ochtendstilte

Het was nog vroeg,toen ik ging fietsen. Windstil en net boven nul. IJs op de auto's   Het lijkt wel,alsof de kou  hoorbaar is. Alles nog stiller maakt. In de verte klonk de sirene van een ambulance. Daar is aktiviteit.
Een buurvrouw,ook zo'n vroege vogel,bracht in haar duster een ander de krant. Merle ging haar blij begroeten. Het leuke in een dorp is,dat mensen zo vroeg elkaar groeten. Zeker,als je de enigen bent in de straat. Ik kom vaak een krantenbezorgster tegen. En een man,die snel loopt om de trein te halen. Het is een opgewekt wederzijds "goedmorgen".
Als ik thuiskom,is de kachel al wat opgewarmd. De hond krijgt eten. Zelf maak ik ontbijt. Deze ochtend zat mijn man al in zijn "rookhol". Ik hoor de geluiden van de buurt,die wakker wordt. Het starten van de motor van de overbuurman. De snelle voetstappen van de buurjongen in het gangetje tussen onze huizen.
Al die mensen zijn op pad om de economie draaiende te houden. En ik verkeer in de plezierige omstandigheid om nog even terug te kunnen gaan naar bed.

vormingsklas

Een blog,waarin het trammetje van Oostvoorne naar Rotterdam genoemd werd,deed me teruggaan in de tijd. Toen ik zestien jaar was ging ik naar de vormingsklas in Rotterdam. Een jaar waarin allerlei huishoudelijke aktiviteiten geleerd werden. En dat  nodig was om een lerarenopleiding voor de "huishoudschool"te kunnen volgen.

Het was een leuk,maar zwaar jaar. Twee maal anderhalf uur reizen. Lange schooldagen en huiswerk maken.
De vakken waren nieuw. Soms leuk,maar ook wel eens belachelijk. Zo ook de witte schorten,die we moesten dragen.Ik herinner me nog de les "wassen en strijken". We deden er een uur over om zes zakdoeken piekfijn te strijken. Ik streek al vanaf mijn twaalfde de platte spullen. Glad en snel was het belangrijkste thuis.
Zo ook het vak "huishoudelijk werk". Koper meenemen van thuis en poetsen met een mengsel van krijt en spiritus. Ik deed dat al jaren lang voor mijn oma,maar dan met spul uit een blikje.
Het leukste vak vond ik koken. Mijn moeder hield daar niet van. Dus mocht ik niet helpen en zelf proberen. In dat jaar leerde ik de beginselen van koken en vooral bakken. Toen mocht ik af en toe een boterkoek of cake bakken.
Nog heb ik het kookboek,aangeschaft in dat schooljaar. Een enkele keer kijk ik er wel eens in. En de ouderwetse appeltaart en boterkoek,ooit in de vormingsklas geleerd,is nog favoriet bij ons en de visite.

medicijn

Na het lezen van het boek over een comapatient van de duitse schrijfster Nina George,zocht ik naar haar andere boeken. Helaas er zijn er maar drie in het nederlands. Voor mij schrijft ze zo pakkend. Bovendien zijn haar hoofdpersonen wat oudere mensen.
De laatste dagen was ik weg uit de keuken  en in Frankrijk met de hoofdpersonen van "de boekenapotheek aan de Seine."Een mooi verhaal over liefde ,rouw en angst. Bovendien maakte het boekenschip een reis door stukken Frankrijk,die ik ken van vakantie.
De hoofdpersoon  verkoopt op zijn boekenboot boeken als "medicijn voor de ziel". Hij weet,welke titel mensen nodig hebben in die periode in hun leven. Er wordt zo vol liefde geschreven over boeken en wat het kan doen met mensen. Ik herkende er veel in.
Voor mij zijn sommige boeken ook als vrienden,die ik door herlezen regelmatig ontmoet. Andere boeken kom ik "toevallig"tegen en bevatten dan net dat stukje wijsheid,waar ik iets mee kan. Terwijl een spannende detective even heel iets anders beleven betekent.
In de gedachtengang van de hoofdpersoon is het boek juist voor me op dit moment. Ik weet wel,dat ik een vredig gevoel kreeg tijdens het lezen.

misleiding

In de landwinkel zocht ik naar een klein verjaardagscadeautje voor mijn man. Er worden daar veel streekprodukten  verkocht. Bij het zien van een flesje "grootmoeders advocaat" was mijn keuze gemaakt. Ik was goedgelovig en ging er van uit, dat "grootmoeder"haar advocaat van brandewijn eieren en suiker maakt. En keek niet naar de ingredientenlijst.
Toen mijn man zijn flesje kreeg,proefden we even. Heerlijke advocaat. Maar ooit kocht ik op een rommelmarkt zelfgemaakt spul. Dat smaakte toch anders. Dus keek ik naar de ingredienten. De toegevoegde E-nummers bestonden echt niet in de tijd van mijn oma. Ik was er gewoon ingestonken.
En dat terwijl ik een paar keer een programma zag over veel belovende woorden,die op etiketten gebruikt worden. Inderdaad de suggestie van ouderwetse gezondheid bij het woord "grootmoeder" Of de term "natuurlijk",die niets betekent. Het plaatje met koeien in de wei doet het ook altijd goed.
De advocaat wordt opgelepeld. Maar ik ben er weer eens aan herinnerd,om bij iets nieuws toch even het etiket goed te lezen.

bejaarde bitch

Merle is een schat van een hond. Maar wel een halve griffon. En die staan bekend als sterke eigenzinnige karakters. Daarom ben ik vanaf het begin behalve vriendelijk en zorgzaam ook streng en consequent geweest.
Als jachthond kan ze gefixeerd zijn op haar bezigheden. En daar moet ik haar soms met een tik of het "Cesar Milan-voetje" uithalen. Dan is ze weer bij de les en luistert.

Zo ook gisterenmiddag aan de dijk. We kwamen een groep bekende honden tegen Kleiner en jonger dan Merle. Dat maakt haar automatisch tot "de baas" met spelen. Maar er was ook een grote jonge hulphond,een reutje. Die mogen volgens hun training niet vechten.
Ik zag aan Merle's houding,dat ze haar dominantie wilde tonen. En ja hoor,na een paar minuten was het een grauwende kluwen. Ik had de ballenwerper in de hand. Kon een stevige tik op de kont geven naast een flinke brul. Meteen liet  ze los en liep schuldig door.
Aan het eind van de gezamelijke wandeling kregen andere baasjes problemen. De honden luisterden niet. Eén werd er zelfs omver getrokken door haar labardors en lag languit in de blubber.. Ze zijn zo lief voor hun honden. Dan voel ik me een bejaarde bitch. Maar daardoor met een hond,die vrijwel altijd luistert.

instanties

Na het bericht,dat mijn geliefde stuk dijk een mountainbikepad wordt,wilde ik de juridische positie van een hondeneigenaar weten. Aanlijnen of niet? Via een mail naar de politie werd ik doorgestuurd naar de gemeente. Na 6 mnd kwam er antwoord op mijn vraag.
Het stuk dijk is eigendom van de provincie. De gemeente weet niets over een mountainbikepad. Maar omdat het stuk dijk binnen de gemeentegrenzen ligt,geldt de APV "honden aangelijnd behalve op officiele renveldjes. ".
Jammer dat er weer een stuk "dogpark"drukker wordt en de hondeneigenaren moeten opletten.

Vanwege de dagelijkse knallen aan het begin van de avond,wilde ik contact opnemen het het buurtpreventieteam. Met de hoop,dat zij het groepje gooiers tegen zouden komen.Maar google leverde geen site of telefoonnummer. De gemeente boodt goede hulp. Ik kreeg het nummer van de coordinator van die teams. Op het moment,dat ik belde ,was er ook een jongerenwerker aanwezig. Die heren beloofden het team in te schakelen,maar ook op andere manieren de groep vuurwerk-gooiers te traceren.
Er zou een vuurwerk-project komen. Maar net als de site "meld vuurwerk nu"start dat pas half december. Dan hebben in deze buurt de mensen en vooral huisdieren al meer dan twee maanden bijna dagelijks knallen voor hun kiezen. En zijn bange honden goed bang.
Gelukkig regent het ook af en toe in de avond En dan is het rustig

informatie

Met drie vrouwen,net boven de 67 jaar en 3 mnd zaten we gisteren te kletsen in de keuken. Ik dacht aan de verhoogde AOW-leeftijd. Eentje van ons had misschien tot vorig jaar kunnen werken in haar kantoorbaan. Een andere vriendin en ik hadden waarschijnlijk voor die tijd al een miezerige WIA uitkering gehad. Ik ben bang,dat meer mensen op die manier hun AOW leeftijd gaan halen. Want ik ken niet veel mensen,van 65 of iets ouder,die nog moeiteloos 40 uur per week zouden kunnen werken.

Ook andere informatie maakte me treurig. Ik keek de milieu-film "before the flood".Ik zag met afgrijzen  het verpeste landschap door het afgraven van teerzanden. Een horrorfilm. De eindeloze velden ,waar bos is gekapt voor palmolie. Als daar ooit een ongedierte-plaag komt, is alles weg. Het water,land en methaan,dat verbonden is met ons stukje rundvlees.Men staat er te weinig bij stil.
Ik hoop,dat de film mensen de ogen opent. En de groep,die wel hun voetafdruk probeert te verkleinen toe neemt. Zodat er een kantelpunt komt en het honderdste-aap effect gaat optreden.
Mijn motivatie om milieuvriendelijk te leven kreeg wel weer een duwtje in de goede richting