merelzang

Deze tijd van het jaar beginnen de merels te zingen in de vroege ochtend. Onze nieuwe tuinmerel heeft nog maar een aarzelend repertoire. Maar als ik de hond uitlaat, loop ik van het ene territorium in het andere. En elke bevolkt met een enthousiast zingende merel.
Het naderende voorjaar is ook te merken aan het gedrag van het merelpaartje. In de winter joeg het mannetje zijn vrouwtje weg, als er voer lag. Maar nu de tijd van nestelen aankomt zitten ze samen op het putdeksel te eten.
Zonet zag ik een beweging in de vensterbank. Pa merel, die komt vragen om voer voor twee. Ik ben benieuwd, wanneer ze twijgjes en mos in de bek hebben. En waar dit jaar hun eerste nest komt.
Het heerlijk zonnige weer lokt me naar buiten. Een volgend rondje met de hond. En misschien vanmiddag even buiten zitten

YouTube

Nu snap ik, dat mensen verslaafd raken aan filmpjes kijken op YouTube . Ik keek wel eens een enkele keer,ook naar leerzame filmpjes. De afgelopen twee weken keek/luisterde ik elke avond een tijdje.
Dagen lang luisterde ik naar mantra's van Deva en Miten. Of zocht ik oude blues op. Gisteren vond ik boeiende lezingen van William Cortvriendt. En via die berichtjes kwam ik bij twee "off grid" levende Amerikanen met leuke recepten. Ik ga vanavond hun "poor man's steak"van schijven witte kool in de oven proberen.
Zo zou je van het ene filmpje naar het andere hoppen en de tijd laten verstrijken. Voor mij is het nu een plezierige tijdsbesteding i.p,v. lezen. Maar ik zal moeten opletten om er niet blijvend verslingerd aan te raken.

goed

Vanochtend was ik bij de oogarts. Het oog met de kunstlens gaf een trillende rand aan de onderkant. En stralen bij een lamp. Maar alles was goed, de lens zat recht en het zicht was  juist. Mijn klacht werd vaker gehoord en daar zou ik wel aan wennen. De stralen kunnen gecorrigeerd worden met de nieuwe bril.
 Opgelucht reden we naar huis. Daar kwam de hulp ook binnen. Het hele huis is weer schoon. Ook de logeerkamer. Vanmiddag komt een nichtje logeren. Er liggen kruiken in bed, want de hele (koude) winter sliep er niemand.
Het wordt vast een gezellig weekend.

dubbel gevoel

In het dorp is een winkel, waar ook wat houdbare bio-producten verkocht worden. Vroeger was ik er een goede klant. Maar sinds de wekelijkse bestelling bij de internet-boer heb ik die houdbare artikelen soms nodig om aan het minimum bedrag te komen. Bovendien was het daar goedkoper.Dus haalde ik minder in het dorp.
Nu is er totale uitverkoop wegens ernstige ziekte. Ik had een dubbel gevoel bij het naar binnen stappen. Ik wil geen "lijkenpikker"zijn, maar best wel iets uit hun voorraad kopen. Door de korting liggen de prijzen gelijk met de boer.
Dus staat er een voorraad tahin in de kast, heb ik voor een jaar afwasmiddel, eet mijn man veel kaas en nam ik voor de buurvrouw paaseitjes mee. Misschien volgende week nog een keertje kijken.

gedoe

In de PZC werd gewaarschuwd voor phishingmails met eigen e-mailadres. Daar had ik er al een paar van ontvangen. Toen werkte ineens vanochtend mijn mailadres niet meer. Niet verzenden of ontvangen.
Dan is daar gelukkig mijn man met zijn bakken vol geduld. Hij kreeg het gerepareerd. Helaas ben ik wel allerlei opgeslagen mails kwijt, zoals mijn "kookboek". Gewoon opnieuw verzamelen.
Wie ook weer  actief bedonderen, zijn de Engels sprekende Aziaten per telefoon. Al een paar keer werden we lastig gevallen de laatste dagen. Zonet zelfs twee keer in een half uur. Gaat weer de telefoon, pak ik hem op en ben klaar om "f## you" te roepen. Is het mijn zus.
 Ik snap niet, dat die telefoonterroristen steeds maar eenzelfde nummer blijven bellen, als er gelijk opgehangen wordt.
Maar gelukkig ,dat de mail het weer doet. Want met bestellen, afleveren, herinneringen aan afspraken zijn e-mails een gewoon onderdeel van het dagelijks leven geworden.

vernieuwd

Al meer dan 30 jaar lees ik, nog steeds met plezier het blad "onkruid". Na mij wordt het doorgegeven en hebben nog een paar mensen er lol van. Gisteren lag de vernieuwde versie in de bus. Tot mijn verbazing met iets grotere letters. Ik had al eens gemaild over hun kleine druk en dan soms op gekleurde ondergrond. Slecht te lezen voor mij en ongetwijfeld ook anderen.
Eerst wilde ik het blad wegleggen. Tot over 3 wk, als ik weer kan lezen. Maar door het lettertype lukt het me een klein stukje te lezen. Het voelt als een bakje kersen, waar ik er steeds eentje van kan eten. Tekst consumeren en er van genieten.

brrr......

De harde wind maakt het niet echt plezierig om buiten te zijn. Bovendien belemmert het de ijsgroei. Ik zocht in mijn fotoalbum. Want ik herinnerde me een koude periode met veel minder wind en prachtig ijs. Dat bleek 1991 in de voorjaarsvakantie te zijn geweest.
De ijsvloer was toen spiegelglad en diep zwart op de plas bij Veere. Wat hebben we die vrije dagen heerlijk geschaatst. De buurkinderen en de hond gingen mee. Echt druk was het in de ochtend nog niet.
Helaas zulk langdurig vriezend weer, maar dan de heldere variant met zon en weinig wind is er al lang niet meer geweest aan de kust.