verschil

Wat een verschil in weer. De afgelopen dagen zat ik in een hoekje van de tuin te genieten van het zonnetje. De buren hebben sinds kort een pup. Het beestje sprong voor het eerst door de opening van de heg,om bij ons te kijken. Hij kreeg de kolder van het grasveld. Zelfs Merle rende rondjes met hem. Dat was ook voor mij genieten, zulk puur plezier van die honden.
Nee,dan wordt het morgen anders. Mijn man heeft al de openingen van de kruipruimte afgesloten. Vanmiddag ga ik alles, wat los staat in de tuin in de schuur zetten. Ik heb een dakraam op het zuidwesten wat waarschijnlijk een beetje gaat lekken met zo'n schuine regen. Dweil en emmer zet ik klaar. En nu maar hopen, dat er geen dakpannen afwaaien.

test

Op een blog las ik over zoutgebruik. En een test om dat te meten. Dat soort onderzoekjes, daar houd ik van.
Maar helaas het ging mis. De meeste levensmiddelen, die getoond werden, eet ik niet. En wat ik gebruik, stond niet op de plaatjes. Geen bonen, granen, zeewier, noten, groenten of fruit. Ik kruiste alleen brood en zout toevoegen bij het koken aan.
Dus was de uitslag, dat ik te weinig zout gebruikte. En een bezoek aan een diëtiste zinvol was. Zelf heb ik het idee, dat mijn zoutgebruik in orde is. Schiet ik een keer uit met de zoutpot met koken, dan merk ik het. Meer dorst en soms wat onrustig slapen.
Mijn man gebruikte gigantisch veel zout. Hij strooide al voor het proeven. Zijn bloeddruk is laag en hij was af en toe duizelig bij het gaan liggen. Hij probeerde het omgekeerde advies bij lage bloeddruk en minderde zijn zoutgebruik enorm. Klachten verdwenen. Misschien is ook zout bij elk mens uniek

planteneter

Vanmiddag bracht ik iets naar een vriendin. Haar zoon was net bij haar. "Kom binnen, we zitten net te praten over voeding" kreeg ik te horen. Dat deed ik.
B. kwam al als ventje van 3 jaar bij ons over de vloer. Dat bleef tot de drukte van een leven met baan,vrouw en kind het contact liet verwateren. Maar als we elkaar zagen, was er gespreksstof genoeg.
Er zat een kersverse planteneter in de kamer. Een week geleden gooide hij het roer rigoureus om en is veganist geworden. Leuk om de motivatie te horen. En een herkenning van boeken en films, die wij beiden lazen en zagen.
Het ventje van vroeger, dat al recepten typte op onze typemachine en hielp in de keuken, is een tijd lang kok geweest. Later leraar geworden. De liefde voor gezond en lekker eten hadden we allebei. Ik heb weer heel wat geleerd van hem.

gezonde bejaarde

Vanochtend ging ik naar de dierenarts voor de jaarlijkse gezondheidscontrole en inentingen. Met haar tien jaar is Merle gezond bevonden. De achterhand was iets stijf. En ik kreeg een tip om met keukenpapier dagelijks de tandplak weg te halen. Want ze begon wat te ruiken uit haar bek.
Het enige puntje was Merle's gewicht. Ze was twee kilo afgevallen. Dat zou op haar leeftijd op een iets mindere nierfunctie kunnen wijzen. Het urineonderzoek daarnaar stel ik nog even uit. Kijken wat een beetje meer eten en eens wat extra vlees of een eitje doet. De vorige keer vond ik haar eigenlijk een beetje zwaar.
Met een paspoort vol stempels is ze reisklaar. Om weer in het voorjaar met mijn man mee te gaan.

water

Terwijl ik zit te ontbijten, luister ik naar het geluid van de regen. Water gaat er weer genoeg vallen hier de komende dagen. Ik ben benieuwd, of er deze zomer weer droogte komt.
Over water leerde ik uit het boekje "de mens is geen plaag". Dat het tekort aan drinkwater misschien wel het grootste probleem wordt in deze eeuw, dat wist ik niet. De media brengen voornamelijk berichten over CO2.
Al eerder las ik in "de verborgen impact" over het niet zichtbare deel grondstof,energie en water van allerlei producten, die we gebruiken. En de grote hoeveelheid water, die een kilo vlees of een katoenen shirt kost. Maar soms moet ik iets vaker lezen, voor het helemaal tot me doordringt.
Na het lezen van zulke boeken, vraag ik me af, wat ik kan veranderen in mijn gedrag. Misschien nog minder vlees eten. Kleding koop ik niet veel en vaak tweedehands. Het dagelijks waterverbruik kan ik onder de loep nemen.
Vroeger gebruikten we voor wc en wasmachine putwater. Maar putten en emmers tillen gaat niet meer. Dus op zoek naar andere mogelijkheden.

sfeer

De laatste weken ging ik op bezoek in een buurtzorgpension en verpleeghuis. Wel een verschil in sfeer. In het zorgpension een kleine kamer en alles gericht op een kort verblijf. De meeste mensen gaan daarna naar huis. De onderlinge contacten zijn vluchtig en vooral bedoelt om de dag door te komen.En het vooruitzicht is bijna altijd beter worden.
Het verpleeghuis heeft riante kamers, die zelf ingericht mogen worden. Maar is wel voor de mensen de laatste woonplaats. Meestal bezoek ik mijn vriend tegen koffietijd in de ochtend. Een aantal mensen heeft zich dan in de gang verzameld rondom een grote tafel. Absoluut geen gezellige plek met huiskamersfeer. Hoewel veel mensen daar al een tijd wonen, merk ik weinig van onderling contact. Vaak zitten ze in zichzelf gekeerd aan tafel en is het stil. B praat slecht en kan zijn hoofd niet rechtop houden. Ook hij zwijgt bijna altijd.
Meestal praat ik met B. Ik kom tenslotte voor hem en we hebben nog wel eens lol. Soms wordt het gesprek algemener en doen ook andere mensen mee. Of iemand is zijn rollator kwijt en dan help ik zoeken.Voor mijn gevoel heerst er een sfeer van gelaten acceptatie. Het wordt nooit meer beter voor ieder die daar woont.
Dan stap ik dankbaar op de fiets en ben blij weer thuis te zijn bij man en hond.

spullen

Er wordt weer meer geconsumeerd las ik op een nieuwssite. "En de aarde dan?"is mijn eerste gedachte. Wij hebben altijd eenvoudig geleefd en dan vergeet ik soms andere standpunten.
Zo begint een vriendin vrijwilligerswerk bij een instantie met ook een kringloopwinkel. Omdat hier alles gebruikt en gerepareerd wordt, kan ik haar niet veel meegeven voor dat winkeltje.
Een andere vriendin moest lachen om een foto. Daar stond ik op met een rugzak van zo'n 20 jr oud "Dat oude tasje" Mijn man repareerde de riem en de rugzak gaat elke week mee naar yoga.
Gelukkig komen er steeds meer mensen, die eenvoudig leven. Ik kom ze tegen op internet of lees er over. We zijn niet meer de "vreempies"van vroeger. Zo lees ik nu "leven van de lucht"van Gerhard Horman. Een feest van herkenning, ik zit regelmatig glimlachend te knikken.
Voor mijn gevoel heb ik genoeg. En ik voel me rijk. Materieel gezien en op welzijn gebied. Helaas groeit daar de economie niet van