wachten

Het is wachten op de ijsheiligen. Daarna kunnen de tomatenplanten in de grond. Tot die tijd staan ze in een potje overdag buiten en 's avonds in de schuur.Ik zet de schuurdeur open,om het "verhuizen"in de avond niet te vergeten. Gelukkig heb ik niet gewacht met plantjes kopen. Er waren verschillende mensen met plannen om tomaten-en paprikaplanten te kopen dit jaar. Vanwege de prijsverhoging in de winkel.Toen ik twee weken geleden naar de kweker ging,was die kooplust goed te merken. De cherrytomaten waren al uitverkocht. Er stonden nog een paar mini-pruimpjes. Ook nam ik trostomaten mee. Ik hoop weer een goede oogst te krijgen. Er gaat niets boven een rucolasalade uit eigen tuin met een paar tomaatjes.

ufo's

Op netflix vond ik een boeiende serie over ufo's."top secret ufo projects: declassified".Over zeker 70 jaar ufo-meldingen en alle moeite die regeringen doen om dat in de doofpot te stoppen. Sommige verhalen kende ik al,maar er waren nu meer beelden vrijgegeven.Men denkt,dat langzaam de mensheid wordt rijp gemaakt om van alles over die ufo-meldingen en ontmoetingen met aliens te weten te komen. Ik hoop dan wel,dat die buitenaardsen als vreedzaam worden afgeschilderd.Want als ze ons hadden willen vernietigen,was dat al veel eerder gebeurd. Het tegendeel lijkt het geval te zijn. Juist bij silo's met kernkoppen worden ufo's gezien. Alsof de domme mensheid wordt tegengehouden die te gebruiken......Bij het Roswell-incident zegt men dode en nog één levende buitenaardsen te hebben gevonden.Er zijn foto's van.Als ik dan een plaatje van zo'n ET zie,lijkt hij/zij me zo eenzaam. Neergestort op een vreemde planeet en de rest van de crew dood. Ik hoop,dat als er openheid van zaken gegeven wordt,dat op een verstandige manier gebeurt. Want indirect geven regeringen wel toe,dat ze hun onderdanen heel veel jaar behoorlijk belazerd hebben.

drijfnat

Mijn man heeft een garagebox. met asbest op het dak. De jongere naastgelegen eigenaars besloten het asbest van hun dak te halen en de garages op te hogen. Mijn man doet mee,maar dan niet meer zelf het dak op.De mannen uit de straat en een dakdekker werken aan het hele rijtje garages. Helaas er is nu vertraging in de werkzaamheden en een communicatie probleem.De mannen wijzen naar elkaar. Met als gevolg alle garagesdaken zijn klaar op die ene van ons na....... Toen ging het eergisteren langdurig hard regenen. Het water van de garages met al een nieuw dak liep via het plastic afdekje bij ons naar binnen.Het oude vloerkleed sopte.Gereedschap aan de wand was nat geworden. Een oude tafel,bedoeld om schappen van te maken, begon te bladderen. Alsof de zondvloed begon. Dan is het moeilijk te accepteren,dat de klus niet meer zelf gedaan kan worden. En je afhankelijk bent van anderen,die door hun werkwijze nu een natte troep maken.Helaas soms is oud zijn diep ademhalen en laten gebeuren,wat gebeurt.

pikdonker

Gisteren keken we van zaklampen en radio's de batterijen na. Helaas bij ééntje lekte het al.Nu het zomer wordt,gebruik ik ze minder. Er borrelde een herinnering op.Ik was een jaar of twaalf. Mijn zusje en ik hadden slaapkamers naast elkaar . Ik schrok wakker van gehuil en een angstig "Iza kom,ik ben blind".Wat bleek,er was geen elektriciteit. Ook buiten niet.Het was werkelijk pikdonker. Ik schuifelde naar mijn zusje,om haar gerust te stellen.Om vervolgens op de tast te wenteltrap af te gaan naar de slaapkamer van mijn ouders. Door die draaing wist ik op een moment niet meer,waar ik was. Dat was doodeng en desorienterend.Toen riep ik "Pap kom eens met een zaklamp".Dat gebeurde. Mijn vader zorgde voor een kaars op het halletje Mijn zus en ik hielden de slaapkamerdeur open. Zo konden we met een gerust hart verder slapen. De andere ochtend was de storing verholpen.

maaimannetje

Door de vele regen was de tuin zompig geworden. Het gras begon te groeien,maar maaien durfde ik nog niet.Afgelopen zaterdag zou het maaimannetje komen. Helaas ik moest hem afbellen,het regende. We spraken af,dat hij zou bellen,als hij deze week kon. Daar ging de bel gisteren na het avondeten. Of het goed was,dat hij nu kwam maaien. Het gras was gelukkig kurkdroog.Afgelopen zomer nam hij steeds eigen machine en gereedschap mee. Maar hij kreeg zijn maaimachine niet aan de praat na de winterstop. "Neem die van ons maar,hoewel die erg simpel is"zei ik. Dat lukte. Er waren nog een paar probleempjes.Ik merkte,dat het een handig ventje is..... Hij had weer verhalen over zijn duiven. En het nieuwe duivenhok,dat hij gebouwd had met zijn vader. Daarvan moest nog een flink bedrag worden terugbetaald. Ik ga een kijken,of ik meer klusjes heb voor hem. Een kleine bijdrage aan het nieuwe hok.

angst

Begin 2020 was er ineens een nieuw luchtwegvirus. Mensen werden ziek,sommigen stierven helaas. Elke avond bracht het journaal een staatje met besmettigen en ziekenhuisopnames. Nooit een getal van genezen mensen. Ook de regerings-RIVM-en OMT-babbels waren vaak angst-aanwakkerend. Ik ken mensen,die geen tv meer keken. Zelf was ik een groot deel van mijn angst kwijtgeraakt door het aerosolenverhaal van Maurice de Hond.Mensen konden op bezoek komen,ik ventileerde goed en zette een luchtreiniger aan. Boodschappen deed ik in de vroege ochtend,als de lucht in de super nog fris was...... Nadat de corona-angst geluwd was,kwam het klimaat en de oorlog in Oekraïne. Het einde van de wereld en het kostte de burger veel geld ,om dat te voorkomen. Ik sprak iemand,die echt bang was,dat Rusland een bom op de Schelde zou gooien.......Naast een kort journaaltje ging ik steeds meer alternatieve media kijken. Om breed geinformeerd te worden. Maar ook daar waren angstaanjagende interviews. Ik sliep slecht na het aanhoren van een econoom,die het instorten van het geldstelsel en daarmee de totale economie verwacht. De verhalen over agenda 2030 zijn ook niet gerustellend. De macht die de WHO naar zich toe trekt is gewoon eng. Ook deze nieuwsbronnen ga ik wat minder bekijken. Het is het ene griezelverhaal verwisselen voor het andere. Dan kijk ik liever naar mijn bloeiende perenboom en luister naar de merel. En probeer in eigen omgeving goed te leven.......Hoewel,mijn nieuwsgierigheid blijft. Ik kon het niet laten en kocht het boekje "de stikstoffuik". De andere kant van het voor mij niet goed voelende regeringsstandpunt.

"ik jou ook hoor!"

Dit weekend reden we naar "de overkant". Om het nieuwe huis van de oude buren te bekijken. De buurvrouw hadden we nog regelmatig gesproken,als ze in het huis hiernaast kwam. Maar de honden had ik zeker 3 mnd niet gezien. Wat een ontmoeting. Kermen,tegen ons opspringen en geaaid willen worden. Maar ja het stel is jaren "hond aan huis" geweest door de opening in de heg.Ik zie nog het koppie van de oudste voor het raam Zo van "komt Merle spelen? ".Mijn man zat op een bepaald moment met aan elke kant een hond en met elke hand aaien.Na een uurtje kwam nog dat kleine Spaanse schlemieltje zacht kermend tegen me aanstaan . Ik aaide het lieve koppie en zei zachtjes: "Jij hebt mij gemist,maar ik jou ook hoor".