Volgers

Volgers

dinsdag 19 november 2019

het kabbelt



"Het is een prachtige maan"zei mijn man vanochtend vroeg. En hij verdween in zijn pyjama naar buiten om een foto te nemen. Ik volgde met de hond. Inderdaad mooi licht. Alleen kan ik de laatste tijd niet meer dromerig naar de hemel turen. Er zijn steeds meer mensen al vroeg met hun hond op straat. Dus daar let ik op. Jammer, het was zo  rustig fietsen altijd.
Maar eenmaal thuis is het heerlijk. Kachel en kaarsjes aan en lekker ontbijtje maken. Mijn oefeningen doen  en even op de labtop.
Daarna ging ik van start. Stoofvlees maken,een afwasje en stofzuigen. Aan het eind van de ochtend was de yoga. Het is geen prettige locatie. Maar eenmaal met zijn allen in de kring overheerst die energie. En valt de rest van de omgeving weg. Fijn, dat die mevrouw met zo'n kleine groep door blijft gaan.
Zonet liep ik nog een ronde met Merle. We haalden "poepzakjes"op bij de dierenarts. Die zijn daar gratis. Nodig in de winter. omdat ik veel vaker in het dorp loop.
Nog even lezen en dan zuurkoolstamppot maken. Het stoofvlees suddert in de slowcooker.

vrijdag 15 november 2019

100-ste aap effect

Toevallig had ik weer een klimaat boek(je). Een novelle van Jan Terlouw. Een eenvoudige verhaallijn verweven met allerlei klimaat-feiten. Leerzaam. Ik snap nu waardoor de mogelijkheid van een aantal strenge winters bestaat. Dat heeft met een afnemende golfstroom te maken.
Al lezend  snapte ik er even niets meer van. Ik was stomverbaasd. De kinderen van de hoofdpersoon gaan een klimaatstaking onder leerlingen en studenten organiseren. De daarop volgende gebeurtenissen zijn exact die van het klimaatmeisje Greta.  De acties van scholieren breiden zich uit in de hele EU.Gesprekken met regeringsleiders tot Europa-niveau toe. Vage beloften en teleurstelling.
Het boekje was uitgegeven in 2015. Nog ver voor de klimaatstakingen van deze tijd. Ik heb zelfs nog gegoogeld of zo'n gebeurtenis zich al eerder had voorgedaan. Maar daar kon ik niets over vinden.
Wonderlijk toch, dat in de fantasie van een wat oudere schrijver zich dezelfde zorgen voor de aarde en de uitingen  en protesten daarover afspelen, als vier jaar later bij een Zweedse scholiere. Het 100-ste aap effect?

woensdag 13 november 2019

Pieten

Net lees ik, dat in Middelburg niet voldoende vrijwilligers zijn om voor roet-Piet te spelen tijdens de intocht van Sinterklaas. Daar was een conflict met de organiserende groep aan vooraf gegaan. Dit zijn zij-effecten van de Pieten-discussie.
Ik kan me voorstellen, dat je in een kleinere plaats of bij het bezoek van Sint aan de scholen niet altijd roetveeg Piet kunt zijn. Want als er bekende "gelovige kinderen" onder het publiek zijn, herkennen ze jou. Dus haken die vrijwilligers soms met tegenzin af.
Misschien komt de tijd, dat kinderen al van het begin af aan verteld wordt, dat het hele Sint-gebeuren een groot toneelstuk is. Dan wordt alles gemakkelijker. Maar terugdenkend aan mijn jeugd was het toch een magisch en spannend feest rond 5 december. Ik ben blij,dat ik dat meemaakte als kind en later als Zwarte Piet.
Trouwens,als een vrijwilliger met achtergrond uit Eritrea of Suriname Piet wil zijn. Mag dat nog wel,want hij/zij heeft een gekleurde huid.

zaterdag 9 november 2019

middenweg

Bij Vlasje las ik over het tv-programma "Dennis en de vrije geesten". Ik keek met veel plezier naar o.a. Alowieke. Heel iets anders, dan het lezen van haar blog.
Het viel me op, dat Dennis vaak de tegenstelling ratrace en het vrije leven van de mensen in zijn docu benoemde. Dat is inderdaad opvallend anders. Maar ik vroeg me af, hoe groot de groep is die een middenweg bewandeld.
Niet "druk,druk,druk en consumeren, maar een kalmer leven. Part-time werken. Kleiner wonen. Eenvoudig leven. Veel zelf doen en  hergebruiken. Misschien een moestuin. Daardoor tijd hebben voor de mensen om je heen, hobbies en gewoon eens nietsdoen. Ik snap, dat zo'n leefwijze niet boeiend is voor een tv programma.
Ik vertelde deze gedachten aan mijn man "Ongeveer leven zoals wij al die tijd deden en nog doen " was zijn commentaar. Misschien wel.



donderdag 7 november 2019

invloed



Soms lees ik een boek, dat me flink aan het denken zet. Dat was ook bij " hoe gaan we dit uitleggen". Trouwens de schrijver kan goed uitleggen.
De overvloed aan soms tegengestelde informatie over de opwarming  en uitbuiting van de aarde maakte me al tijden aan het twijfelen. Had de mens zoveel invloed of was de zon voor het grootste deel verantwoordelijk voor huidige verschijnselen. Ik hoopte het eerste, want dan viel er te corrigeren.
De schrijver bekijkt het klimaat over jaren. Legt dan uit, wat er nu verontrustend aan het veranderen is. Bovendien is hij zo eerlijk te zeggen, dat alles wat er gaat gebeuren niet met zekerheid te voorspellen is. En hij heeft een zeker optimisme over de bereidheid  van burgers  en iets minder regeringen en bedrijfsleven om iets te doen.
Het boek heeft me stil doen staan bij het denken over de toekomst van jonge mensen. Ik heb zoiets van "ik doe mijn best niet te veel te vervuilen en na mij (letterlijk?) de zondvloed. Maar jonge mensen hebben nog een heel leven voor zich. Als ik 20 jaar was, werd ik ook actievoerder


zaterdag 2 november 2019

houtkachel



Deze week las ik een stukje over bijkomende voordelen van het stoken van een houtkachel. Afgezien van de nadelen, vooral voor de buren. Het gebeurt regelmatig, dat ik 's avonds met eten koken denk, dat er iets aanbrandt. Maar nee, dan wordt de houtkachel vier huizen verder opgestookt.
De voordelen waren warm water zonder boiler. Sudderpit voor je eten. Was drogen voor en boven de kachel. En een heerlijke warmtebron.
Maar dat heb ik ook met mijn gaskachel. Misschien een nadeel voor Groningers. Maar geen stank in de straat. Minder vuile lucht in huis en niet sjouwen met hout.
Ik ben blij met onze klomp gietijzer. En hoop dat het "allemaal van het gas af"nog even duurt.

donderdag 31 oktober 2019

Paddeltje



Toen we in den Briel waren, zat ik nog even, net als vroeger op de "Been-bank". Zo noemden we de gedenk-bank en stonden eigenlijk niet stil bij de persoon Johan Been. We speelden alleen daar,in de zomer wel elke avond.
Dat deed ik nu wel. Mijn vriendin had gegoogeld en informatie gevonden. Ook over zijn kinderboeken. Het enige boek, dat nog te leen/koop is, heeft als titel Paddeltje. Ik dacht niet, dat ik het vroeger gelezen had.. En besloot het te lenen.
Gisteren kwam het boek. Het was een leuke terugkeer naar mijn jeugd. Een beetje in de trant van de boeken van WG v.d. Hulst. Hoewel die een heel eigen typische stijl van schrijven had. Ik denk, dat ik het boek graag had gelezen als kind.
Zo ben ik ook nog op zoek naar een jeugdboek over de inname van den Briel door de watergeuzen. Ik vond het heel mooi vroeger. De titel weet ik niet meer. Misschien was het ook wel geschreven door Johan Been.