keuze

Afgelopen zondag waren de dochters van mijn zus hier. Echt gezellig bijpraten.De oudste is een harde werker. Die eigenlijk niet kan "niksen". Ze begon over de tijd,dat ik met pericarditis maanden op de bank lag. En naast veel pijn helemaal niets kon. "Ik zou gek worden in zo'n situatie"zuchtte ze. "Toch heb je ook dan een keuze. In mijn geval antidepressiva of langzaam leren accepteren"was mijn antwoord. Nu weet ik,dat zoiets afhankelijk is van karakter of mogelijk genen.En er mensen als voorbeeld kunnen dienen. Ik kende iemand met longkanker,die accepteerde,dat zijn leven niet lang meer zou zijn. En rustig stierf. Van hem heb ik geleerd,dat acceptatie de weg vrijmaakt naar momenten van vrede. Misschien leven veel mensen met het idee,dat het leven maakbaar is en zijn kwaad,als dat anders loopt.En ik hoop,dat mijn nichtje nog lang en hard mag werken.

meterwissel

Er was een brief gekomen,dat vanochtend tussen 8.00 en 13.00 de elektriciteitsmeter verwisseld zou worden. De oude werkte op 2G en werd niet langer ondersteund. In het weekend hadden we de meterkast al leeg gehaald. Wat stopt een mens daar een rommel in. Straks met terugzetten maar eens even kijken,wat er weg kan.Om 7.45 ging de bel. "Ik ben te vroeg, komt dat wel uit"vroeg de monteur. Het was prima. Bovendien stond in de brief,dat de wissel een uur zou duren en het was maar een kwartiertje. De monteur nam de meterstanden op.Ik vind dat altijd een lastig zichtbaar klusje.Het verbaast me wel,dat een meter al na 5 jaar afgekeurd wordt. Wat een verspilling. Nu nog even uitzoeken,hoe ik het automatisch doorgeven van meterstanden kan uitzetten. Dan is alles in orde. Ook moest toen het klokje van de oven op juiste tijd gezet worden. Dat vind ik een kwetsbare constructie. Klokje kapot of niet aan en de oven werkt niet. Op deze wijze hebben we een lange ochtend en niemand meer om op te wachten

jager-verzamelaar

De afgelopen dagen leek mijn man een moderne jager-verzamelaar.De ene dag langs een boerderij in de polder voor lekker stoofvlees. De dag daarop kwam hij een kraampje tegen met snijbonen.Hij durfde geen pompoenen mee te nemen. Maar die kan ik ook gebruiken,dus dat wordt vandaag de fietstocht. De buurvrouw had nog een stel paprika's op de put gelegd. Ik kon aan de gang met snijden en invriezen........ Dat gaat makkelijker dan vroeger. Ik zie in gedachten nog mijn moeder en haar zus. Kilo's bonen afhalen en wekken. Meer werk en niet zo lekker als de moderne diepvriesgroenten.Het is,dat ik de wekelijkse bestelling heb bij de bio-boer. Je kunt hier je maaltjes bij elkaar scharrelen in allerlei kraampjes in de polder.Zelf ben ik peren aan het uitdelen. We hebben zo'n enorme overvloed.Mijn druiven zijn op. Een vriendin heeft een ander ras en komt nog een bak brengen.Zo komt Mien-splinter door de winter.

levertraan

Vanochtend las ik een stukje over de moderne,smakelijke levertraan. Meteen kwamen de herinneringen aan het "smerige"avondritueel uit mijn kindertijd naar boven.Vanaf oktober kregen we elke avond een lepel levertraan. Wel met een pepermuntje na. Voor mij hielp dat niet veel,want ik boerde de vissmaak nog bijna een half uur op. Nu snap ik,dat het gezond was. Mijn moeder hield niet van vis en zette het niet op tafel.Dus op die manier kregen we de omega 3 via de lepel levertraan binnen. Eenmaal volwassen ging ik visoliecapsules slikken. Ik houd,net als mijn moeder niet van vis.Sommige merken hadden dezelfde nasmaak als de vroegere levertraan. Nu slik ik kriloliecapsules. Daar heb ik geen last van. Vis eten heb ik een paar keer geprobeerd,want het is zo gezond.Maar nee,dan maar een capsule. En de ouderwetse levertraan in een modern smakelijk jasje ga ik ook niet proberen

herinnering

Zonet keken we naar een aflevering van "dwars door de Pyreneeën". Geweldig,die beelden,zo mooi. Maar het riep ook veel herinneringen op.Van vroegere vakanties in die streken. De allereerste keer in de Pyreneeën was overweldigend. Met twee mensen en bagage op een oude Adler250. Maar een oersterke motor,die ons goed de bergen op trok. Ik was nog nooit verder dan Trier geweest. Dit was andere koek.Prachtige vergezichten,kronkelende wegen en soms diepe afgronden met een klein muurtje tussen motor en de diepte. Af en toe keek ik bewust de andere kant op. Het was het laatste half uurtje van "weet je nog....."Mijn man had de kaart voor zich en noemde de toch nog bekende plaatsen En campings Ik denk dat er in bijna 60 jaar zoveel veranderd is,dat we veel niet meer zouden herkennen.

krimpflatie

Een paar jaar geleden kocht ik een heerlijk t-shirt. Ruim en van zachte bio-katoen. Oudere shirt waren aan het slijten. De 8 rommelmarkten deze zomer leverden niets op. Dus ik besloot nog twee van die bio-shirts te kopen.Gisteren kwamen ze binnen. Een teleurstelling. 2 cm smaller,mouwen korter en dunnere stof. Krimpflatie? Bovendien is bij deze webshop het retourneren niet makkelijk.Als eerste een mail sturen en dan volgen instrukties. Ik wil de shirts in een grotere maat nog wel hebben. Maar het is mijn laatste aankoop. Ik had er ook ooit een paar lekker zachte joggingbroeken gekocht. Die draag ik elke avond.Gelukkig gaan die nog een tijdje mee. Want ook die broeken durf ik daar niet meer te bestellen. Nu maar hopen,dat hun retourbeleid wel deugt.

zintuigen

Bij mij zijn gehoor en reuk goed ontwikkeld. Beter dan zien.In het verkeer ondersteunt dat wat ik hoor behoorlijk dat wat ik zie. Ook ben ik nooit aan luisterboeken begonnen. Te veel afleiding om me heen om me echt te concentreren.Meestal kijk/luister ik podcasts. Het zien van de gezichtsuitdrukking en lichaamstaal ondersteunt voor mij het verhaal. Ik kan redelijk goed luisteren in een gesprek.Maar bij telefoneren mis ik dat "zicht-gedeelte"........Zo luisterde/keek ik een gesprek met Patrick Kicken.Echt genieten. Ik herinnerde me,dat ik jaren geleden een podcast over non-dualiteit van hem keek.Patrick"s eigen podcast is alleen praten en nee,dat luisterde niet lekker en de magie van zien en luisteren was weg.Dus voor mij gewoon achter de laptop voor een totaalbeeld en geluid.

raadsel

Op dit moment kan ik niet reageren op blogs. Gisteren kon mijn man niet whatsappen. Dat heeft hij opgelost. Hopelijk lukt dit ook

amarant

Al jaren lang lees ik wel eens over amarant.Maar nooit kocht of at ik het. Ik heb al genoeg (pseudo)granen op de kast staan.Na weer een artikel besloot ik het te kopen en te proeven. Ik had niet beseft,dat het zulke mini korreltjes waren. Ik at het als rijst,met een groentensausje. Eerlijk gezegd voor mij geen aanrader. Wat flauwe nootachtige smaak. Dan is boekweit of quinoa meer uitgesproken. Ik maak het zakje op als pap i.p.v havermout. Ook zal ik eens googelen naar mogelijk lekkerder recepten.Maar er komt geen tweede aankoop.

familiegeheimen

Bij Huisvlijt las ik over gebeurtenissen uit een verder verleden.De herinnering kwam boven aan iets uit onze familie,wat stil gezwegen werd. Mijn overgrootvader had jaren lang een verhouding met een andere vrouw. Daar verwekte hij twee kinderen. Dat moet moeilijk geweest zijn voor zijn vrouw en twee dochters. Zeker in zo'n klein plaatsje. Maar overgrootvader trouwde zijn "bijvrouw"toen hij weduwnaar werd........ Het stamboomonderzoek van mijn broer en de verhalen van mijn tante maakten,dat ik dit verhaal hoorde. Nu snap ik ook sommige reacties van mijn oma(de dochter). Wij speelden vaak op een pleintje na het eten. Een groep jongens en meisje. Oma keek vanuit het raam van haar kamer op dat pleintje. "Je was met jongens"zei ze soms bestraffend. "Ja maar oma,we speelden daar"was mijn antwoord. NU snap ik,waardoor haar beeld van jongens/mannen gekleurd was.

cadeautje

Het duurt nog 6 weken voor mijn verjaardag. Maar mijn man is nu al op zoek naar een cadeautje,het liefst een boek. "Ik durf niets te kopen zonder vragen.Jij hebt zoveel gelezen"zei hij Ineens wist ik het . Een abonnement op Happinez.Jaren lang ruilden een vriendin en ik tijdschriften. Zij mijn Genoeg en Onkruid en ik haar Happinez.Na haar overlijden was dat over. Via een facebook-groep vond ik iemand,die mijn tijdschriften wel wilden lezen.Maar de Happinez heb ik bijna een jaar niet onder ogen gehad.,,,,,,Ik vind het een prettig idee,om tijdschriften door te geven. Zodat ook anderen er van kunnen genieten. De Andere Krant gaat elke week bij een vriend in de bus. En nu dus de Happinez. Ik weet al iemand,die ook wel belangstelling heeft. Ik verheug me op mijn cadeautje

straatverlichting

Gisterenavond deed ik de gordijnen dicht en zag,dat de straatverlichting(nog) niet brandde. Vreemd,het was al bijna donker. Vanochtend las ik,dat een veel groter gebied niet verlicht was. Ik was blij,dat ik niet naar buiten moest.In de tijd,dat ik in het donker de hond uit liet,nam ik altijd een zaklamp mee. Ik ben nachtblind en moest ooit voelend aan muurtjes en hegjes mijn weg naar huis terugvinden. Die zaklamp heb ik een aantal keren nodig gehad. Meestal voor stukjes donkere straat........ Ik heb ook nog eens in de ochtend de politie gebeld. Een belangrijke kruising,waar een half uur later veel scholieren langs zouden rijden,lag in het pikkedonker.De scholieren hadden voorrang. Eerst werd mijn melding niet serieus genomen Na mijn verhaal over drukte van scholieren ondernam de politie aktie. Er werd een auto gestuurd om het verkeer te regelen en contact opgenomen met de instantie,die straatverlichting regelde.Gisteren las ik nog,dat juist op dat kruispunt de meeste fietsongelukken van Vlissingen gebeuren.

Massavorming

Een poosje geleden zag ik een interview van Del Bigtree met Mattias Desmet. Zijn boek over totalitarisme las een een paar jaar geleden. Verhelderend wat betreft de tijd,waarin we nu leven. Prof Desmet vertelde dat in de geschiedenis totalitaire regiems zichzelf van binnenuit vernietigen. En dat dit nu ook kan gebeuren. Alleen hopen,dat niet eerder de mensheid vernietigd is.We moeten zoveel mogelijk "vrijuit spreken"zoals hij dat noemt. Dat vind ik moeilijk. Ik ga niet in gesprek met familie of vrienden,die over bepaalde onderwerpen heel anders denken. Zelf kan ik naar iemand met een andere mening luisteren uit belangstelling. Zonder te willen overtuigen van mijn gelijk. Helaas kom ik dat maar bij een enkeleling tegen. Dus zwijg ik en praat over dat,wat we gemeenschappelijk hebben. Helaas Mattias

meterstanden

Omdat ik overgestapt ben op een andere energieleverancier,moest ik de meterstanden doorgeven. De meter zit bij ons hoog in een donker hoekje. Dus zaklamp en trapje nodig. Bij één van de standen had ik een fout gemaakt. Een 1 voor een 9 aangezien. Maar nu kwam er een mail,dat ook andere cijfers te hoog of te laag waren.Vreemd,ik heb er de eindafrekening van de vorige energieleverancier bij gepakt. De getallen kloppen. Wat een ellende,deze mail van de nieuwe maatschappij.. Vooral omdat de meter de termen "geleverd hoog/laag en teruggeleverd hoog/laag "gebruikt. De nieuwe maatschappij schreef over telwerk 1,2,3 en 4. Dat was goed uitkijken,welk getal op de meter bij hun woordgebruik hoort. Ook kreeg ik de vraag een foto van de meter met zijn raamwerk met standen door te sturen. Dat zijn dus vier foto's geworden met de woorden,die de meter hier gebruikt.Want een raamwerk met alle cijfertjes hebben we hier niet.Wat een gepuzzel,ik werd er een beetje kriegel van. Met een diepe zucht drukte ik op "verzenden" van de mail met foto's. Ik hoop,dat het nu goed is.

bankpassen

Er kwam een brief van de bank,dat mijn pas vernieuwd werd. Een paar dagen later arriveerde de enveloppe met pas. Ik ging naar de pinautomaat om de pas te activeren. Dat lukte niet,want ik toetste de foute pincode in,volgens het beeldscherm.Even ging er door me heen "Zou ik nu echt vergeetachtig worden?"Thuis zocht ik uit,wat er aan de hand was. Nu heb ik twee bankpassen. Eentje voor mijn eigen rekening en eentje voor de gezamelijke. Die rekening op twee namen wordt eigenlijk alleen door mijn man gebruikt.Mijn pas daarop is veilig opgeborgen en de pincode weet ik niet eens.Ineens zag ik het licht. Rekeningnummer controleren en ja hoor,de nieuwe pas was van de gezamelijke rekening.De pincode opgezocht en het activeren lukte. Een dag later kwam de pas van mijn eigen rekening. Geen wonder,dat die twee zaken door elkaar liepen.Toch was ik opgelucht. Mijn bovenkamer werkt gelukkig nog naar behoren/leeftijd. Ook al vergeet ik wel eens kleine dingentjes

zeven magere jaren

Rond het jaar 2000 kregen we dubbele pech. Pericarditis en de gevolgen van een motorongeluk zorgden,dat we onze baan kwijt raakten. Naast de ellende van alle klachten moest er flink bezuinigd worden.. Nu leefden we altijd al eenvoudig en ik had een voorbeeld aan mijn jeugd.De leefwijze wende en de prioriteit lag bij gezond worden.......Na zeven jaar kwam het gehalveerde inkomen weer op normaal niveau.Het vreemde was,het "minder nodig hebben"was ingesletenen ging gewoon door.Ik moest weer leren om ook geld uit te geven aan leuke en niet echt nodige dingen.Nog steeds heb ik daar een restje van. Gisteren hoorde ik over een dik boek,dat ik graag wilde lezen. Als het al bij de bieb komt,duurt het misschien wel een jaar,voor ik het kan reserveren. Dus bestelde ik het nieuwste boek van Maarten Oversier als cadeautje voor mezelf. Heerlijk,dat het gewoon kan.

Death Valley

Deze week las ik,dat het in Death Valley bijna 54 gr was. De hoogste temperaturen sinds..... In 1980 waren wij daar. Volgens ons thermometertje was het ook meer dan 50 gr. De grond voelde warm door de schoenen. Ik ging op een bankje zitten en brandde bijna mijn achterste. De omgeving was schitterend en desolaat..... Ooit lazen we,dat je met grote hitte een eitje kon bakken op de voor-of achterklep van de auto. Dat hebben we geprobeerd. Inderdaad,het eitje begon te stollen. Maar omdat de klep een beetje afliep,gleed het baksel er af voor het echt eetbaar was. Het was een prachtige rit. Maar ik was blij,dat we het koelere lasVegas bereikten met airco in alle ruimten

Tatort

Vroeger hadden we een tijd,dat we Duitse krimi's keken. Vaak ook op een Duitse zender. Tatort,der Alte,ein fal für zwei,Derrick. Er was elke week wel iets.In de loop der tijd veranderde één van de de hoofdrolspelers of stopte de serie.Of we raakten uitgekeken. Maar Britse detectives en nog later Scandinaviche films namen het over.Nu las ik,dat vanaf zaterdag een paar afleveringen van Tatort worden uitgezonden. De locatie is Groningen. Ik ga kijken. En ben heel benieuwd,of het nog boeiend is.Misschien ben ik het ontgroeid en is Tatort echt verleden tijd

Water

Helaas de tuin is droog. Ik heb een voorkeursbeleid met water geven. Alleen fruit en kruiden. De rest van de planten herstellen hopelijk weer. Het water uit het pannetje met eieren,het groentenwaswater,al die kleine dingetjes gaan bij de bramen. Die dus lekker zoet en sappig zijn. Mijn man put regelmatig regenwater voor de tuin. Tot nu toe hebben we daar genoeg van.Zwaar tillen lukt me niet meer,maar vaker lopen met een klein emmertje is ook goed. Ik vind het jammer ,dat de regenverwachting voor zondag is bijgesteld voor het zuiden. Ik gun de natuur wat water. Uiteindelijk hangt onze voedselvoorziening af van wat er groeit. Wij hadden ook het plan om de regenput flink vol te laten lopen. Maar helaas,volgens de verwachting valt er hier maar een beetje. Natuurlijk helpt dat wel iets.. Vanmorgen weer wat water bij de tomaten gedaan en een heerlijk portie bramen geplukt

herrie

De afgelopen twee weken was het hier een hoest-herrie in huis. Mijn man kreeg als eerste bronchitis en ik volgde 4 dg later met keelontsteking.Een tijdje was ik "mijn stem kwijt".Dan is communicatie met iemand die minder hoort niet makkelijk. Af en toe gebruikte ik een soort gebarentaal. Vervolgens lagen we om de beurt op de bank.Dan voelt de hitte wel vervelend. Altijd heb ik een voorraadje eten in huis en dat kwam van pas. De buren willen wel wat meenemen. Maar de ene kant was op vakantie en de andere buurvrouw had een staaroperatie aan beide ogen. Gelukkig knappen we beiden nu op.Maar zelfs mijn man met zijn goede conditie verzuchtte "je doet wel een jas uit" Geduld hebben,dat komt die jas wel weer.