doorgeven

Al eerder zag ik er eentje liggen op een muurtje. Een beschilderde zwerfsteen. Daar had ik iets over gelezen. Ik heb de vondst gisteren meegenomen. Hij blijft een paar dagen liggen hier en daarna geef ik hem weer door. Misschien in de tuin van een gezin met kleine kinderen.
Een mooi principe, dat weggeven, doorgeven of ruilen. Een dichtbij versie van marktplaats of weggeef facebook-groepen. Hier hangt aan het hek van de kerk een weggeefkastje. Een enkele keer doe ik daar levensmiddelen in. Vorige week nog een pak vijgen en een blik bonen. Die krijg ik zelf niet op tijd opgegeten.
Ook is er een mini-bieb. Daar zal ik wat meer gebruik van maken. Er zijn ook nog de mensen met grote moestuinen. Die leggen dan hun courgettes, tomaten en andere groenten in een doos voor het huis. Soms vraagt men iets te betalen,een ander geeft het gewoon weg. Ik fiets regelmatig langs zulke adresjes.
Helemaal dicht bij huis is het weggeven aan buren. Altijd als iemand overvloed heeft wordt het gedeeld. Er bestaan ook buurt-apps voor weggeven. Daar heb ik bij ons nog niet van gehoord.
Dit soort initiatieven laat een andere kant van de mens zien. Die zou je vergeten bij alle negatieve nieuwsberichten

oude vriendschap

Vijf en veertig jaar geleden kwamen we in een stukje nieuwe straat te wonen in kleine 2 kamerwoningen. Iedereen was daar nieuw, dus de mensen spraken veel met elkaar. B. de vriend uit het verpleegtehuis woonde toen tegenover ons. Een eindje verder waren grote woningen met gezinnen.
Een ventje van ong 3 jaar kwam regelmatig bij mijn man kijken, als die aan de auto of motor bezig was. Hij kreeg een stukje hout en schuurpapier om ook te klussen. Als ik thuis was, kwam hij binnen iets drinken en eten. Nadat we daarvoor toestemming hadden gevraagd aan zijn moeder.
Na twee jaar nam hij zijn zusje mee. Dat werd ook tekenen, spelletjes doen en voorlezen. Zo ontstond een vriendschap, die de jaren doorstond.
Pas later leerde ik de moeder van de kinderen beter kennen en raakten wij ook bevriend.
Straks komt het meisje van toen koffie drinken. In haar puberteit kwam ze regelmatig een week logeren voor haar schoolonderzoeken en repetitieweken. Doordat ik altijd gedisciplineerd aan mijn schoolwerk bezig was, ging zij ook echt studeren.
De ene periode was er meer tijd voor contact dan de andere. Maar we hebben  altijd met elkaar meegeleefd.

aanpassen

Gisteren was er weer een plezierige middag van de vrouwencirkel. Nog steeds in de ruime, goed te ventileren huiskamer. Wat fijn ,om met gelijkgestemde mensen te praten.
Toch merk ik, dat ik voorzichtig ben. We hadden dinsdag voor het eerst en tegelijk voor het laatst voor de zomer een yogales. Gelukkig maar met 8 mensen in een hele grote ruimte. De laatste oefening was met veel "Ohm" zingen. Het voelde niet goed voor me, waarom zingen in een binnenruimte. Het was maar kort, dus mijn gedachte was misschien te voorzichtig. Maar in het nieuwe cursusjaar ga ik het toch aankaarten. Want bij de fietsenrekken kwam ik in gesprek met een andere cursiste, die dezelfde gevoelens had.
Wat ook met aanpassingen gaat, is het bezoeken van de vriend in het verpleegtehuis. Vaste tijden en maar 8 personen op die tijd op de afdeling. Eigenlijk moet je van te voren een bepaalde tijd reserveren. Maar ik weet pas als ik mijn bed uitkom, of ik op de fiets kan stappen.
Dus viste ik achter het net vanochtend. Gewoon blijven proberen om rond negenen te bellen of er om elf uur nog een plekje vrij is voor me. Gelukkig weet B niet,dat ik die plannen had om hem eindelijk weer eens te zien.

ongelukje

Vanochtend fietste mijn man met de hond langs het kanaal. Er hing een doordringende olielucht. Wat bleek,aan de kant lag een lange tamelijk brede sliert olie op het water. Het was zo duidelijk niet in orde, dat Merle geen aanstalten maakte het water in te gaan.
Thuisgekomen zocht ik het telefoonnummer van "milieu-meldingen"op. Mijn man vertelde het verhaal en men zou er werk van maken. Even later werden we teruggebeld. Er was een ongelukje gebeurd in de binnenhaven van Vlissingen vannacht. Men was al bezig met het opruimen van de olie. Maar dat er intussen ook al een gedeelte van de vervuiling 3 km verderop was terechtgekomen was niet bekend.
Even na het telefoontje zette ik de laptop aan. Net was bij omroep Zeeland het bericht van de olielekkage geplaatst. Ik hoop,dat ze de smurrie goed wegkrijgen. De gevolgen voor de waterkwaliteit en alles,wat er in en op het water leeft is groot. Een paling smaakt goed,maar geolied hoeft niet. Ik hoop,dat de aalscholvers een ander plekje vinden.
Voorlopig mag de hond niet zwemmen. Ik moet niet denken aan een stinkend olielaagje op de vacht.

stoel

Mijn man en ik hebben beiden een lijf, waarvoor een goede stoel heel belangrijk is. Een paar centimeter of een ander hoek is het verschil tussen lekker zitten en pijn. Gelukkig heb ik een heerlijke stoel en ook op de bank zit ik goed genoeg om een tijdje tv te kijken. Naar een ander neem ik wel een kussentje mee.
Mijn man heeft een stoel-soap. Gelukkig wel kringloop exemplaren. Ze zitten een tijdje goed. Maar dan zakt er iets in,( stoel of mens) en de speurtocht naar een goede stoel begint opnieuw. Het laatste exemplaar heeft meer dan een jaar dienst gedaan.
Vanochtend kwam er weer een stoel. Hopen dat die weer lang meegaat.

actie

Voor het eerst van mijn leven heb ik "ge-stoep-krijt"

Er was een actie bij allerlei media,om te vragen om en te steunen in onafhankelijke berichtgeving. En omdat omroep Zeeland in het dorp is besloot ik mee te doen.
Iedereen had bloemen meegebracht met een kaartje. Voor het gebouw hadden zich zo'n 20 mensen verzameld, die stoepkrijttekeningen maakten. Ik kreeg ook een dikke stift in mijn handen gedrukt.Vooral de kinderen waren enthousiast bezig.
Om 12 uur bij het alarm ging iedereen stilstaan. Er was afgesproken, dat de hoofdredacteur een brief zou ontvangen. Hij kwam naar buiten en het was een constructieve uitwisseling van gedachten. Vooral ook omdat de sfeer zo gemoedelijk was.
Ik zal de omroep in de gaten houden, om te horen hoe het interview met de organisatie van die kleine actie is verlopen.

religie

Met plezier keek ik naar de uitzending van Kefah Allush over de groei van het christendom. Hoe een kleine sekte in de loop der jaren een wereldgodsdienst kon worden. Daar had ik ook wel eens over nagedacht. En ook met hoeveel bloedvergieten die groei gepaard ging. Het moet een mondeling en deels schriftelijk doorgegeven verhaal zijn geweest, wat enorm aansloeg.
Eeuwen eerder ging het ook zo met het Boeddhisme. Eén man werd verlicht, vertelde over de middenweg en vond steeds meer aanhangers. Ook in de westelijke wereld sinds zo'n 100 jaar.
Na Christus kwam  de profeet Mohammed met zijn visioenen. Opgeschreven en verteld zorgde zijn boodschap voor groei onder de mensen om hem heen. En verspreidde zich in het middenoosten, zelfs tot Spanje toe in de middeleeuwen.
Ik vraag me af, of er in deze tijd met de (social)media nog zo'n man/vrouw zou kunnen komen, die in een korte tijd zoveel aanhangers krijgt. Met een verhaal van hoop en liefde, net ietsje anders dan de bestaande religies.In de loop der jaren zijn er wel grote sekten geweest, maar dat dijde niet uit op wereldniveau.
Ik zou willen weten, of ik bevattelijk zou zijn voor zo'n indringend gebrachte heilsboodschap. Misschien wel. Het geeft houvast in het leven en er is een groep gelijkgestemden om je heen. Ik hoop wel, dat ik mijn kritisch denken zou behouden.