woensdag 29 maart 2017

verkeerd

Elke maand stond er vorig jaar een yoga houding op de Happinez-kalender. Van Tara Stiles Strala yoga. Ik zocht naar dat boek en kwam uit bij een titel,die nog moest verschijnen. Dat leek me een mooie bestemming voor boekenbonnen.
Nu kijk ik meestal eerst goed naar een boek,voor ik koop. Deze keer niet en dat was verkeerd. Een prachtig boek met series oefeningen. Niet de afbeeldingen van de kalender. Die houdingen komen uit een ander boek. Dat vond ik tweedehands.
 Ik heb het "verkeerde"yoga boek op een regionale koopjeshoek aangeboden.Voor 30% van de nieuwprijs. Maar helaas, tot nu toe kreeg ik geen enkele reactie. Als niemand het wil hebben, dan geef ik het boek aan de bibliotheek.
Zo gaat het ook met de oude exemplaren van het blad "genoeg". Ik zette ze op "ik geef weg..."met het idee, dat daar veel consuminderaars kijken. Maar nee, had ik met vorige artikelen binnen een paar minuten een reactie, nu is er stilte. Dat wordt dan kringloopwinkel.
Ik heb gewoon de verkeerde artikelen voor de groep, die op die facebook-sites zit.
 
 
 

zondag 26 maart 2017

sportief

 
 
Het is even wennen, die donkerte en de kou in de ochtend. Maar op zondag kan ik rustig wat later fietsen met losse hond.
Merle had nog wintertijd in de kop en was verrast. toen we zonet naar de dijk gingen. Het was er zonnig en stil. Ik zat op mijn mijnerboom en zag allerlei sportieve mensen. Achter me klonk het testosteron-gebrul van de voetbalvelden. In het water gleden een paar roeiboten voorbij. Aan de overkant van het water wandelden en fietsten mensen. Ik moest zowaar Merle even bij me houden voor een stel mountainbikers. Er tufte zelfs een motorbootje.
Door de zomertijd moet ik een uurtje wachten, voor de zon goed in de tuin staat. Maar dan ga ik even vit D aanmaken en genieten van de zonnestralen.

vrijdag 24 maart 2017

soepje

Bij de dijk zijn een paar stukken, waar letterlijk geen hond komt. Daar groeien nu de jonge brandnetels. Ik nam twee plastic zakjes mee en heb een handvol topjes geplukt. Genoeg voor één kop soep. Want weer opwarmen is niet lekker.
Het grappige is, als ik er volgende week terug kom, staan daar mijn getopte brandnetels. En moet ik weer een stukje verder plukken. Ik geloof niet, dat er andere mensen komen.
 
 
De brandnetel is gesneden. Een restje ingevroren bouillon ontdooit. Wat selderij, prei en knoflook er bij en ik eet lekker vanmiddag.
Al vroeg vanochtend  had ik notencrackers gebakken. Eentje bij de soep en het maal is compleet. Soms zijn er van die recepten van dingen die goed smaken. Dat worden blijvertjes.
 
 

dinsdag 21 maart 2017

gebeurd

Gelukkig, de aangifte biljetten van de inkomstenbelasting zijn ingevuld en verstuurd.  Ik zie er elk jaar tegenop. Terwijl ik weet, dat het juist elke keer minder werk wordt. Inderdaad ik was in nog geen anderhalf uur klaar.
Nu zorg ik van te voren, dat alles klaar is. De lijst met ziektekosten en giften keurig gerangschikt. Want die items vragen de meeste tijd om in te vullen. De rest is een kwestie van controleren van de voor-ingevulde cijfers.
Vorig jaar was bij een vriend een fout gemaakt. De belastingconsulent had alles van hen verstuurd. De belastingdienst beweerde van hen en een aantal anderen niets ontvangen te hebben. Dan schrik je bij een brief over "niet-invullen". Gelukkig waren zij niet de enigen. En kon de belastingconsulent het biljet opnieuw versturen. Dan ben ik een beetje huiverig, dat zoiets hier ook gebeurt.
Een vriendin vult het papieren biljet nog in. Dat moet aangevraagd worden. Ze heeft het nog maar net binnen. Gelukkig is de instuur datum pas 1 mei. Want alles zelf invullen en uitrekenen is veel meer werk.
Intussen schijnt de zon en is de temperatuur aangenaam. Dat wordt naar buiten gaan vanmiddag
 

 

zondag 19 maart 2017

licht

 
 
Het is nu nog even licht, vroeg in de ochtend. Volgende week verandert dat weer en fiets ik opnieuw in het donker. Vanochtend was het droog en door het licht kon ik langs het water fietsen. Merle had het naar de zin en rende vrolijk rond.
Thuis was het tijd voor een ontbijtje. Ik had me voor genomen om uitgebreid de moeite te nemen voor stoofvlees. Uitjes, wortel en selderij  snijden en op het gemakje de uien laten garen .Voor later het aangebraden vlees er bij komt. Ik had tenslotte net vorige week het boek over "echt koken" van Michael Pollan gelezen. Hij beschreef zijn stoof-avonturen zo smakelijk, dat het tot nadoen uitnodigt. Het ruikt daardoor meer winters in de keuken, dan de thermometer aangeeft.
Wat barst opeens het voorjaar los. Overal zag ik gisteren voor het eerst hondsdraf staan aan de dijk. De fluitenkruid bladeren schieten de lucht in. En langzaamaan loop ik daar op een tapijt van berkenkatjes
Ik probeer iedere droge dag even iets in de tuin te doen.Voor het onkruid tussen de tegels heb ik toch maar azijn gebruikt om minder te hoeven bukken.
Voor straks ligt een spannende detective klaar. Ontdekt op het blog van iemand anders. Spannend!
Laat de regen maar komen.

donderdag 16 maart 2017

recht

 
 
Een paar maanden geleden schreef ik over een mevrouw, die van mij en vele andere mensen geld had geleend. En nooit terugbetaalde. De politie kwam er bij en probeerde de oorzaak van dat gedrag te achterhalen. Ik kwam jaren lang elke week mijn bio-boodschappen ,die we samen bestelden, bij haar ophalen en wist door gesprekjes, wat er speelde. Maar de mevrouw weigerde alle hulp en bleef proberen om overal te lenen.
Zes mensen deden op advies van de politie aangifte. Vanochtend was de rechtszaak. Ook de politierechter had door,dat het een vreemde zaak was. En vroeg ook naar het waarom. Weer smoezen en ontkenning.
Die weigering om mee te werken werd haar aangerekend. De eis en het vonnis waren gelijk. 100 uur taakstraf en terugbetalen van alle schulden.
Of de taakstraf ooit uitgevoerd wordt weet ik niet. Mevrouw heeft geen vast adres meer, sinds haar huis door de bank verkocht is.Ze is onbereikbaar. Of het justitioneel incassobureau beslag kan leggen op een stukje AOW, zal ook de vraag zijn. Maar toch heb ik het gevoel,dat er recht gedaan is.

woensdag 15 maart 2017

stemmen

 
 
In een schooltje om de hoek is een stemlokaal. Gemakkelijker stemmen is er niet. Maar mag de locatie duidelijk zijn, wat de partijen willen en vooral straks gaan doen is voor mij mistig.
Naar verkiezingsdebatten heb ik niet gekeken. Ik vind het zo onecht. Aftroeven, scoren, overkomen, allemaal zaken die belangrijker lijken dan het partijprogramma. Op dit moment lees ik  toevallig "pluche"van Femke Halsema. Het geeft een kijkje achter de schermen, zoals zij het beleefde en met de buitenwereld wil delen. Ik zou in zo'n image-wereld, waar eigenlijk niemand te vertrouwen is niet willen werken.
Wat was stemmen in de jaren '50 dan gemakkelijk. Vaak op een partij, die al generaties lang de keuze was. Kranten en radio berichtten over de partij programma's. Politici werden niet van top tot teen doorgelicht en bekeken door de visuele media.
Soms denk ik wel eens, dat er veel macht ligt bij de media. Die kunnen door een momentopname of een enkele uitspraak te verdraaien een politicus en daarmee ook zijn/haar partij breken. En de debatten sturen door keuzes in partner of vraagstelling.
Ik heb wel de kieswijzer geraadpleegd. En kwam uit bij de partij voor de dieren als eerste. Hoe sympathiek ook, die partij is zo klein.