merle keek me vragend aan. Maar moet nog een tijdje wachten op haar rondje met mij.



zondag 8 oktober 2017

waar zijn ze gebleven?

De detective series met één verhaal in elke aflevering. Ik kom ze zelden meer tegen op tv. Het zijn meestal series met minstens 6 afleveringen. Ik heb een hekel aan een serie. Wachten tot later voor het vervolg van het op een heel spannend moment afgebroken verhaal. Ik neem wel eens een serie op, om ze dan in drie dagen te kijken.
Keek ik vroeger Frost, Morse, Lynley en later Banks, Midsomer, Vera, Hinterland of Dalziel en Pascoe en nog veel anderen, een deel van deze films wordt niet meer geproduceerd. En oude afleveringen oneindig herhaald.
Ook de Scandinavische detectives met een afgerond verhaal per aflevering komen minder op de tv. Net als de bij Engelsen zijn er crime-series met een doorlopend verhaal. Een enkele keer is er nog iets uit Frankrijk.
Zo af en toe neem ik nog een onbekende "death in paradise" op.Verder is het op BBC-first één en al herhaling. Ik mis ze echt, die ouderwetse detectives. Nu moet ik het doen met "Allah in Europa", "de kennis van nu",af en toe boeiende programma's op RTL-Z en aangename kookafleveringen op 24 kitchen of van Boven.Boeiend en leerzaam, maar geen spanning.

vrijdag 6 oktober 2017

najaar

Echt najaar de laatste dagen. Het stuur van de fiets stevig vasthouden met die windvlagen. Heerlijk uitwaaien aan de dijk. En op tijd thuis zijn voor de kletterbui.
Ook de wintergroenten voor stampotten of stoofschotels heb ik gekocht. Vanavond at mijn man spruiten. Voor mij een gruwel. Maar ik was de lievelingsgroenten uit mijn jeugd tegengekomen. Toen ik noten kocht op een boerderij. "Is dat de zoete armgaard"vroeg ik. De mevrouw was verbaasd, dat ik die ouderwetse stoofappel kende.
Dus hing er ook een heerlijke geur in de keuken. En niet alleen de spruitenlucht.

 
Zo langzamerhand was de enkele druif, die nog hing aan het rotten. De vogels genoten er van. Het gaf een rommel op het plaatsje, we liepen de platte druiven mee naar binnen. Dus heb ik vanmiddag de druif al voor een deel gesnoeid. Misschien niet de juiste tijd, maar gewoon vanwege de rotzooi. Het is nu een stuk lichter in de keuken.
 
 
Over 3 weken is het al wintertijd. Dat wordt avondeten met kaarsen aan. Maar ook de hond uitlaten in het donker. Ach ook de herfst is een fijn seizoen.
 

donderdag 5 oktober 2017

ongezonder

"Klanten van de voedselbank eten ongezonder" kopte het nieuws. Wat lijkt me dat moeilijk. Weten,dat je minder gezonde voedingsmiddelen eet, omdat je geen geld hebt voor groenten, fruit, noten,zuivel of vis.Ik las daar een hele tijd geleden een boek over. Van een journaliste, die door een samenloop van narigheid een tijd van de voedselbank at. Het verschil met wat ze gewend waren was groot.
Hier op het platteland kun je wildplukken, bramen,bessen,soms appeltjes en noten. Ook mag men na het oogsten wel uien rapen. Maar dan moet je wel gezond zijn. Trouwens ook voor het ophalen van het voedselpakket moeten sommige mensen een eind fietsen hier.
De titel van een ander blog is "wat doe jij voor de voedselbank? ". Ik bedacht,dat ik alleen af en toe geld doneerde. Voor de brandstof en het onderhoud van de auto's. Want ook ophalen hoort bij de werkzaamheden van de voedselbank.
Helaas kan ik me niet aanbieden als vrijwilligster. Ook die zijn er  niet altijd genoeg. Ik sprak eens een boerin. Zij hadden regelmatig wat groenten, die niet geschikt waren voor de veiling. Maar de voedselbank had geen mankracht om het op te halen. Jammer, want dat is juist gezonde kost."
Als ik op vrijdag in mijn kist met bezorgde boodschappen kijk, ben ik dankbaar, dat ik al dat gezonde lekkers kan kopen.


zondag 1 oktober 2017

smaak

Nu de dorpsbieb gesloten is, kom ik af en toe bij "de grote bieb". Dat heeft een onverwacht voordeel. Zoekend naar een bepaald boek, kom ik soms onbekende titels tegen. Die me ook boeiend lijken. Zo nam ik vorige week het boek "smaak"mee.
Wat een heerlijk boek. De vijf smaken worden beschreven. Maar niet wetenschappelijk droog. De eigen ervaringen van de schrijfster, herinneringen aan voedsel uit haar jeugd zijn vermengd met allerlei weetjes. Soms ook van heel vroeger. Ik kreeg trek, toen ik aan het lezen was.
Wat zijn er dan veel mensen helemaal gek van voeding,smaken en koken. Daar ben ik een "kleintje"bij. Bovendien noem ik mijn keuken-resultaten altijd "simpel-hap" Lekker, maar eenvoudig.
Zo keek ik gisteren ook naar de eerste afleveringen van Jamie Oliver, die met vijf ingrediënten kookt. Hij had een heel simpel en snel platbrood uit de koekenpan. Ik heb nog een restje kippensoep en ga als lunch er zo'n broodje bij bakken.
Soms is het gewoon jammer, dat ik een kleine eter ben. Ik zou wel zo veel meer willen proberen.


donderdag 28 september 2017

zwammen



Er stond een mooie grote vlier in de tuin. Helaas is die dood gegaan. Eerst wilde mijn man hem afzagen "Laten staan, als het nog niet gevaarlijk is" stelde ik voor. De grote kale takken zijn uitkijkpunt voor kauwen en duiven. De merel zingt er zijn lied. Een vroegere studievriendin stond bewonderend voor zijn bast "een kunstwerk" zuchtte ze.
In de herfst groeien er zwammen. Van Vlasje hoorde ik, dat het de zadelzwam was. Dit jaar zijn er een heel stel en ook van flink formaat. Googelen leerde me, dat de jonge exemplaren eetbaar zijn.
Toch durf ik dat niet. Ooit at ik cantharellen en eekhoorntjesbrood. Maar geplukt door een kenner. En ik weet niet veel van paddenstoelen. Uiteindelijk hangen ze daar mooi aan die boom. En deed ik het met kastanjechampignons vanavond.




woensdag 27 september 2017

huishouden

Vroeger kon ik wel eens met tegenzin huishoudelijke klussen doen. Na het werk waren er nog zoveel andere leuke dingen te bedenken. Toen werd ik lang ziek en kon helemaal niets meer. Dat veranderde mijn visie. En leerde me "dank je'te zeggen tegen iedereen, die hielp.
Tegenwoordig vallen veel huishoudzaken voor mijn gevoel onder "de leuke dingen". Brood of iets lekkers bakken, daar heb ik nu de tijd voor. Stofzuigen  is weer een fluitje van een cent. Zelfs afwassen betekent prettig warm water voor mijn handen.


Helaas is mijn hoeveelheid energie niet helemaal genoeg voor mijn gevoel van netheid. Maar ik heb langzaam aan geleerd niet te vaak meer te denken "Dat moet ook nog gebeuren". En er verder overheen te kijken.
Zo staat er vanochtend een bak brooddeeg klaar. Voor de tweede rijs en het afbakken. De was is in de machine en gaat straks naar buiten. De afwas van gisterenavond was de moeite van het sop maken niet waard. Dat heb ik opgespaard tot nu. Er moeten nog wat boodschappen komen.


En dan is Merle aan de beurt voor een wandeling. Vlak voor de lunch wil ik nog even stofzuigen. Nu Merle veel met het buurhondje speelt, slepen acht hondenpootjes meer vuil mee naar binnen. Dat is echt iets, waar ik soms even van wegkijk. Want die twee honden samen is veel te leuk om bezig te zien.
Ik hoop nog lang mijn huis zelf te kunnen schoonhouden.

zondag 24 september 2017

vondsten



Met de buurvrouw en de twee honden liepen we aan de dijk. Er kwamen ons mensen tegemoet met de hond aan de lijn. Een eind verder lag een dood konijn, waarschuwden ze ons.
Dan is het verschil te zien tussen een jachthond en een straatfik. Merle moest ik echt bij me houden.
Gelukkig heb ik altijd een plastic zak bij me. En kon het al aangevreten beestje meenemen naar een vuilnisbak. Want anders worden de ontbindende resten overal verspreid door vogels en honden.
De buurvrouw had ook een vondst. Dagen geleden zag  ze een damesfiets en herenfiets staan, zomaar in de holte tussen dijk en spoorlijn. Een eind van het hek weg.Een prachtige fiets was het. Ze heeft hem meegesleept naar huis. Al eerder had ze de vondst op een Zeeuwse site gemeld.
Nu is het een kwestie van de gevonden fiets aangeven. Dan een jaar wachten, of er iemand komt. In dat geval is er iemand blij. Is er geen reactie ,dan heeft ze een prachtige fiets.
Ik ben dan altijd nieuwsgierig ,waarom die fietsen er staan. Naar alle waarschijnlijkheid heeft een groepje anderen willen pesten. Anders ga je niet met een fiets over de dijk door het hoge gras sjouwen.
Ik ben benieuwd, of er een reactie op de fiets komt.

vrijdag 22 september 2017

leerzaam



Regelmatig neem ik programma's op van RTLZ. Prettig, stukjes van 50 min. Ik zag de wandeltochten langs de Nijl, door de Himalaya en midden Amerika.
De laatste week was er een serie "de waarheid over...dementie, slaap, stress en alcohol". Echt leerzaam. Die titel met het woord "waarheid" neem ik met een korrel zout. Maar er worden wel vrij nieuwe onderzoeken in vermeld op een onderhoudende manier.
Zo besefte ik niet, dat er zoveel mensen zijn met slaapproblemen. Wat een gevaar op de weg is en soms op het werk. En weet ik nu, dat het voordeel van een glas rode wijn voor het hart alleen opgaat voor 55+-vrouwen.
Bij het stress-programma hadden de proefpersonen de meeste baat bij hun mindfulness  training. Maar ook meer bewegen en gezonder eten hielp hen.
Met een kop thee zit ik comfortabel  in mijn privé collegezaal. Zo had ik vroeger wel meer kennis willen opdoen.

woensdag 20 september 2017

dankbaar



Vaak zeg ik 's avonds "he,wat heb ik weer heerlijk gegeten". Dankbaar, dat ik kan kopen, wat ik lekker vind. Beseffend, dat het niet voor iedereen vanzelfsprekend is, om goed te eten. Het christelijk dankgebed uit mijn jeugd is als gewoonte ooit verdwenen. Maar het gevoel bleef, op een andere manier verwoord.
Trouwens in mijn jeugd leefde dat dankgebed niet echt. Als variatie op de woorden van Bartje had ik kunnen zeggen: "Ik bid niet voor spruiten, koolraapjes, witlof, bloemkool en andere sterk smakende groenten". Helaas ik moest ze eten.
Ineens schoot gisterenavond het dankgebed van mijn opa in gedachten. Ik wist de woorden nog. Wat wordt zoiets dan in je geheugen gebeiteld. Als klein kind snapte ik het woord "nooddruft" niet. Maar het moest erg zijn. Want ook kabouter Piggelmee had er mee te maken, voor hij het tovervisje ontmoette.
Aten wij vroeger bij elke broodmaaltijd een boterham met "tevredenheid", nu smaakt een snee zelf gebakken brood als een koekje. Alleen wel met een lik roomboter . Want de margarine op de tevredenheids-boterham heb ik nooit lekker gevonden. Ik ging regelmatig naar mijn oma bedelen om een kapje brood met roomboter.
Wat kan smaak een heel leven lang gelijk blijven.

maandag 18 september 2017

tussendagje

Gisterenochtend was het heerlijk koud en zowaar droog.. Dikke trui aan en muts op. Ik fietste een grote ronde onder een sterrenhemel met klein maansikkeltje. Heerlijk was het. Het bleef zonnig weer. Wat voelt dat dan meteen anders. Ik wordt niet snel somber van grijs weer. Maar bij een zonnige ochtend begin ik wel vanzelf te glimlachen.
's Middags ging de telefoon "Zijn jullie thuis en is het lekker in de tuin.?". De rolstoel kan zo moeilijk het huis in, maar de tuin in gaat prima. Zo zat ik onverwacht een tijd buiten in het zonnetje. Mijn wangen gloeiden er van.
Helaas vergat ik het restantje bramen te plukken. Ik ga nu snel oogsten, want er komt opnieuw een heleboel regen aan.

zaterdag 16 september 2017

drup,drup

De regen gooit roet in het eten/ de plannen. Mijn man is nog even terug naar bed en niet op de motor gestapt. Ik hoop op nog een droog half uurtje. Misschien dat er enthousiaste mensen met rommel in de tuin staan. Want het is rommelroute vandaag.
Viel vorige week de rommelmarkt in het water, helaas werkt het weer ook bij de rommelroute niet mee. Jammer voor alle voorbereidingen van de mensen.
Van dit weer krijg ik zin ,om iets lekkers te bakken. En natuurlijk op te eten. Maar ik bedwing me. en houd het bij een notencracker en een extra kopje thee.
Vanochtend zette ik even de kachel aan. Om mijn natte muts en jas te drogen en het behaaglijk te maken in de keuken. Een kaarsje aan bij het ontbijt. Naar de radio luisteren en horen, dat het langdurige regen wordt bij een temperatuur van 15 graden.. Een wonderlijke maand september dit jaar.

 
Ik zag uit het raam, dat de overbuurvrouw boeken verkocht vanuit hun garage. Misschien, dat er meer overdekte verkoop zou zijn. Ik trok mijn regenpak aan en besloot toch een ronde te doen. Inderdaad, hier en daar stonden mensen te kleumen in garages, onder partytenten of zeilen aan de gevel. Maar er was nog niet de helft van het aantal adressen van vorig jaar. Als het straks droog wordt, misschien nog even kijken
 
 

donderdag 14 september 2017

nieuwe gewoonte

Het is een nieuwe gewoonte geworden van Merle en het buurhondje. Spelen om een uur of half tien. Soms loopt Merle naar hiernaast, om haar maatje te halen. Dan stormen ze samen naar binnen, om hier te gaan donderjagen. Of we horen een zacht piepen achter de keukendeur. Kyra wil naar binnen. Eerst krijgen ze iets lekkers en dan gaan ze los.

 
Na het avondeten is het precies zo. Het is een verjongingskuur voor onze oudere hond.
Het wonderlijke is, hiernaast spelen ze niet. Daar ligt zoveel speelgoed van Kyra, dat ze wil bewaken. Daardoor is er de rust niet om te spelen. Bewaken is nodig. Want Merle loopt soms stiekem  de tuin van Kyra in ,om met een speeltje naar hier te komen. Ze gedraagt zich schuldig en weet, dat het niet mag. Het is een stelletje, die twee

maandag 11 september 2017

overvloed



Het is nog moeilijk om hier de overvloed aan druiven en tomaten weg te geven. De ene buurvrouw eet mee van mijn druif. De ander heeft twee broers met moestuin. En geeft regelmatig mij iets.
Aan de overkant hebben de buren zelf ook druiven en vooral veel tomaten. Zonet kwam een mevrouw van een paar huizen verder langs. Met tomaten. Ik bedankte ,maar deed haar met een recept wel een idee aan de hand. Haar druiven waren niet goed dit jaar. Dus nam ze een zak van mij mee.
Gelukkig waren er nog twee vriendinnen, die druiven lekker vinden. Weer twee zakken kwijt.
Want door de vele regen is de kwaliteit van de druiven achteruit aan het gaan. En komt er echt windkracht 8 de komende dagen, dan ben ik bang, dat het één en ander op de grond ligt. Dus dat wordt veel eten en delen.

zondag 10 september 2017

geuren

Vanochtend wisselden de etensgeuren elkaar af. Ik was met een kookochtendje bezig. Na een onbijt van kaaspannenkoekjes  kwam de kokosgeur. Ik maakte een gelatinepudding van fruit en kokosmelk.
Toen overheerste de lucht van kikkererwten. Ik vind ze heerlijk,als ze gekookt zijn. Maar tijdens het garen stinkt het voor mij naar zeemleer.
Daarna maakte ik stukjes kip voor mijn man. Een signaal voor het buurhondje om even langs te komen. Dan krijgt ze een stukje brood, gedoopt in jus. Merle was wandelen en Kyra nam de kans waar om beleefd te wachten, of er nog iets te halen viel


Als laatste waren de reuzentomaten aan de beurt ,om verwerkt te worden tot tomato relish. Het recept las ik op een blog. Het inkoken geeft een azijnige geur. Kyra moest niezen en verdween weer naar huis.
Het kokkerellen vind ik leuk. De enorme afwas minder. Maar die is ook gedaan. Nog even roeren en dan de potjes vullen. Intussen is het al weer lunchtijd geworden.
 
 
 
 

vrijdag 8 september 2017

grote plassen

Liepen we vanochtend nog in een milde regen, op dit moment zijn er stortbuien. Volgens de buienradar zou het iets minderen. Dus ik besloot Merle en de smurf uit te laten.
Merle geeft niets om regen. Maar die kleine had duidelijk geen zin. Hij gaat  op zijn kontje zitten met het kopje richting huis. Dan moet ik hem echt meesleuren. Want er loopt wel een enthousiaste hond vooruit. Die zet ik steeds af, om even op ons te wachten.

 
Na de kleine ronde werden er twee honden afgedroogd. Mijn schoen met slechte zool had het begeven. Een natte voet. Gelukkig heb ik een nieuw paar liggen. Want dit zijn van die fijne schoenen.
Al eerder had ik een lekkere lunch gemaakt. Dat vonden de honden ook. Beleefd zaten ze te wachten tot de roedelleider gegeten had en er voor de anderen ook iets over was. Een beetje kefir in dit geval.
Ik heb een boeiend boek over het zintuig smaak. Dat ga ik op het gemakje uit lezen
 
 

woensdag 6 september 2017

van de regen in de drup

Krant en tv brengen het bericht als belangrijk nieuws. De frisdrankfabrikanten leveren straks alleen nog de light-varianten in de automaten van middelbare scholen. Arme leerlingen, ze komen van de regen in de drup/aspartaam . Er is onderzocht, dat ook light-producten slechte invloed hebben op de stofwisseling. En dan net doen, alsof deze verandering zo gezond is voor jongeren.
Al zo'n 30 jaar geleden probeerden een groep bewuste leerlingen van de school, waar ik werkte de frisdrankautomaat weg te krijgen. Helaas het apparaat bracht een leuke som op. En de directie wilde de leerlingen niet van het plein, richting supermarkt hebben.
Wat een korte tijd wel lukte, was de verkoop van fruit in de kantine. Naast alle repen en vreselijke roze koeken ging de conciërge op verzoek van een groep leerlingen ook appels verkopen. Maar toen deze meiden na hun eindexamen verdwenen, zakte ook de appelverkoop in en stopte.
Eén initiatief had wel veel resultaat. Terwijl het niet eens als "gezond"bedoeld was. Elke dag kookte een klas soep en verkocht die in de middagpauze. De prijs was lager dan die van de frisdrankautomaat. Soep werd er veel gegeten.
Het lijkt me heel moeilijk om pubers gezond te laten eten en drinken. Het voorbeeld thuis zal meer invloed hebben, dan het aanbod op school. Zeker als de automaat gevuld is met nep-gezonde drankjes.

maandag 4 september 2017

Bosnië

Gisteren keek ik naar een aflevering van de serie "Allah in Europa". Deze keer  over Bosnië. Het was boeiend. Onder de buitenkant van een moderne samenleving school veel verdriet. Bijna iedereen had wel iemand verloren in de oorlog daar.
Meteen moest ik denken aan Saki en haar man. Zij kwamen met de eerste groepen vluchtelingen naar Nederland. Want zij hadden een zaak in Servië. Wij zijn jaren lang bevriend geweest.
Wat een sterke mensen. De eerste periode was Saki flink van streek. In die tijd werden vluchtelingen in huis genomen door particulieren. Ze woonde bij een aardige familie. Later vond ze haar vriend terug. Die zat in een azc. Over de verschrikkingen, die ze meegemaakt hadden werd niet gesproken. Er werd keihard gewerkt( eerst zwart) om een nieuw leven op te bouwen.
Na een paar jaar mochten ze hier blijven. Er volgde een flatje en een baan. Die twee hadden zichzelf al aardig Nederlands geleerd en een cursus deed de rest.
Ook aan Saki kon je niet merken, dat ze moslim was. Haar normen en waarden waren wel die uit mijn kindertijd. Dat voelde vertrouwd. Hun gastvrijheid was groot. Niet het Nederlandse kopje koffie met een koekje. Maar meteen mee eten en met allerlei lekkers naar huis.
Toen ze naar het midden van het land verhuisde ging ik nog wel eens langs. Maar langzaam aan is het contact verwaterd.

zondag 3 september 2017

weekend

Wat een heerlijk nazomer-weekend. Gisteren plukte mijn man de kleine oogst van de perenboom. Al dagen lang lag er elke dag een peer op de grond. Er zitten veel vogels in de boom en die duwen tegen het fruit. Dus hebben we te vroeg geplukt en hopen, dat de peren nog verder rijpen in het schuurtje

 
Vanochtend vroeg was het echt koel. Ik had voor het eerst een wollen trui aan en muts op met het fietsrondje. Het is dan zo sfeervol met die dampige lucht en stroken roze van de opkomende zon.
Later fietste ik nog door de polder naar een vriendin. Ook dat is nazomer. Veel lege akkers. Daar is al geoogst. Overal het rood van meidoornbessen en rozenbottels. Die laatsten ga ik toch weer eens plukken om er een lekker toetje van te maken.
Zonet stopte ik het telefoongesprek met mijn vriendin in Suriname. We zijn weer bijgepraat. Wat leven we in Nederland dan in een stabiel en veilig land. Er zijn hier prijsverhogingen van levensmiddelen. Maar het is niets vergeleken met de verhalen, die ik vanmiddag weer hoorde. Ik tel mijn zegeningen.
 
 

woensdag 30 augustus 2017

leerzaam

Soms komt informatie van verschillende kanten. Bij Vlasje las ik al tijden geleden over cbd-olie. Daarna kwam van alle kanten een berichtje daarover. Zelfs de homeopaat adviseerde een paar druppels. Het deed me goed.
Toen mijn rug ging opspelen, las ik op internet dat de olie ook kon helpen bij artrose. Ik verhoogde de dosis. "Neem er ook THC-olie bij", kreeg ik als advies. De buurvrouw gaf me haar flesje met nog een restje. Inderdaad ik sliep beter en de pijn vlakte af.
Gisteren bestelde ik THC-olie bij iemand, die het zelf maakt.  " Kom kijken, hoe ik dat maak",zei hij. Ik had een beeld van apparaten, zoals voor bier brouwen. Maar nee, we zaten gezellig met een kop thee aan de keukentafel. Uit een lange buis met wiet en alcohol druppelde het concentraat. Later liet hij het bijna een uur inkoken in een oude flessenwarmer. Het was heel leerzaam. Want die meneer had zoveel kennis, we hadden een boeiend gesprek.

 
Volgend jaar koop ik zaadjes en ga zelf mijn medicijn kweken.

donker



 
 
Vandaag is het zichtbaar aan het nazomeren. Vanochtend was het nog helemaal donker. Ik kwam er achter,dat de batterij van mijn fietslamp bijna leeg is. Bij het licht van een "spijker"reed ik door de regen. Met die druppels op de bril zie ik niet veel. Ik zal ook het lampje aan Merle's halsband weer opzoeken.
Ook 's avonds is het al zo vroeg donker. Het zit wel gezellig in de tuin, maar er zijn nu muggen in de schemer. Als ze om me heen gaan zoemen, ga ik naar binnen. Liever geen bulten aan het eind van de zomer.
De overvloed aan fruit, bessen en paddenstoelen vind ik zo mooi. Ik maak geen jam of siroop meer,te veel suiker. Maar ik heb nu ontdekt hoe lekker een gelei-puddinkje van bramen of vlierbessen smaakt. Dat mag best fris-zuur zijn. Toch een manier om het spul uit de tuin te verwerken.

maandag 28 augustus 2017

toeval

Zat ik gisteren te praten met iemand, die haar zware werk wat wil minderen. En daarvoor in de plaats van haar hobby een bijverdienste wil gaan maken. Ik legde mijn probleem voor van de verwaarloosde tuin,waar ik voorlopig niet meer in werken kan. Met de vraag "zou jij...?"En inderdaad er is nu iemand, die mijn tuin gaat onderhouden. Want ook dat vindt ze leuk.

 
Het voelt als een opluchting. Want steeds zag ik meer onkruid en troep verschijnen en werd dan geconfronteerd met niet kunnen. Nu kijk ik over een aantal weken naar een tuin, zoals ik die vroeger had.
En er blijft werk. De druiven knippen lukt me wel. Maar straks komt het snoeien, ook van de andere bomen en struiken. En onkruid, dat blijft groeien."Heerlijk"denk ik met een diepe zucht.
 
 


vrijdag 25 augustus 2017

terug bij af

De laatste weken ging het steeds beter met mijn rug. Vaak uren lang geen pijn. Al eerder probeerde ik elke dag een kwartiertje in de tuin te werken. Om de grootste verwildering een beetje in toom te houden.Afgelopen week werd ik te enthousiast. En moet het bekopen met een flinke terugslag. Echt helemaal terug naar af.



Ook vertelde deze week een meneer aan de dijk,dat hij door dagelijkse oefeningen van zijn zelfde soort rugpijn af was. Waarna ik dacht "Dat moet mij toch ook lukken". Dat zal ook wel, maar alleen nu helemaal van voren af aan.
Ik ga op zoek naar iemand, die de tuin wil onderhouden. Want op deze manier wordt het een oerwoud. En ik waag me er voorlopig niet meer aan.

woensdag 23 augustus 2017

zomer

Wat een mooi weer. Vanochtend vroeg fietste ik met vlammend rode hemel achter me. Dat is zo maar even en al vlug verwaaid. Het was heerlijk koel.
Ik wilde nog even een paar boodschappen doen in Vlissingen voor de drukte. Want niet alleen staan er files richting zee, ook zijn er opvallend veel mensen met de fiets op pad.
Mijn favoriete winkeltje wordt steeds stiller. Ik zelf kom er ook minder. De groenten ligt te lang en is niet zo vers meer. Kaas is niet meer biologisch. En sommige artikelen zijn duurder geworden. Jammer, ik kwam er graag bij die aardige mevrouw. Maar zij is al lang ziek .
Gelukkig hadden ze nog wel een grote pot van mijn favoriete boekweithoning. Die kun je bijna nergens kopen. Nu heb ik weer voor maanden genoeg

 
Vanmiddag probeerden de buurvrouw en ik aan de dijk met twee honden en twee balletjes te spelen. Het lukte. De bal van Merle werd naar achteren geworpen. Die van Kyra naar voren. Zo was er geen ballen-nijd. En hadden jong en oud( de honden en mensen) een heerlijke wandeling.
Nu is het een beetje mysterieuze sfeer buiten met de bewolking ,windstilte en temperatuur. Gewoon kalm aan doen,dat is het beste.

maandag 21 augustus 2017

lieve mannen

Op Facebook is een account met verhalen, gedichten en foto's over Brielle. Deze keer over de winkel van van der linden. Mijn grootouders en later ouders hadden een "winkel van sinkel",bekend in den Briel. De broer van mijn vader werkte er ook. De mannen werden vaak door elkaar gehaald. Ook in het boekje "bekende Brielenaren"staan ze genoemd.


Het is leuk om de vele reacties op het verhaal op Facebook te lezen. Heel wat mensen hebben een goede herinnering aan de mannen en de winkel. Ik lees met een glimlach over "aardige mannen"en "lieve mannen". Een postuum compliment. Ik denk,dat mijn vader zou lachen om de reacties. Maar het verhaal klopt. Ze verkochten werkelijk van alles en waren altijd vriendelijk en opgewekt.

zaterdag 19 augustus 2017

dezelfde taal

Het Spaanse rescue-hondje van de buurvrouw wordt steeds vrijer. Ze komt een paar keer per dag bij ons kijken. Springt ineens bij mij op de bank of bij mijn man op schoot. Om in de handen te bijten en te spelen. Wat een zelfvertrouwen heeft dat hondje gekregen

 
De communicatie met Merle verloopt wat gebrekkig. Wij zeggen "de één spreekt Spaans,de ander Nederlands"  Kyra gaat op de rug liggen, om uit te dagen. Merle's speeluitnodiging bestaat uit liggen en met de poten werken.
Op de dijk beginnen ze elkaar te begrijpen. Rennen samen dijk op en af. Kyra snapt zelfs Merle's "bomentikkertje". Maar wat een energieverschil tussen een pup en een bijna 8-jarige hond.
Vanochtend was er ineens dezelfde taal. Er werd gerollebold, het was bekvechten, ze begrepen elkaar eindelijk. Ik hoop, dat het zo doorgaat en misschien nog verbetert. Want helaas is er geen honden-woordenboek.
 
 

donderdag 17 augustus 2017

zakjes

Op de balie van de dorpsbieb lagen altijd een paar stapeltjes opruimzakjes voor honden. Wel zo gemakkelijk, om een voorraad te hebben. Natuurlijk kan ik een zakje uit een automaat peuteren. Maar niet altijd draait Merle haar bolus vlak bij zo'n automaat. Dus zit er in elke jaszak en de fietstas standaard een zakje.
Nu stopte de bieb er mee. Heel jammer voor een fervente lezer. Maar ook mijn mogelijkheid om een voorraad zakjes te hebben was weg. Dus vroeg ik bij de nieuwgekomen dierenartsenpraktijk, of zij het verstrekken van zakjes wilden overnemen. De assistente vond het een goed idee. Maar vroeg mij contact op te nemen met de gemeente voor toestemming en de bevoorrading te regelen.
Logisch, dat ze daar geen tijd voor hadden. Vijf telefoontjes later langs verschillende ambtenaren trof ik vanochtend de juiste meneer. Het is geregeld. De dierenarts krijgt een doos met zakjes. En de hondeneigenaren kunnen weer een voorraad in huis hebben. Nu hopen, dat het ook wat schoner wordt in het dorp.

maandag 14 augustus 2017

schone was

Wat is dat toch prettig om in een net verschoond bed te stappen. De lakens zijn glad en hebben een vage geur van wasmiddel. Ik kan me dan behaaglijk schurken.
Jaren terug las ik op een blog, dat je zelf wasmiddel kunt maken van Marseillezeep. Het beviel me goed en sindsdien ben ik verslingerd aan die subtiele zeep-geur. Ooit kocht ik in Frankrijk een fles wasmiddel gebaseerd op Marseillezeep. Daar was het luchtje kunstmatig aangedikt. Maar toch wel lekker.

 
Mijn wasmiddel raakte op en ik maakte weer een voorraad. Ik gebruik de heksenblubber ook om badcel en toilet mee schoon te maken.  Het blok zeep doet dienst als vlekken-invetter.
Dat zeepluchtje heb ik ook als geur in mijn lampe Berger. 90% neutrale vloeistof en een scheutje met wasmiddel-geur. Als ik de lamp brand is het net, alsof er een mand schone was staat. Na een klein half uur is alle geur van Merle verdwenen. Op zulke momenten is een "goede neus" een plezierig zintuig.
 
 

zaterdag 12 augustus 2017

vroeger

Vrijdagavond ging de telefoon. '" Zijn jullie thuis morgen?" Het was een vriendin van heel vroeger. Meer dan 50 jaar geleden studeerden we  en hebben zelfs een jaar samen op een etage gewoond. Ze moest in Zeeland zijn. Het was zeker tien jaar geleden, dat we elkaar zagen.
Door de telefoon klonk haar stem nog net als vroeger. Maar ik besefte, dat bij het openen van de deur, twee 70+ vrouwen elkaar zouden zien. Dat is dan altijd een schok voor me. Omdat mijn binnenkant dat niet zo voelt.
Het was leuk bijpraten tijdens de lunch. Haar man kende ik ook uit die tijd. Ze hadden toen verkering en hij kwam regelmatig langs bij ons. Ondanks dat het contact sporadisch is, verliep ook het gesprek als vroeger. Ik snap, dat we toen voldoende gezamenlijk hadden, om zonder conflicten te kunnen samenwonen.
Lucy had vlak bij ons huis een boom met pruimen gezien. Enorme hoeveelheden op de stoep. "Zullen we er gaan halen? "stelde ze voor. Dat deden we. Helaas kon ik er pas vanochtend een taart van maken. Maar als ik een stuk neem, denk ik meteen weer terug aan een plezierig moment.


woensdag 9 augustus 2017

de dammen

Gisteren reden we weer een keertje naar Brielle. Om een kopje thee te drinken bij mijn oude tantetje. Het is altijd een mooie rit over de dammen. Deze keer met prachtige luchten en een zee zo blauw. Het viel me op, dat er niet eens veel toeristen waren aan het strand.
We haalden in de auto nog herinneringen op aan vroeger. Toen we met de motor richting Brielle reden. Over de Zeelandbrug en dan met het veerpontje bij Hekelingen mee. Als ik in die tijd met de trein naar mijn ouders ging, duurde dat wel drie en een half uur. Over Rotterdam en met de bus verder.
Wat een verbetering was het, toen er een buslijn kwam over de dammen. Middelburg-Brielle was ineens maar twee uur reizen. Ik heb die rit vaak gemaakt. Soms het hondje mee, netjes onder de bank. Eerst naar mijn ouders. Toen die er niet meer waren, ging ik elke schoolvakantie een nachtje naar een oom en tante. Om ook de rest van de mensen uit mijn jeugd te bezoeken.
Nu is van iedereen alleen mijn tante  van 91 jaar nog over. Zij is de laatste herinneringenschakel met mijn jeugd. Daarom is het zo gezellig praten met haar. We hebben beiden een schat aan herinneringen.

dinsdag 8 augustus 2017

regen


Terwijl ik door het dorp fietste, keek ik naar de voortuintjes. Hier hebben nog redelijk veel mensen een voortuin, die regen opzuigt. Een enkele betegelde tuin is nodig, om de auto te kunnen parkeren. Nu is het ook zo, dat er zelden hele straten blank staan, na een zware langdurige regenbui.
De suggesties over een tegeltax vind ik de omgekeerde wereld. Echt Nederlands, om te bestraffen. Jaren geleden besefte men toch niet het belang van gras of aarde voor de afvoer van hemelwater. Toen waren er argumenten over de nadelen van tegels en steentjes voor de vogelpopulatie. Maar nu een hoosbui vaker voorkomt, moet er ineens bestraft worden voor eerdere tuinmode.
Ooit zag ik in een programma de omgekeerde positieve aanpak. Straatbewoners werd om medewerking gevraagd. Men kon advies en hulp krijgen. Veel mensen verwijderden een stel tegels. Het hielp, de straat stond minder vaak blank.
Wij hebben een derde van de tuin met tegels. Soms staat het plaatsje blank. Maar een kwartiertje later is het water opgezogen door de aarde en het grasveld.
Ik ben benieuwd, hoe gemeenten het probleem van het soms vele hemelwater gaan oplossen. Wij wonen gelukkig in de Dijkstraat, een hooggelegen straat.

zaterdag 5 augustus 2017

binnen

Het was echt binnen-weer gisterenochtend. Ik had nog droog de eerste ronde met de hond gedaan. Daarna ging het regenen. Het voelde al als nazomer.
Een mooie gelegenheid om een klusje aan te pakken. Mijn man draagt heel wijde "slaap-dingen". Zo noemen wij ze. Van een flanellen laken maak ik pyjamajassen. Het is tegenwoordig nog niet zo gemakkelijk een goede kwaliteit flanel te vinden

 
Ik maakte de tafel leeg en ging knippen. Twee slaap-dingen uit één groot laken. Op de achtergrond zongen Ida Goodman en anderen hun churchsongs. Het was net een gezellig atelier.
 
 
Maar toen brak de zon door en verhuisde ik naar de tuin. Er komen nog genoeg regendagen om binnen-klusjes te doen.

vrijdag 4 augustus 2017

groente



Deze week las ik achter elkaar twee boeken met tegengestelde visie. De ene over paleo-voeding ,de ander een enthousiaste oproep tot veganisme. Beiden claimden gezondheidswinst. Zelfs verbetering bij diabetes. Ook haalde elke schrijver een aantal wetenschappelijke onderzoeken aan, om zijn visie te onderbouwen. De tegenstelling tussen, wat juist gezond is om te eten,was groot bij die twee boeken.
Eén standpunt was gemeenschappelijk. Het belang van groenten en fruit eten. Bij de sterke genezings-verhalen uit beide kampen kwam naar voren,dat de mensen meer groenten en fruit aten en bewerkte voeding schrapten..
Zelf schaar ik me niet achter één van deze uitersten. Ik heb bewondering voor veganisten. Een probeerde paleo te eten, maar miste na een paar weken die enkele boterham en de peulvruchten te veel.
Wel vermoed ik, dat veel groente en fruit misschien voor een groot deel verantwoordelijk is voor al die gezondheidswinst. Zelf eet ik ook veel groenten,zowel bij de lunch, als het avondeten. Heerlijk! Iedere week komt een krat vol lekkers van de internet-boer. En in de zomer heb ik ook nog wat groenvoer en tomaten in de tuin.
Groenten in de vroege ochtend smaakt me niet zo.Vanochtend at ik bij het ontbijt het restje van de lekkerste aardbeien van zeeland.



woensdag 2 augustus 2017

kleding

Op een blog las ik een tijd geleden over het boek "tot op de draad". Het boek kwam gisteren binnen.Een verhaal over kleding in vroegere tijden. De kwaliteit van de stof. Het vermaken en repareren. En hoe duur kleding was. Arme mensen konden zich geen nieuwe kleding veroorloven en moesten het doen met soms slecht passende kleren van "de bedeling".
Ik heb nooit geweten, dat er in de middeleeuwen al een levendige handel in tweedehands textiel bestond. Die soms, doordat het van overleden zieke mensen was, besmetting met b.v pokken veroorzaakten. Nu snap ik de handel van de vroegere serie "stiefbeen en zoon" van tv.
Wat een verschil met de huidige China-shirtjes. Die koop je voor weinig geld en ze gaan niet lang mee. Maar dat is ook meestal niet de bedoeling.
Ik realiseerde me ,dat zuinig zijn met kleding ook speelde in mijn jeugd. Vlak na de oorlog waren er weinig stoffen. Mijn moeder naaide baby-hemdjes uit goede stukken ondergoed van mijn opa. Ik had zelfs een jasje van een nieuw hemd van hem
 
 
Ook in later jaren werd er kinderkleding uit de goede stukken van jassen of broeken gemaakt. Ik had een jas van de voorpanden van een van achter versleten jas van mijn vader.
 


Als in de herfst bleek, dat we veel gegroeid waren in de zomer, maakte mijn moeder de mouwen en panden van bestaande truien langer. Binnen de familie circuleerde ook kleren. Soms kwam er een doos van net iets oudere nichtjes. Dat paste mijn zus en mij. De kleding van mijn broertje werd weer weggegeven.
Wat een verschil met nu. Ik weet wel, dat we heel blij waren met iets nieuws.
Tegenwoordig is langer doen met kleding, of een tweede leven gunnen weer in. Maar vaker uit milieu overweging. Ik snuffel ook regelmatig in kringloopwinkels. Dan ben ik blij met een vondst.Maar gelukkig is het niet de enige manier om aan kleding te komen. Het mag, maar moet niet