eigen youtube

Soms zit ik zomaar stil al of niet met thee en surf door mijn eigen YouTube. Van de ene herinnering naar de andere link. Als ik dat proces niet stuur, komen de wonderlijkste verhalen na elkaar.
Ook op het gebied van kennis heb ik dat. Er gebeurt iets of iemand vertelt iets en floep daar volgt een link. Mijn man roept af en toe "stop mevrouw google". Vroeger met lesgeven was deze eigenschap gemakkelijk. Een leerling vroeg iets en meestal rolde er wel een antwoord uit. Vaak beginnend met "ik las eens..."Want dat is het fijne van veel lezen.
In een gesprek is het wel eens lastig. Want wat voor mij een logische link is, klinkt voor een ander als een onbegrijpelijke gedachtesprong. Daar vergeet ik een enkele keer rekening mee te houden. Ook houd ik me regelmatig in, om niet een stortvloed aan opborrelende feitjes over de gesprekspartner uit te storten. Moeilijk, zeker als ik enthousiast ben.
In gedachten zie ik mijn oma met de handen in de schoot stil in een stoel zitten. Toen wist men niets over computers of hersenprocessen. En noemde men zoiets gewoon mijmeren.

dankbaarheid.

Via whatsapp kreeg ik een filmpje van de woorden die mijn vriendin in Suriname sprak bij hun familiebijeenkomst. Wat een wijsheid. Eén zin bleef me helemaal bij. "dankbaar voor wat was,dankbaar voor wat nu is en dankbaar voor wat nog gaat komen". Als je vanuit die gedachte kunt reageren, is het leven in de kern goed.
Ik ben dankbaar voor wat was en is. Maar om zo naar de toekomst te leven, daar kan ik nog iets van leren. Het komend jaar ga ik mensen verliezen. Maar ik kan ook met dankbaarheid leren kijken, naar alles wat we hadden. En blij zijn met de dagen, die er nog zijn.
Als R. en ik elkaar bellen, zeggen we vaak "Hallo meisje, alles goed?" Nu ruim 70 jaar,maar ooit een vriendschap begonnen als tieners. Dus denk ik vandaag "Meisje,bedankt voor je mooie woorden. Het maakt,dat ik 2020 met vertrouwen tegemoet zie".

zo heerlijk rustig.

Wat er dit jaar gebeurt, is een prettige verassing. Maar een enkele harde knal van vuurwerk. Begon het "gedonder" andere jaren al begin oktober, nu klinkt er hooguit vier keer per dag een klap of gegil. Dat laatste, die keukenmeiden, daar is Merle het meest bang voor.
Zelfs deze zaterdag, de eerste verkoopdag van vuurwerk verloopt rustig. Er wordt bijna niets uitgeprobeerd. En hoe dat komt? Nu heeft men wel hier een vuurwerkdetectiesysteem. Zodat politie en BOA's snel weten waar de bron van geluid is en hopelijk  jongeren op heterdaad kunnen betrappen. En er wordt echt op gelet.
In de krant las ik, dat er meer vuurwerk besteld is in Zeeland. Wanneer dat dan de lucht in gaat, dat zien we wel. Voorlopig ligt Merle lekker op het kleed en niet angstig achter de stoel. Houden zo, nog twee dagen.

kerstgevoel

"Heb jij een bepaald kerstgevoel? "vroeg mijn man. De reclames over eten,cadeautjes,mooie kleding en al dan niet gezellig samenzijn zijn voor mij een anti-kerstgebeuren, dat de oorspronkelijke betekenis van Kerstmis lijkt onder te sneeuwen.
Het stuk christelijke opvoeding ervaar ik  als waardevol. Deze dagen heb ik niet meer het gevoel als in mijn kindertijd. Maar regelmatig zing ik kerstliedjes onder het koken of de afwas.
Voor mij heeft Kerst te maken met licht. Niet alleen het licht, dat in de natuur terug komt. Maar het licht in elk mens. Fietsend door het donkere dorp met de vele lichtjes van de kerstboom en in sommige tuinen, denk ik aan de kern van ieder mens. Die is licht, of het nu beseft en gezien wordt of niet. Dat is voor mij Kerstmis

foute kersttrui

Regelmatig zag ik het begrip "foute kersttrui" langskomen. Dan merk ik, dat ik oud ben. Ik snapte niet,wat men bedoelde. Voor mij is een dikke trui fout, als je je oma bezoekt in haar 24 gr warme kamertje. Maar verder draagt ieder toch, wat prettig zit. Maar kennelijk beoordelen mensen een kledingstuk als "fout". En trekken anderen zich daar iets van aan
Dus googelde ik op dat begrip. Nu begrijp ik ,wat er mee bedoeld wordt. Inderdaad naar mijn mening is zo'n trui ook fout. Niet vanwege het model of de figuren. Maar door het gegeven, dat er zomaar een trui gekocht wordt, om twee dagen(misschien vaker) te dragen. Verspillen we al niet te veel grondstoffen met zijn allen?
Ik hoop,dat die truien nog vele kerstdagen aangetrokken worden. Maar ik vrees, dat er volgend jaar weer een andere hype is.

foto van internet

feestdagen

Buiten tingelt het in de regenpijp. Binnen is het warm en gezellig. Gisteren begonnen voor ons al de feestdagen. We vieren midwinter met iets lekkers. Mijn man kijkt er al naar uit, dat straks de dagen weer langer worden.
Kerst en jaarwisseling houden we simpel en rustig. Een vriendin, die al jaren kwam lunchen met kerst, ligt in het ziekenhuis. Familie woont voor ons op telefoon-afstand. Misschien nog even naar een vriend in het verpleegtehuis.
Maar straks ga ik me eerst in de koopdrukte wagen ,om nog wat laatste boodschappen te halen. Gelukkig komt de bulk met de internet-boer mee.
Ik wens iedereen goede kerstdagen op eigen wijze.

beslissing

Al tijden dachten we over meer zonnepanelen. Ik maak vaker gebruik van de oven en slowcooker. Als de temperatuur onder de 5 gr, zakte boven op de slaapkamer deed ik een paar uurtjes in de avond de gevelkachel aan. Maar het bedienen van dat knopje gaat steeds moeilijker met mijn handen. Dus op de slaapkamer elektrische bijverwarming zou een zegen zijn. Nu betaal ik een kleine 300 kwh bij.
Zo zat gisteren de zonnepanelen-man aan tafel en namen we alle opties door. Met als beslissing dat we nu 7 panelen krijgen met een parallel  schakeling. Zodat de schaduw van de schoorsteen niet stoort.
Ik ben er blij mee. Ongestoord oven gebruik. Geen pijnlijke vingers van knopjes. En minder gasgebruik. Want dat wordt steeds duurder.
Helaas worden de panelen pas in maart geplaatst. Maar dan komt het zon-seizoen er aan.