kombucha

Zo'n 15 jaar geleden heb ik een tijd lang kombucha gemaakt. Maar daar kwam de klad in. Vorige zomer had ik ook al plannen om weer te beginnen. Door enthousiaste stukjes op youtube besloot ik dat nu te doen.
Een advertentie op prikbord(soort Zeeuwse marktplaats) leverde niets op. Een vraag op "ik geef weg" op facebook werd niet geplaatst. De buurvrouw maakte me attent op de facebook-groep "ik ben op zoek naar".
Dat was meteen raak. De mevrouw, die van mij kefir gekregen had, wilde me wel een zwam geven. Een ander had al een zwam klaarstaan. Gisteren haalde ik die op. Het is leuk praten met mensen, die ook een plank vol gefermenteerde levensmiddelen hebben staan. De meneer bakte zuurdesembrood. Ik was jaloers op hem. Mijn keuken geeft geen goed desem.
Toevallig had de dorps-kringloop mooie glazen potten staan. Flessen had ik zelf bewaard. Zwarte thee had ik ook nog. Vanochtend heb ik de kombucha gemaakt. Nu is het afwachten of het proces goed verloopt en ik weer die vroegere smakelijke drank krijg.

mond tot mond reclame

Vorige week zat ik op het terras van een leuk biocafeetje. Ik had er over gelezen en kende het niet. Enthousiast vertelde ik het aan de buurvrouw. Waarna zij ook ging kijken en een lekker lunchgerecht meenam naar huis.
 De buurvrouw vertelde er over op de dijk aan een andere honden-wandelaar. Die reageerde met "ik zal daar ook eens gaan kijken.
Vanochtend fietste ik met de buurvrouw naar de markt. We kochten allerlei lekker fruit en deelden dat. Elk een halve meloen, een klein schaaltje kersen en een bakje blauwe bessen. Een overbuurvrouw had gisteren een stuk watermeloen gebracht. Te groot voor mij, dus de helft ging de heg over.
We eindigden bij het leuke terrasje met het heerlijke (vegan) gebak. Ondanks marktdag was het heerlijk rustig bij de kerk. De buurvrouw bedacht, dat ze haar vriendin wel eens mee kon nemen, die zou het leuk vinden. Ik had het idee een keer af te spreken met een oud collega daar.
Zo gaat het met mond tot mond reclame. Wie weet, welke bekende ik daar nog een keer tegenkom uit het dorp. Doordat ik zo enthousiast was.

tijdloos kookboek

Op zoek naar verschillende recepten van zuurdesembrood, kwam ik een oud kookboek tegen. Zeker 35 jaar geleden gekocht. Helemaal verkleurd, dik onder het stof en met de geur van oude boeken. Ik weet nog, dat ik toen veel geleerd heb van het boek. Vooral het stuk theorie over ingrediënten en hun gebruik. Waar ik andere boeken heb weggegeven, vond ik deze belangrijk genoeg om te bewaren.
Al bladerend kwam ik recepten tegen van gerechten, die ik nog steeds maak. Ook allerlei aantekeningen "heel lekker"of "nee". Soms had ik de hoeveelheden verkleind. Er kwamen zelfs herinneringen boven van keren, dat ik een recept uitprobeerde.
Ik heb zin, om dat boek weer eens door te bladeren. En misschien een vergeten gerecht opnieuw te maken. Want wat er in staat is tijdloos.

terrasje

Het laatste half jaar kwam ik weinig in Middelburg. Die enkele keer was alleen maar naar bepaalde winkels. Nu had ik op internet iets gelezen over een biologisch cafeetje. Daar was het nu net mooi weer voor. Bovendien was er ook een rommelmarkt/brocante. Ik zoek een ander kussen voor de hondenmand, maar vond niets.
Wat een leuk zaakje. Gelegen onder de toren in een uithoek van het winkelgebied. Daardoor erg rustig. Ik was de enige klant. De parasol werd opgezet voor me en ik genoot van thee en een zalige brownie. Er was ook van alles voor mensen  met intoleranties.Dat is voor herhaling vatbaar.
Ook de kringloopwinkel van Terre des Hommes had ik nog niet gezien. Ook leuk met behoorlijk wat kleding. Ik scoorde bijna een katoenen jas. Helaas te klein.
Door met toeristenogen naar de stad te kijken, zag ik allerlei nieuwe winkeltjes en heel mooie plekjes.Eigenlijk kijken we zo vaak door het filter van het verleden.

vakantie

Zeker vier weken lang wachtte mijn man op stabiel zomerweer in Frankrijk. Nu is het zo ver. Vannacht vertrok hij met de hond richting boerderij. De geboortestreek van Merle. Alleen was nu het huis verhuurd en gaat hij op de camping staan. Het is jaren geleden, dat Merle kampeerde. Gelukkig kan ze hier los lopen.
Het is stil zonder man en hond. Ik merk nu, hoe een hond het dagritme beïnvloedt. Ik heb alle tijd, er is geen uitlaten. Het buurhondje snapt er niet, als ze komt kijken. Geen Merle.
In het kader van 'toch bewegen" liep ik naar de verhuisde kringloopwinkel. Mooi ingericht en daardoor verleidelijk. Even overwoog ik een ovenschaaltje te kopen. Maar bedacht op tijd, dat ik er genoeg heb. Dat is een valkuil van de kringloopwinkel. Het kost zo weinig. Ik ken mensen, die "kringloop-verslaafd" zijn. Voor je het weet, zijn de kasten weer vol.

meteen mis

Een paar maanden geleden kwamen er mensen in de straat wonen met twee grote honden. Ik hoopte op een goede kennismaking met Merle. Maar de eerste keer, dat ik langs hun huis liep, klonk er een fel duo-geblaf.
Een week of drie geleden zag ik de mevrouw met haar honden op een redelijke afstand. Haar honden hingen blaffend in de riem.
Gisteren kwam ik terug van de dijk. Meestal doe ik Merle aan de riem bij het hek. Maar nu had ik mijn handen vol met zwerfvuil en lette eigenlijk alleen op de vuilnisbak. Daar kwam de mevrouw met haar honden de hoek om. Hevig blaffend, toen ze Merle en het buurhondje zagen.  In een tel vliegt Merle er op af. Ik kon haar op tijd terugroepen, maar het was mijn fout.
Helaas sprak de mevrouw haar honden niet aan op het geblaf. Ook de vorige keer niet. Ik weet, dat het nu foute boel blijft van Merle's kant. Heel vervelend. Want ik moet vanaf nu extra opletten, als ik het gangetje naast het huis uitkom. Als daar de blaffers voor het huis op straat lopen, gaat het helemaal mis. Jammer.

klaar

Al een tijdje zat ik er tegenaan te hikken. Het digitaal invullen van de inkomstenbelasting. Ik had uitstel aangevraagd, omdat ik in de maand april zonder bril zat en slecht zag. Ik had wel alle voorbereidend werk gedaan.
Hoewel ik de theorie over boekhouden of belasting snap, ben ik niet goed in het overzien van een stel cijfers op één pagina. Vroeger was het invullen van cijferlijsten en rapporten iets, wat ik moeilijk vond. Die "afwijking"maakt,dat ik opzie tegen de belastingklus. Terwijl ik weet, dat het snel gedaan is.
Dus stond ik vroeg op, begon meteen na het ontbijt en zat om 9.30 ontspannen aan de koffie. Gepiept, het klusje. Ik was toch bezig en maakte daarna een sjawl van een lap stof en stopte een stel sokken.
De post bracht het tijdschrift "genoeg". Na een lekkere wandeling met de buurvrouw en de twee honden heb ik nu tijd "genoeg"om dat te gaan lezen.