Bij het ophalen van herinneringen spraken we over de heerlijke haverkoeken van de boerin in Frankrijk. Zij bakten elke week brood,ook smakelijk. Maar het allerlekkerste waren de koeken. "Kun jij die ook niet bakken?"vroeg mijn man.Ik wist niet precies de verhoudingen. Een berichtje naar Frankrijk bracht uitkomst. Zij vonden het leuk,dat wij nu nog steeds hun koeken van zeker 15 jr geleden waardeerden. De boer vond een oud schriftje met het recept. Foto doorgstuurd en ik kon beginnen. Het resultaat was net als toen. Onweerstaanbaar. Ik heb me voorgenomen om elke maand een keertje die koeken te bakken. Vaker niet,want we kunnen er allebei niet vanafblijven
