In de eerste klas HBS hadden we Engels van een vreselijke vrouw. Ze kon te keer gaan,zeker als je een onvoldoende haalde.Dat gebeurde wel eens. Ik was echt bang voor haar en vertelde het mijn vader.Zijn reactie zal ik nooit vergeten. "Ze is ook maar eens mens. Moet ook naar de wc. Stel je haar voor met de onderbroek op de enkels. En je bent niet meer bang".Dat deed ik bij de volgende scheldparij en het hielp steeds beter......Maar met de talen is het nooit iets geworden.De schrijffouten telden mee. Ik kon leren,zo hard als ik wilde,maar meer dan een zesje werd het niet. Jaren later leerde ik tijdens mijn opleiding over dyslexie. Ineens snapte ik het.Dat had ik in lichte mate. Wat een opluchting.Ik was dus niet dom. Toch heeft het nog een tijd geduurd,voor ik op vakantie onbekommerd Engels of Frans durfde te spreken en het niet erg vond,als ik een foutje maakte.
Wij hadden een leraar Duits, die een bullebak was. En Frans is bij mij ook nooit iets geworden. Maar met Engels kan ik goed uit de voeten, gelukkig. Verschrikkelijk hoe een leerkracht je 'dom' kan laten voelen.
BeantwoordenVerwijderenBoze leraren herinner ik me niet. Wel ongeduldige. Dat wiskunde bij mij niet lukte... tuurlijk deels omdat ik geen aanleg had, maar ook omdat het niet herhaald werd uitgelegd
BeantwoordenVerwijderenGelukkig heb ik nooit boze docenten meegemaakt. De een lag me wel meer dan de ander, maar over het algemeen kon ik altijd wel met iedereen opschieten.
BeantwoordenVerwijderenIn Engels was ik ook totaal niet goed en nog altijd niet. Als iemand een stukje in het Engels schrijft, sla ik dat het liefst over. Gelukkig kun je stukken tekst nu wel makkelijk vertalen, dat scheelt een stuk.
En je vader had helemaal gelijk! Fijn dat zijn reactie jou geholpen heeft.
In de brugklas hadden we een oudere dame voor Engels, ze was Engelse en volgens ons al ver in de tachtig, maar waarschijnlijk was ze achterin de vijftig. Ze was 'a real lady' en ik vond het fantastisch, ze praatte zo mooi. Mede door haar ben ik Engels een leuk vak gaan vinden... .and the rest is history.
BeantwoordenVerwijderenIs echt beroerd, gelukkig heeft en vader goed advies gegeven. In die tijd was dyslexie nog niet echt bekend.
BeantwoordenVerwijderenWat een mooi advies van je vader! Maar wat een slechte leerkracht zeg...
BeantwoordenVerwijderenGoed advies van je vader. Ik had een leraar Duits die zaken gewoon niet kon overbrengen en dan ging klapperen met zijn kunstgebit en de leerlingen besproeide daardoor (in onze beleving) met spuug. "Wat snap je dan niet, het is toch zo eenvoudig?" Die leraar Duits van Simplistisch Verbond hebben ze vast naar zijn voorbeeld gemodelleerd.
BeantwoordenVerwijderen