Karolingenmarkt

Gisteren was het jaarmarkt in het dorp. Altijd leuk. Op verschillende plaatsen rommelmarkt en een straat vol kraampjes. "rommel"had ik niet nodig,maar kijken kan altijd. Je weet maar nooit,of er iets bijzonders ligt. De kraampjes zijn bijna altijd dezelfde. Ik kocht er ooit een riem,een zonnebril en een tasje De vele lekkernijen,die verkocht werden,kon ik weerstaan. Mijn man wilde oliebollen,dus een klein zakje alleen voor hem.Zelf kocht ik aardbeien. De theekraam had niet wat ik zocht. Worsten en stroopwafels liep ik deze keer voorbij. Het is ook niet vreemd,dat veel mensen "aan de maat zijn".Op zo'n markt worden zoveel lekkere vet/zoet producten verkocht. Je ruikt ze overal.Mij lukte het deze keer om op de kilo's te letten

cirkel

Tweede paasdag was er weer een (vrouwen)cirkel. Bij één van de vrouwen in het dorp. Waarschijnlijk wordt dit de nieuwe gewoonte. We hadden de partner van M. gevraagd ook te komen. Hij hoorde er gewoon bij en blijft komen. Wat is dat toch prettig. Gesprekken op dezelfde golflengte. Echt naar elkaar luisteren en waar nodig ondersteunen. Het heeft een half jaar geduurd na het overlijden van M een formule te vinden,die anders,maar ook heel fijn is. De vrouwencirkel was haar "kindje". Dat staat nu op eigen benen en gaat verder op een andere manier. Maar met de herinneringen aan al die jaren,dat we bij M in de huiskamer zaten.

glyfosaat

Afgelopen week was een oud-collega op bezoek. Ze is nu gepensioneerd en we gaan weer meer contact houden. Ze wonen heel mooi in de polder,maar.......hun buurman is een boer,die regelmatig zijn gewassen bespuit.Ik hoorde wel eens,dat ze ramen dicht moesten houden. Was niet buiten hingen.En altijd de windrichting in de gaten hielden. Onderzoek in Frankrijk laat een correlatie zien tussen gebieden waar met glyfosaat gespoten wordt en meer gevallen van Parkinson. Maar dat sommigen mensen af en toe ziek kunnen worden van de stoffen op hun buurmans land en in de lucht,dat wist ik niet.Glyfosaat op voedsel kun je deels ontlopen door biologisch te eten. Maar die stof in eigen tuin en huis is echt een probleem. Het is sluipend gegaan en nu nog verhuizen?

vallen

Mijn man had al weer een tijd rugpijn bij het opstaan. Misschien een ander matras? Dat was al eerder gebeurd met langdurig goed resultaat.Maar nu was er iets veranderd in rug of matras. Het nieuwe matras sliep prima. Het oude koudschuim matras werd op een weggeefsite gezet.Dezelfde avond nog een reactie.Toen die meneer kwam zei hij enthousiast "Dat is precies wat ik zoek.Ik geef valpreventie voor ouderen". Hij droeg het meteen naar zijn auto.Dat gaf een goed gevoel. De pijnklachten van de ene bejaarde hielpen mee om andere bejaarden niet pijnlijk te laten vallen.

(on)kruiden

In de tuin staan potten met "echte"kruiden,die ik gebruik bij het koken of in de thee. Peterselie,lavas,munt,salie,rozemarijn,tijm,bieslook en citroenmelisse.Dat is voor de mensen om me heen normaal gedrag. Zo nam gisteren een vriendin wat lavas mee. Plukt de bezorger van de bioboer regelmatig citroenmelisse uit de voortuin.Maar als ik jonge dennentoppen of jong braamblad in de thee doe,word er bedenkelijk gekeken. Op de podcast van de kruidenheksen liepen zij door hun tuin en plukten,waar ze zin in hadden op dat moment. Dat doe ik ook regelmatig.De tuinhulp weet,dat ze paardenbloem moet laten staan. Ze kent de werking. Maar dat ik het blad echt gebruikt? Haar gezicht is dan een studie waard.Ik denk wel eens terug aan de tijd,dat er nog geen thee,koffie of specerijen beschikbaar waren voor de gewone man.Die mensen gebruikten van alles uit tuin en natuur

vriendelijkheid

Als ik de media volg,lijkt het alsof er steeds meer onverdraagzame,zelfs agresieve mensen komen. Vanochtend werd ik in de dorpssuper met het omgekeerde geconfronteerd. Ik stond op mijn tenen moeilijk te doen,om iets van een hoge schap te pakken. Een vriendelijke meneer vroeg "Zal ik even....". Bij de kassa kwam een jonge man met alleen een doos gebak aanlopen "Ga maar eerst"zei de mevrouw achter me. Ik maakte ook het gebaar "ga maar". "Dank u,dit is een cadeautje. Ik ben vandaag jarig"zei de jongen. Ik feliciteerde hem. De cassiere ook.... Buiten had ik mijn fietstassen volgeladen. "Zal ik de kar meenemen?"vroeg een mevrouw,die naar binnen ging. Dat doe ik zelf ook regematig. Het is jaren geleden,dat ik hoorde van diefstal uit fietstassen. Toch prettig,dat ik niet naar binnen moest. Thuis maakte "een vriendelijk mens"een kop thee voor me en aten we een vers kaiserbroodje. Ik geloofde weer even Rutger Bregman van het boek "de meeste mensen deugen".

Bekend

Vroeger las ik veel detectives. Onze boekenplanken stonden vol Agatha Christi,ElleryQueen,Havank en veel anderen. Dat is langzaam minder geworden. Maar nu las ik over een thriller,die zich afspeelt op Walcheren. Meteen gereserveerd bij de bieb. Dat is leuk lezen. Een goed verhaal,prettig geschreven en de film in mijn hoofd over de lokaties. Het was weer net als vroeger. Ik kon het boek niet wegleggen. Dwong mezelf om regelmatig even op te staan om wat te bewegen en ogen rust te geven...... Toen herinnerde ik me,dat ik van deze schrijfster een boek had zien staan in het boekenkastje aan het eind van de straat.Ik ging meteen kijken. Het stond er nog,ik nam het mee. Als ik dat boek uit heb is mijn portie detective wel op voor lange tijd. Vanmiddag ben ik te vinden in mijn hoekje met een boekje.