spreeuw

Gisteren hoorde ik vreemde geluiden in de zitkamer. "Oh nee,een vogel"dacht ik. Ja hoor, er fladderde heel zenuwachtig een spreeuw door de kamer. Ging af en toe op een gordijnroe of boekenplank zitten. Zo hoog mogelijk,zoekend naar de vrije lucht...... Een enkele keer gebeurt zoiets met een kleine vogel. Ze wurmen zich onder de schoorsteenhoed door de schoorsteen in. Op zoek naar een nestelplek.Gelukkig stond de kachel op waakvlam. Via een luchtopening komt de vogel de kamer in. Maar zo'n beestje helemaal in paniek is moeilijk te vangen.....Uiteindelijk zat hij in een kast,veilig in een hoekje geklemd tussen de cd's. Ik had de buitendeur al open gezet. Een theedoek over de vogel,hand om het lijfje en het trillende diertje kon naar buiten.Hij had zo'n haast om weg te vliegen,dat er staartveren achterbleven. Ik hoop,dat hij het redt met minder roer. En ik kon flotsen ruimen

piepjes

Wat zijn er toch veel geluidjes in huis. Zelfs de laptop suist. Het tikken van de klok klinkt rustgevend.. Maar het "zuchten"van de koelkast is soms verwarrend. Af en toe toe wipt de deksel van de slowcooker.Dan soms een koor van electronische piepjes. Mijn tablet heeft drie verschillende signalen. Dus weet ik,wat er zo dringend is. De telefoon van mijn man heeft ook drie rinkels. De laptop laat horen,als er mail binnenkomt.En natuurlijk het doorgaande geluid,als er gebeld wordt.Laatst was een vriendin,die veel geappt wordt hier. Ook de huishoudelijke hulp kwam net binnen. Het werd een samenzang van ieders communicatiemiddelen..... Wat was het vroeger simpel. Eén telefoon,het suizen van de kachel en het tikken van de klok. Soms een trilling van de koelkast. Ik ben blij,dat ik tussendoor ook de vogels nog kan horen. Want die geluiden zijn veel mooier. Alleen maar luisteren en niets dringends om te beantwoorden.

bezoek.

Gisteren kwamen mijn nichtjes met mannen.Het was gezellig hen weer te zien.Jammer toch,dat alle familie op minstens 2 uur rijden ver woont. Dan ga je niet even een kopje thee drinken. Nu logeerden ze in Veere voor een lang weekend.Het was langdurig bijpraten. Want vroeger fungeerde mijn zus als familie-tamtam en wist ik van alles van haar dochters.Eén van de mannen was flink verkouden. Wij hadden allebei zoiets van "goed ventileren,zodat er weinig virus rondzweeft hier". Die meiden zijn van kinds af aan gek op mijn boterkoek. Die had ik van te voren al gemaakt en ingevroren. Zoiets gaat helemaal op.Tegen lunchtijd moest ik even bijtanken op de bank. De vijfde bezoeker vond dat wel aardig om bij te kruipen.Even hond-knuffelen Dit voorjaar komt het jongste stel hierheen op hun motoren. Dus tot zo lang af en toe whatsapp contact.

opluchting

Gisteren had ik een catheterisatie. Om niet weer door nerveusiteit een torenhoge bloeddruk te hebben,had ik de raad van een kennis opgevolgd. Net als bij de hond met oudjaar al dagen van te voren een "spiegel"van Bach-rescue opbouwen. Het heeft geholpen. Bloeddruk normaal. En later kalmte. Het lukte namelijk niet om in de ene arm een slagader te pakken te krijgen.Hij glipte weg. Ik sloot me af voor alle gesprekken en richtte me op mijn ademhaling. Ze mochten gewoon wroeten in de pols.De andere pols lukte later wel. Maar het belangrijkste kwam na afloop. Alle kransslagaderen zijn schoon. Nu verder zoeken naar een oorzaak van vermoeidheid en ademtekort bij inspanning. Voorlopig kan ik zelf supergezond eten.

ouderwets.

Deze week kreeg ik een appje,dat mijn vriendin uit Paramaribo weer thuis was na haar operatie en revalidatie van de gebroken heup.Ze hield veel mensen op de hoogte via een "vervolgverhaal'. Vrijwel dagelijkse stukjes over vorderingen,gevoelens en observaties van de andere mensen/personeel.Leuk om te lezen. Ze kan goed schrijven.Met mij had nog een ander gezegd,om van die verhalen een artikel voor een tijdschrift te maken...... Maar vanmiddag was het weer gewoon telefoneren. Toch heel anders dan whatsapp-contact. Zoveel direkter.Dan merk ik,dat we elkaar al bijna 60 jaar kennen.Behalve allerlei andere onderwerpen kwam ook uitgebreid de wederzijdse gezondheid ter sprake. Echt "bejaarden-praat".Ik kan van haar leren om gemakkelijker het leven te accepteren,zoals het loopt. Het was ouderwets gezellig

een boost

Gisteren kwam I.de tuinhulp.Zij heeft,net als ik een lange nasleep van de griep. Iets meer energie,maar behoorlijk benauwd nog.Ze had een plan gemaakt om haar immuunsysteem een boost te geven. Internet afgespeurd en allerlei kruiden en supplementen gekocht. Zo lief,ze kwam me ook iets geven. Veel van haar "boosters"staan hier al in de kast. Spirulina en siberische ginseng b.v. Maar kelp en gerstengraspoeder had ik niet. Wel eens over gedacht...... Ook in de vensterbank staan wel bij mij,maar nog niet bij haar bakjes met vitamientjes. Ik kweek al jaren lang microgroenten.We wisselden soorten uit,alleen radijskers moet ik nog kopen.Dus maak ik straks een gifgroen sapje. Nu maar hopen,dat die extra duwtjes nu echt de verdere genezing bewerkstelligen. Bij ons allebei.

een bloemetje

Vrijdagmiddag ging de bel.Er stond een bezorger met een prachtige bos bloemen voor de deur. Die is beslist op het verkeerde adres,was mijn gedachte. Maar nee,het was een attentie voor mij. Van de twee dochters van mijn zus.Een opstekertje voor het gezondheids-gezeur.Echt meiden van hun moeder. Mijn zus zou zoiets ook gedaan kunnen hebben.... In het klein doe ik het ook. Een kaartje in de bus bij iemand in de buurt,die ziek is of problemen heeft. Straks even eentje brengen bij iemand,die viel op haar neus en naar de SEH moest.Gelukkig zag ik haar net thuis komen.Zo heeft sociale controle in een buurt ook zijn goede kanten. Dat je met elkaar meeleeft......Whatsapp vervult die functie ten opzichte van mensen ver weg. Ik had bijna dagelijks contact met mijn vriendin in een zorghotel in Paramaribo. Zij mag morgen naar huis en kan zich aardig redden met haar gebroken en genezende heup.Dat worden vanaf volgend weekend waarschijnlijk weer gratis telefoongesprekjes. Want praten via whatsapp hapert nog wel eens.