schrijvers lezen

Soms kom ik via een blog,tijdschrift of gewoon in de bieb een boek tegen van een schrijver,die ik niet eerder las. Het kan zo boeiend zijn, dat ik meteen op ga zoeken,welke boeken ,die schrijver nog meer geschreven heeft. En dan lees ik  een heel stel boeken van hem/haar achter elkaar.

Dat had ik een paar weken geleden met vader en dochter Terlouw. Ik wist,dat ze samen detectives schreven,maar had nooit een boek van hen geleend. Op een tafel in de bieb stond een boek van die twee. Het was een aangenaam spannend boek. Niet van dat overdreven helden-gedoe. Dus heb ik alle delen gereserveerd en ben daar nu regelmatig in verdiept.

Heerlijk in het zonnetje in de tuin,de laatste weken. En vanaf vandaag wat meer binnen bij de kachel op waakvlam. Want een klein beetje warmte om het vocht te verdrijven is nu nodig

namen

Er was een klein probleempje. We zeiden bijna tegelijk "Joost zal het weten". Om vervolgens melig verder te gaan "Moeten we Joost maar eens vragen". Ineens vroeg ik me af,waar die uitdrukking vandaan komt. En of er een oorspronkelijke Joost geweest is,die veel wist.
Toen kwamen er meer namen met daaraan gekoppelde eigenschappen naar boven.
Iemand is een Jan Doedel of Jan met de korte achternaam. Wat eigentijdser is er Jan modaal.
Wil je niet beduveld worden ,dan ben je gekkie Henkie of gekke Gerrit niet.
Een heel net iemand is een Pietje precies
Wat Abraham met mosterd heeft,weet ik niet.
Vrouwen namen komen minder voor. Hooguit bij een man,die van wijntje en Trijntje houdt.
Ongetwijfeld zijn er meer van zulke uitdrukkingen. Ze zullen door jongeren niet veel meer gebruikt worden en langzaam uit de taal verdwijnen.

Dit was mijn vader. Zijn naam was Piet en hij was inderdaad precies.

balen

Omdat Merle als pup wagenziek was,hebben we nooit de gewoonte ontwikkeld, met haar naar het strand te gaan. Er waren in de buurt twee wandelroutes,waar ze gewoon los kon lopen en naar hartelust kon snuffelen en spelen.Ook later,toen ze niet meer spuugde, pakten we niet meer de auto.
Het stuk dijk langs het kanaal is ideaal.Mooie natuur,water om af te koelen en op een doodenkel konijn na geen gevaar .Bovendien zijn er regelmatig andere honden om te spelen.

Helaas daar komt een mountainbikepad. Dat betekent in weekenden en op mooie avonden meer oppassen en de hond bij je houden. En hopelijk geen  aanlijngebod . Daar baalde ik al van.
Mijn man fietst vrijwel dagelijks naar het stuk oude aanvoerweg van het vroegere veer van Vlissingen. Dat is afgesloten voor alle verkeer. met de fiets kun je net langs de hekken.Merle loopt los,zit achter fazanten aan en sloot vriendschap met de schapen.Ik wist,dat daar een keer een bestemming voor zou komen.
Inderdaad die weg wordt weer in gebruik genomen als aanvoerweg naar de nieuw te bouwen marinierskazerne. Zo verdwijnt er weer een stuk,  waar meer mensen hun hond los kunnen laten lopen

Regelmatig fietsen we met de hond naar een kringloopwinkel. Het fietspad daar is nu afgesloten en fietsers moeten over de rijweg.Ook dat wordt een weg naar de nieuwe kazerne. Met steeds meer bouwverkeer. Niet leuk en echt veilig fietsen meer. We moeten maar een andere route en kringloopwinkel zoeken.
Ik hoop,dat al die veranderingen nog even op zich laten wachten. Misschien is Merle dan zo oud,dat een rondje door het dorp genoeg voor haar is.
Maar ik baal er wel van.

koud

Vannacht werd ik wakker en had het koud. Ik trok een dik shirt over mijn nachthemd en legde een deken op bed. Straks zal ik het donzen winterdekbed te voorschijn halen. De zomerversie blijft nog even in de buurt. Komt er een warme nacht,dan wissel ik ze snel.
Ook op de fiets was de koude nacht voelbaar. Ik had al een dikkere jas aan. En bedacht,dat bij een nog lagere temperstuur de wollen muts op gaat.
De temperaturen,die naar herfst en winter wijzen, zijn in tegenspraak met het zonnetje overdag. De laatste dagen zat ik regelmatig in de zon te lezen. En ben zelfs nog iets gebruind. Echt zo'n tijd om laagjes-kleding te dragen.
Ik verheug me op de herfst.De kleuren en geuren. De groenten,die bij dit seizoen horen. De soepen en stoofpotten. De nieuwe oogst appels en peren. Maar ook de herfststorm en regen. Het knus thuis zijn.
En misschien aan het eind van het jaar nog een keertje in de sneeuw lopen.

bommen

Begon andere jaren na de herfstvakantie regelmatig het afsteken van vuurwerk, helaas begint het dit jaar nu al. Zo af en toe horen we hier strijkers en van die ratels.
Maar gisteren klonk de klap van een bom. Ik dacht echt,dat er een explosie in de buurt was. Het geluid had ook een nagalm.  Toen er geen brandweersirene klonk, maar er een tweede knal en later nog meer volgden, wist ik dat het vuurwerk was. Diverse honden in de buurt begonnen te blaffen.
De eerste twee dreunen verdroeg Merle gelaten. Maar naarna werd ze zenuwachtig. Kroop achter de stoel, ging toch weer door de keuken drentelen . Ze wilde zelfs naar buiten, maar dan moest ik mee.
Ik zocht het flesje Bach-rescue op. Toen het stil bleef , ging ze gelukkig rustig in haar mand liggen.
Dat kan nog wat beloven voor de komende drie maanden. Andere jaren was de politie aktief op zoek naar vroege vuurwerk-gooiers. Misschien de volgende keer maar eens bellen. Wie weet komt een politieauto dat groepje bij toeval tegen.
De Bach-druppels blijven in de keukenkast staan. Ik hoop,dat het bij af en toe knallen blijft de komende maand. Half november wordt het een dagelijks geluid.

afval

Aan de dijk liep een jonge vrouw met haar hondje. Ze had werkhandschoenen aan een een bijna volle vuilniszak bij zich. Ik zag haar bukken, om een stuk plastic op te rapen. We raakten aan de praat. Regelmatig maakte ze een stuk van de uitlaatroute schoon. "Ik ergerde me aan al dat vuil en dan kun je er beter iets aan doen"zei ze.
Dan ben ik met  zo ongeveer één stuk vuil per dag opruimen maar een kleintje. Bovendien pakt Merle plastic flesjes in de bek,die helpt me. De mevrouw had een beagle en dat ras is niet af te richten op vuil rapen.
Wat ik altijd wel opruim, zijn gevaarlijke stukken plastic voor honden. Als ze zoiets binnenkrijgen, kan dat goed mis gaan. Laatst had een andere hond een zachte bal gevonden en kapot gebeten. De plukken synthetische watten lagen in het gras. Een speelmaatje van Merle wilde er al van gaan eten. Gelukkig had ik het zakje,waar ik altijd de natte bal in bewaar.
Zo'n ontmoeting met een bevlogen mens maakt, dat ik vertrouwen heb ik de toekomst. Dat er voldoende jonge mensen zijn met oog  en daden voor het welzijn van de aarde. Ze stimuleerde me, om meer op te ruimen.
Dat kon ik tegen de schemer al in de praktijk brengen. Ik liep maar een klein eindje met de hond. In die 9 uur tussen het opruimen van die mevrouw en mijn wandeling vond ik al weer een chipszak en twee flesjes. Ik ga zo veel mogelijk een plastic zakje meenemen.

rommelroute

In de straat is men bezig met de voorbereidingen voor de fiets-rommelroute. Wat maakt dat ineens een levendiger straatje,als er koopwaar staat. Ik heb de plattegrond gedownload en ga straks op pad.

 Vrienden verkopen kleding voor hun dochter. Wie weet vind ik daar nog iets.
Ook heel leuk is, dat men op diverse punten eten en drinken verkoopt. Ik zag al in de tuin van buren een klein terrasje. Misschien ga ik ergens wat drinken met de hond, op de terugweg van het kanaal. Mijn man is niet thuis,dus ik hoop dat Merle stil blijft. Ze zal wel constant door het raam naar buiten kijken met al die mensen,die daar bezig zijn.
Het is schitterend weer voor een fietstochtje door alle kleine straatjes in het dorp.